Viber3

rēt. Portabāt aūt faciē ignis ꝯtra aqͥlonem qͣſi ad accendēdū ad diē. Apparebātqꝫ mēſe ianuario ⁊ duabꝰ ferme ſeptimanis ꝑmanebant. Quo tꝑe grauiſſima ſaracenorū lues gallias miſera cede vaſtabat. ⁊ ip̄i nō multo poſt in eadeꝫ ꝓuinciadignas ſue ꝑfidie penas luebāt. Quo annō vir dn̄i Ecgberecht vt ſupra cōmemorauimus: ip̄o die paſche migrauit addn̄m: et mox ꝑacto paſcha hoc ē ſeptimaiduū maiaruꝫ die Ofric rex nordanhimbrorū vita deceſſit. Cū ergo regni qd̓. xj.annis gubernaſſet ſucceſſorē forte Ceoluulſum decreuiſſet fratrē illiꝰ qͥ an̄ ſe regnauerat Coenredi regis: cuiꝰ regni ⁊ pͥncipia ⁊ ꝓceſſus tot a tātis redūdauere rerūaduerſantiuꝫ motibꝰ: vt qͥd de his ſcribidebeat: que ve habitura ſint finē ſingula.nec dū ſcire valeat. ¶ Anno dn̄ice incarnatiōis. dccxxxj. Berecuald archiep̄s lōgo ꝯſumptꝰ etate defūctus ē die iduū ianuariū qͥ ſedit ānos. xxxvij. mēſes. iij. dies. xiiij. ꝓ quo āno eodē factꝰ ē archiep̄svocabulo Tacuini de ꝓuincia merciorūcū fuiſſet p̄ſbyter in monaſterio qd̓ vocatur Bruiduū. Cōſecratꝰ ē aūt ī Doruuerī ciuitate a viris venerabilibus DameleUētano ⁊ Ingualdo Lugdoniēſi ⁊ Alduino Laidfeldēſo ⁊ Alduulfo Hrofenſiantiſtite die decima iunij menſis: Dn̄icavir religione ⁊ prudētia inſignis: ſacrꝭ qͦꝫlr̄is nobiliter inſtructꝰ. Itaqꝫ ī p̄ſenti eccleſijs cantuarioruꝫ Tatuini et Alduulfep̄i p̄ſunt. Porro ꝓuincie orientaliū ſaxonū Inguald ep̄s: ꝓuincie orientaliuꝫ anglorum Alberec ⁊ Hadulca ep̄i: ꝓuincieoccidentaliuꝫ ſaxonū Daniel ⁊ Fortheriep̄i: ꝓuincie merciorū Alduini ep̄s et eisppl̓is qͥ vltra amnē ſabrinam ad occidentem habitāt Ualuchetot ep̄s: prouincieHuicciorū Uilfrid ep̄s: ꝓuincie Lindiſfarorū Cymberech ep̄s peſt. Ep̄atꝰ Uecte inſule ad Danielē ꝑtinet ep̄m vente ciuitatis ꝓuincie auſtraliū ſaxonū iam aliquot ānis abſqꝫ ep̄o manens miniſteriūſibi ep̄ale ab occidentaliū ſaxonū antiſtite q̄rit. Eche oēs ꝓuincie cetereqꝫ auſtrales ad ꝯfiniū vſqꝫ ad Humbre fluminiscuꝫ ſuiſqꝫ regibꝰ mercioꝝ regi Edilbaldiſubiecte ſūt. At ꝟo ꝓuīcie nordā himbro

rū cui rex Ceoluulf p̄eſt. iiij. nūc ep̄i p̄ſulatū tenēt. Uilfrid ī eboracēſi eccl̓ia. Ediluald ī Lindiſfaronēſi eccl̓ia: Acca ī Haguſtaldēſi eccl̓ia Pecteminia que cādidacaſa vocat̉: q̄ nuꝑ multiplicatis fideliumplebibꝰ ī ſedē pōtificatꝰ addita ip̄m pͥmūhabet antiſtitē. Pictorū qͦꝫ natio tꝑe hoc⁊ fedus pacꝭ cū gente habet angloꝝ: ⁊ catholice pacis ⁊ ꝟitatis cum vniuerſali eccleſia ꝑticeps exiſtere gaudet. Scoti quibritāniā incolunt ſuis ꝯtenti finibꝰ nil ꝯͣgentē angloꝝ inſidiaꝝ moliunt̉ aut fraudiū. Bretōnes qͣꝫuis ⁊ maxima ex ꝑte domeſtico ſibi odio gentē angloꝝ: ⁊ totiuscatholice eccl̓ie ſtatuꝫ paſcha minꝰ rectomoribuſqꝫ improbis impugnēt: tn̄ ⁊ diuina ſibi et humana ꝓrſus reſiſtere ꝟ̓tutein neutro cupitū poſſit obtinere ꝓpoſitū:qͥppe qͥ qͣꝫuis ex ꝑte ſui ſint viris nonnulla tn̄ ex ꝑte angloꝝ ſeruitio mācipati quiarridente pace ac ſerenitate tempoꝝ plures in gēte nordā himbroꝝ tā nobiles qͣꝫpͥuati ſe ſuoſqꝫ libros depoſitis armis ſatagūt: magis accepta tōſura monaſterialibus aſcribere votis: qͣꝫ bellicis exercereſtudijs. Que res quē ſit habitura finē poſterior etas videbit. ¶ Hic ē imp̄ſentiarūvniuerſe ſtatus britanie anno aduentusanglorū in britanniā circiter ducēteſimooctogeſimoqͥnto. Dn̄ice aūt incarnationis anno. dccxxxj. in cuius regno ꝑpetuoexultet terra ⁊ congratulāte in fide eiꝰ britānia letent̉ inſule multe ⁊ ꝯfiteantur memoria ſanctitatis eius. Uerū ea que temporū diſtinctione latiꝰ digeſta ſūt ob memoriā ꝯſeruandam breuiter recapitulariplacuit. Anno igit̉ ante incarnatiōeꝫ dominicā ſexageſimo Gaius Iuliꝰ ceſar primus romanorū britanniā bello pulſauit⁊ vicit: necnō tn̄ ibi regnum potuit obtinere. Anno ab incarnatiōe domini. xlvj.Claudius ſcd̓s romanorum britanniamadiens plurimā inſule partem in deditionem accepit.¶ Libri eccl̓iaſtice hiſtorie gētꝭ Angloꝝimp̄ſſi ī inclyta ciuitate Argentinen̄. diligēter reuiſi ac emēdati finiūt feliciter. Anno ſalutis nr̄e Milleſimoqͥngenteſimoxiiij. die Marcij