Druckschrift 
Opus imperfectum in Matthaeum
Entstehung
Seite
XXIv
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū tertium.

patiamur pena hoc ip̄m ꝑseſt iudicūj O dei mīa quā totiēs ad iracundiā excitauimus Sufficit ei etſolus pudor pro penaCFUides at̄ multosphariſeorū ſaduceorū veniētes adbaptiſmū: dixit eis Genimia viperaꝝquis vos docuit fugere ab ira ventura. Facite fructus dignos pnīe Sicutartifex medicus ſi viderit egrotantiscolorē intelligit ſpeciē paſſiōis ip̄ius:ſic iohānes mox vt vidit phariſeosvenientes ad ſe: ītellexit cogitatiōeseoꝝ prauas Forſitan enī cogitauerūtapud ſe Imus cōfitemur pctā nr̄aQuantū eſt enī in vna hora erubeſcē?Iuſticias a nobis querit: nullū labore nobis imponit/ baptizamurſeqͥmur indulgentiā pctoꝝ: Sic cogitabant: quō oēs qui faciende iuſticie ꝓpoſitū habēt: ad baptiſmūveniūt: putantes quia pōt eos iuſtificare ſola aqua baptiſmatis: etiā ſip̄ceſſerit bona volūtas Inſipienspone iohannē medicū: eſſe. verbū aūtipſius quaſi ferrū medicinale quo replete pc̄tis ꝯſcientie p̄cidūtur Cōfeſſiōeꝫ puta digeſtionē impuritatis ſpuricitie intus erāt incluſa. Baptiſmū eſſe lauationē ſordiū egreſſa Nūquid fcā digeſtiōe impuritatis ſtatim ſanus factus es? Nūquid habes vulnus; nūquid eſt tibineceſſaria ſuppoſitio medicīe; Sicmulta diligētia neceſſaria eſt hoī poſtcōfeſſionē baptiſmū. vt vulnus peccatoꝝ eius ꝯfeſſionis apertura ſanetur Genimia viperaꝝ Natura viperaꝝ talis eſt momorderit hoīeꝫſtatim currit ad aquā Si aūt aquā noinuenerit morit̉ Ideo iſtos vocabatgenimīa viperarū qui pctā mortiferacōmittentes. currebant ad baptiſmuꝫvt quēadmodū vipere: aquā pericū

mortis euadant Itē viperaꝝ natura eſt: rupere viſcera matrū ſuarūſic naſci Quoniā ergo iudei aſſidueſequētes ꝓph̓as corruperūt matrē ſuam ſynagogā: ſicut ip̄a lugens dicit īcanticis: Fili mei dimicauerūt in me:ideo viperaꝝ genimīanūcupant̉ Itēvipere a foris ſpecioſe ſunt quaſi picte. ab intus aūt veneno replete ſunt hypocritas phariſeos genimia viperarū appellat: quia ſimilitudi ſcītatis oſtendebant in vultū venenum malicie portabant in cordeQuis vobis on̄dit? An ne Iſaiaspheta on̄dit vobis dicēs Lauaminimūdi eſtote? Abſit. Ille ei ſicut dicitlauamī mūdi eſtote: ita etiaꝫ aufertenequiciā ab aīabus vr̄is: diſcite bn̄facere Si vos iſaias docuiſſet. nūqͣꝫ ſpēvr̄am in aqua tantūmō ponētis ſꝫ etiam in oꝑibus bonis Nunqͥd dd̓ propheta on̄dit vobis dicēs Aſꝑges medn̄e īſopo mūdabor: lauabis me ſuper niuē dealbabor? Abſit Ille ſic̄dicit poſtea Sacrificiū deo ſpūs contribulatus cor cōtritu humiliatū deus deſpicies Si ergo diſcipuli eſſetis dānid: cum ſpū contribulatogemitū cordis ad baptiſmū veniretis Et nolite dice̓ qꝛ prem hēmꝰ abraāQuid enī prodeſt ei quē ſordidāt mores gene̓atio clara: aut qͥd nocet illi genēatio vilis quē mores adornāt. Ipeſe vac̓uū ab oībus bonis actibꝰ on̄dit gloriat̉ in pr̄ibus Quid ꝓfuit Cam fuit filius noe? Nōne ſeꝑatꝰ de medio filioꝝ. ẜm carnē frat̓ natus fuerat ẜm aīm factus eſt ẜuus Nec familia eiꝰ ſcā: potuit defende impios mores Aut qͥd nocuit abraaꝫ qꝛ pr̄emhabuit Tharā luteorū deoꝝ cultorē;Nōne ſeꝑatꝰ a genē̓ ſuo poſitꝰ eſt ī caput fideliū: vt diceret̉ filiꝰ pctōrūſꝫ pr̄ ſcōꝝ; Nec potuerūt gloriā eiꝰ ſordidare pat̓ni errores Nam aurum