Capitulū ſcd̓m.
ſerto Sol a ꝓpians ad ꝓceſſuꝫ anteqͣꝫappareat: mittit radios ſuos: ⁊ facit albeſcere orientem vt ꝓcedens auroraaduentū diei demonſiret Sic dn̄s natus in mūdo anteqͣꝫ apparēs ſpūs ſuifulgore tranſmiſſo illūiauit iohannē.vt p̄cedens ille aduentū ſaluatoris ānunciet: ne forte ſubito veniens ⁊ dicens. ſe eſſe filiū dei. ꝓpter ip̄am magnā atqꝫ terribilē inditione rei ip̄iusmagis incredibiliorē ſe on̄derēt ¶ Sienī ⁊ iohānes p̄dicauit: ꝑſona cognitus. gene̓ dignitoſus: erat enī filiꝰ zacharie ſacerdotis. ⁊ cōuerſatione mirabilis: tn̄ infideles iudei nō adqͥeuerūt credere ꝑ illū chriſto Quanto magis nō erāt credituri ſi nulla an̄ eumdenūciatio p̄ceſſiſſet? Nā qͣꝫtūuis fuerit ꝑſona laudabilis: in ſua cā nō poreſſe teſtis idonens Uenit iohānes qͣſi magni regis p̄parator fidel̓ ¶ Qualis rex talis ⁊ nūcius regis: natus exgr̄a nō ex natura Sicut chr̄i ꝯception an̄ angelus annūciauit: ſic ⁊ iſtiꝰSic̄ illiꝰ noⁿ an̄qͣꝫ ꝯciꝑet̉ auditū ē:. ſic⁊ iſtiꝰ Sic̄ illiꝰ ptās anqͣꝫ naſcētur on̄ſa eſt: ſic ⁊ iſtius virtus. an̄qͣꝫ naſceretur manifeſtata eſt ¶ Hec inter illosfuit differentia: qꝛ cōcepto chriſto fidelis mater cōfeſſa eſt gr̄aꝫ dicēs Ecte ancilla dn̄i: fiat mihi ẜm verbū tuūIohāne aūt cōcepto incredulus pater obmutuit. qꝛ iohanne nato lex decetero fuerat tacitura: chriſto aūt naſcente. poſtmodū gr̄a fue̓at locutura.Iohannes quidē ꝑntibꝰ ſuis donat̉eſt pro munere pietatis ip̄orū. quē natura deſꝑabilis in etate ꝓduxit. qͦniā⁊ mūdus ꝑ tot milia ānorū ſterilis ꝯſtitutꝰ illo naſecte fructꝰ iuſticie eratfacturus: que ꝑntes nō ex amore carnis ſeminauerūt. ſꝫ ex vnanimitate ⁊ꝯcordia diſcipline meruerūt Erāt enīābo iuſti an̄ deū. Nec enī decebat vtex carne ⁊ ſanguīe naſceret̉: qui ⁊ io
naſcebat̉ vt filiū virginis predicaretUere enī deſerta erat iudea: vacua aiuſticia. plena pc̄tīs. quā deus plātauerat lex irrigauerat: oēs ꝓphete coluerāt. illa āt nullū fructu ꝓduxit: niſi ſpinas aſprimas quibus ſuū deumcoronauerat¶ Dicens penitentiam agite. ¶Quō in ip̄o pͥncipio manifeſtat: qꝛ benigni regis eſt nuncius.Nō enī pctōribus minas intēdebat:ſꝫ indulgentiā pctōrū ꝓmittebat Solent eī reges nato ſibi filio indulgentiā in regno ſuo donare: ſꝫ an̄ trāſmittunt exacerbiſſimos exactores. qui oēqd̓ inuenerit exigant: ita vt ip̄a indulgētia crudelior eſſe videat̉ qͣꝫ exactioip̄a vt nihil indulgentie habeat pret̓nomē: vt lugētes illam hoīes ⁊ nudiſuſcipiāt Deus āt ⁊ nato ſibi filio volens dare in ſeculo indulgētiā pctōꝝ:premiſit qͣi exactorē iohānē exigentē⁊ dicentē. facite fructus dignos pn̄īe.Exactio q̄ n̄ pauꝑes facit exactos: ſꝫmagis diuites reddit Nā cū quis debitu iuſticie ſue reddiderit: deo nihilpreſtat ſꝫ ſibi lucrum ſalutis acqͥrit ¶Quid agit hec pnīa. Cor emūdat: ſenſus illuīat: aīas ſcīficat ⁊ ad ſuſceptionē chriſti p̄parat hūana p̄cordia Quēadmodū magno iudici aut regi aliqͦexpeditiōe vēturo preparatores precedūt: ſordida abluut: diruta cōponūtne forte indecoꝝ aliqd̓ vidēs rex delicatꝰ abhorreat Sic ⁊ dn̄o nr̄o ad ꝑegrina loca huius ſeculi vēturo preceſſit iohānes: qͥ ab humanis cordibꝰpnīe ſcopis pctōrū ſordes cijcēt. ⁊ qͥꝑ longā indiſciplinationē diſſipata fuerant: ſpūaliū preceptoꝝ ordiatiōe cōponeret: īſuꝑ aqͣ baptiſmatis adornaret. vt veniēs rex celeſtis dignū traſitū inueniret ꝑ corda credētiū. Propt̓ quod dixit Uox clamātꝭ. ī deẜto