¶ De vitā iohannis baptiſte.xx.
parate vias dn̄i. rectas facite ſemitaseius Hic eſt eī qͥ dictus eſt ꝑ iſaiamꝓphetā dicentē Uox clamātis in deẜto rcās facite ſemitas eiꝰ. Uox eī ſonus cōfuſus nullū ſecretū cordis on̄dens: ſꝫ hoc tm̄mō ſignificās qꝛ vultaliqͥd dice̓ ille qͥ clamat Uerbū āt eſtẜmo rōnabilis. myſteriū cordis aperiens Adhuc vox inter hoīes ⁊ aīaliacōis eſt. ꝟbū āt hoīm tantū Iō gͦ iohānes dictus eſt vox nō ꝟbū qꝛ ꝑ iohānē. neqꝫ mīas ſuas deꝰ neqꝫ iuſticias: neqꝫ an̄ ꝯſtitutiōem mūdi p̄paratacōſilia demōſtrat: ſꝫ hͦ tm̄mō qꝛ deusaliqͥd magnificare in hoībus meditabat̉ Poſtea aūt ꝑ filiū ſuū pleniſſimūmyſteriū ſue volūtatis aperuit: iō ⁊ dictus eſt verbuꝫ ¶ Parate vias dn̄i.Pnīam agē pctōrū ⁊ face̓ fructus dignos pnīe hͦ ē parare viā dn̄i: ⁊ rcāsface̓ ſemitas eius Quō ſignat omnesvias dn̄i naturalit̓ in hoībus eē plantatas: ſꝫ poſtea ꝑ ꝯtumaciā nr̄aꝫ fcāseē deſertas ⁊ flexuoſas Nūqͣꝫ eī illashoībus reparare cōmitteret: niſi ſciēteas in hoībus eē ⁊ ꝑ hoīm negligentiā eē ſb̓uerſas ¶ Ecce hūilitatis gr̄a īhoībus fuit. ſꝫ dū inuicē hoīes ſe ad īdignationē ꝓuocant. hūilitatis gr̄amcorrūpūt. Qn̄ āt alter ſe hūiliat altereū accipere recuſat Itē ſi alt̓ ſe contͣalterū hūiliaret: ad īuicē alterutrū ſead hūilitatis gr̄am excitarēt Nā ſicutoē artificiū corꝑale vſitatiōe ẜuat̉ etaddit̉ ſic ⁊ gr̄a oīs ꝑ exercitationē addit̉ ⁊ ꝑ deſidiā minorat̉ ¶ Nūc ſi minor ſe hūiliauēit an̄ maiorē aut pauꝑan̄ diuitē: nō accipit illū qͣſi hūilitatishōrē: ſꝫ qͣſi debitū ptātis Uis āt ſcireꝙꝛ hūilitatis gr̄a fuit in nobis Un̄ didicimꝰ ſb̓iecti eē potētibꝰ; Itē ſapīamhabuerūt hoīes: ſꝫ dū ſapīam ſuā nōad adiuuādos ſe ꝑ ſuā ſapīaꝫ exercebant. ſꝫ ad circūueniēdos: ſapīa illorūinuēta eſt eē malicia Un̄ enī poterat
homo hr̄e intellectū quō alteri faceretfraudē: niſi a deo intelligētie gr̄am accepiſſet Ita bono dei vtētes male: fecerūt eē diaboli malū Scd̓m hec triatracta ī oībꝰ bōis rebꝰ ¶ Poſtqͣꝫ on̄dit. qꝛ ip̄e eſt vox clamātis ī deẜto parate viā dn̄i: prudent̓ cōfeſtim ſb̓iūxit⁊ q̄ eēt vitā ip̄ius: on̄dens qꝛ meritoeū oēs venerabant̉ Nā ip̄e quidē teſtificat̉ de chr̄o: vitā aut eiꝰ de ip̄o Nāteſtimoniū verboꝝ eiꝰ nequaqͣꝫ fuiſſꝫidoneū niſi eū mirabilis vite īſtitutioꝯmēdaſſet Nā nemo poterit alteriuseē teſtis idoneꝰ niſi prior fuerit ſuus..IIpſe aūt iohaneshabuit veſtimēta de pilis cameli ⁊ zonā pelliceā ſuꝑ lūbos eiꝰ: ⁊ locuſtas⁊ mel ſilueſtre edebat. Nō d̓ lana cameli habuit veſtimētū: ne ip̄a mollicies veſtimēti delicata faceret mēbra. ⁊ip̄a delicioſitas ꝟtutē patiētie emolliret ſꝫ de aſperioribus ſetis cameli: vtip̄a aſperitas ad ꝟtutē pacīe aīꝫ exerce̓t Iō n̄ dixit d̓ lana cameli ſꝫ d̓ pil̓ cameli Nā oē veſtim̄tū ad tres ꝑtinetcās aut ad ſpēm viſioīs: aut ad delcātiōeꝫ corꝑis: Aut tegum̄tū nuditatisAd ſpēm viſiōis hr̄e veſtimētū ẜuisdei nō cōuenit Similit̓ ad delcātionēcorporis deo ẜuientibus nō eſt aptuꝫSꝫ qͥd. Tātū ad tegumētū nuditatꝭ.¶ Qm̄ aūt nō de lana cameli ſꝫ de pilis cameli hēbat veſtim̄tū: ip̄e dn̄s manifeſtat dicēs de iohāne Quid exiſtisin de ẜto vidē?. Hoīeꝫ mollibus veſtimētis īdutū? nō: Nā hi qͥ mollibꝰ veſtiunt̉: in domibus regū ſunt Uidesergo qꝛ tale hēbat veſtimentū: vt devirtute aīe eius ipſe habitꝰ corporisloq̄retur ¶ Et zona pelliceaᵇ circa lūbos eius. Ex eo ꝙ qͣſi pro nouo aliquid ſignificet in iohāne dicēs Et zona pellicea circa lumbos eius. on̄t qꝛꝯſuetudo erat apud iudeos: vt zonis