De predicatiōe Iohanis baptiſte xxiiij.
populus in eccīa. aut motibus conteritur carnaliuꝫ paſſionū aīam ſempervrgentiū: aut caſtigationibus corporalibus quaſi virgīs quibuſdā. aut cōculcationibus inimicoꝝ ⁊ ſuperborūquaſi calcibus irrōnabiliū iumentoꝝ.vt diſiūgant̉ fideles ab infidelibus ꝑdiuerſas concuſſionū ſpecies Cū autdiſiūcti fuerint abinuicem actibus. adhuc in eccīa habent̉ cōmixti Iō orietur perſecutio quaſi ventus: vt ventilabro chriſti iactati. qui iā diſiunctierant actibus: ſeꝑentur ⁊ locis. vt ſicut triticum mundū in granarijs: ſicſancti probati in regnis celeſtibus reponantur Uides ergo quia tentationō ꝑdit ſꝫ maīfeſtat eos qui in pace n̄apparebant. Sed forte dicis Nonnemelius erat vt ab initio deus electoshoīes ad chr̄ianitatē vocaſſet: vt nōſꝑ ventilaret̉ eccīa. ſꝫ magis ī pace cōſiſteret. Audi nūquid tu potes cū ſitmeſſis tua in agro triticū a paleis ſeparare; Et ſi tentaueris nec paleas atritico ſeꝑaueris: ⁊ triticū ſimilit̓ cuꝫpaleis perdis Sic nō poterat fie̓i vtde iudeis deus aut gentilibusⁱ iā electos ſine tentatione diſcerne̓t ⁊ vocaret. qm̄ qͥ nō cognoſcit chriſtū nec veritatē eius. ſi errat aut peccat n̄ apparet vtrū ꝓpter malū ꝓpoſitū ſuū peccat. aut ꝓpter ignorantiā Si āt ꝯgnouerit chriſtū ⁊ iuſticiā eius. ⁊ errauerit aut peccauerit: certe māifeſtum eſtqꝛ nō iō errat aut peccat qͥa neſcit qͥsſit deus. aut q̄ voluntas eius. ſꝫ qꝛ nōdiligit voluntatē dei. Hec ſine tentatione quō fieri pn̄t? Ecce eī ſi palmaꝓpoſita nō ſit in ſtadio. athletā nolētem luctari culpare nō potes qͣi infirmū Incertū eſt enī vtrū iō luctari n̄vult qꝛ infirmus eſt. aut quia nō videt ꝓpoſitam palmā. Ꝙ ſi palmā viderit ⁊ luctari noluerit. tūc māifeſtiuseſt ꝙ ꝓpter deſidiā ſuaꝫ nō vult lucta
ri ¶ Sic ⁊ gentilis qui reſurrectiōisp̄mia neſcit nec futurū eē iudiciū credit nō pōt cognoſci vtrū iō nō faciatiuſticiā qꝛ n̄ amat iuſticiā: aūt qꝛ nullāmercedē ſperat d̓ ea Si ꝟo fcūs fue̓itchr̄ianꝰ ⁊ ꝯgnouerit futuꝝ eē iudiciū:tūc peccans māifeſtius eſt ideo peccare qꝛ nō amat quod eſt bonū Adhucforte dicis. Hec ẜm hoīem dicis Deaūt qui cordiū ⁊ futuroꝝ eſt cognitorpoterat ſcire quis qͣlis erat futurus.Sed audi in iudicio dei iuſto nō ſolū querit̉ vt chriſtus cognoſcat ſe iuſte hoīem iudicare: ſꝫ etiam vt ip̄e hōcognoſcat ſe iuſte iudicari a chr̄o teſtimonio cogitationū ſuarū ⁊ operūcōprobatus. ſicut ſcriptū eſt Logitatiōibus inuicē accuſantibꝰ aut etiā defendentibus in die cū iudicauerit deꝰocculta hoīm Itē. ecce homo ⁊ opēaeius Itē. Arguā te ⁊ ſtatuā cōtra faciem tuā pctā tua Si ergo hō nō cognoſcens chriſtū neqꝫ iuſticiā eius ẜmſcīam dei cōdemnatur a deo: quō cognoſcet ſe iuſtum condemnatuꝫ Nādeus quidem cognitor cordis: ſcit qͥaeum iuſte condemnauit Ipſe autempeccator nō intelligit ſe iuſte condemnatuꝫ. Et dicere poteſt Quoniā ⁊ e goſi cognouiſſem chriſtum ⁊ mādata eiꝰſeruaſſem fideꝫ eius: ⁊ nō declinaſſeꝫa mādatis eiꝰ Ideo ergo oēs ad cognitioneꝫ veritatis adduxit: vt manifeſti ſint peccatores quia nō ignorantia iuſticie ſꝫ malo propoſito peccauerunt: ⁊ nō ignorantes chriſtum receſſerunt a chriſto ſed magis partes diaboli diligentes Si ergo qn̄ ex iudeiset gentibus vocabantur electi vocari non poterant: qͣꝫtomagis mō nonpoſſunt fieri electi chriſtiani: cum oēsde chriſtianis ꝑntibus generent̉? Etnō tantū iō fiūt chriſtiani qͥa creduntin chriſtū. aut diligūt eū. ſꝫ qꝛ de chr̄ianis ꝑntibus procreantur: ⁊ vocatio