LiberV

brorū a mortuis reſurgens multa ⁊ tremēda ⁊ deſideranda que viderat narrauerit:¶ Capl̓m. XIII.Is temporibus miraculū memorabile ⁊ antiquorū ſimile inbritānia factū eſt. Nāqꝫ ad excitationē viuentiū de morte anime: quidaꝫaliqͣꝫdiu mortuꝰ ad vitā ſurrexerit corpus⁊ multa memoratu digna que viderat narrauit. E quibus aliqua breuiter ꝑſtringēda eſſe putaui. Erat aūt pater familias inregione Nordanhimbroꝝ que vocat̉ Incuniningū religioſam cū domo ſua gerēsvitā. Qui infirmitate corporis tactus: ⁊ accreſcente ꝑ dies ad extrema ꝑductus primo tempore noctis defūctus eſt: ſed diluculo reuiuiſcens ac repente reſidens: oēsqui corpori flentes aſſederant: timore immenſo ꝑcuſſos: in fugā conuertit. Uxortantū que eū amplius amabat (qͣꝫuis multum tremens et pauida) remāſit. Quā illecōſolatus. Noli inquit timere: quia iamvere ſurrexi a morte qua tenebar. ⁊ apudhomines ſum iterū viuere ꝑmiſſus. Nontamē ea mihi qua ante conſueuerā cōuerſatione: ſed multū diſſimili ex hoc tēporeviuendū eſt: ſtatimqꝫ ſurgens abijt ad villule oratoriū: ⁊ vſqꝫ ad diem in orationeꝑſiſtēſ: mox oēm quā poſſederat ſubſtātiāin tres diuiſit portiones: e quibus vnamconiugi: altera filijs tradidit: tertiā ſibijp̄iretentans: ſtatim pauperibꝰ tradidit. Etmulto poſt ſeculi curis abſolutus ad monaſteriū Mailros qd̓ tuidi fluminis circūflexu maxima ex parte claudit̉ ꝑuenit.acceptaqꝫ tonſura locū ſecrete manſionisquā preuiderat abbas intrauit: ⁊ ibi vſqꝫad diem mortis in tanta mentis ⁊ corporis cōtritione curauit: vt multa illum quealias laterent vel horrenda vel deſiderāda vidiſſe: etiā ſi lingua ſileret vita loqueretur. Narrabat autem hoc modo qd̓ viderat. Lucidus inquiens aſpectu et clarus erat indumento: qui me ducebat: incedebamus autem tacentes vt videbaturmihi cōtra ortum ſolis ſolſticialem. cūqꝫambularemus deuenimꝰ ad vallē multelatitudinis ac ꝓfunditatis: infinite aūt lōgitudinis: q̄ ad leuam nobis ſita vnū latꝰflāmis feruentibus nimiū terribile. alterū

furenti grandine ac frigore niuiū: omniaꝑflante atqꝫ vrente nō minus intolerabile p̄ferebat. Utrūqꝫ autē erat animabushoīm plenū: que viciſſim hincinde videbantur quaſi tempeſtatis impetu iactari.Cū em̄ vim feruoris īmenſi tolerare nonpoſſent ꝓſiliebant miſere in mediū frigoris infeſti. Et cū neqꝫ ibi quippiā requieiinuenire valerent: reſiliebāt rurſus vrēdein mediū flāmarū inextinguibiliū. Cūqꝫhac infelici viciſſitudine longe lateqꝫ: ꝓutaſpicere poterā: ſine vlla quietꝭ intercapedine innumerabilis ſpirituū deformiummultitudo torqueret̉: cogitare cepi ꝙ hicfortaſſe eſſet infernus: de cuius tormentisintolerabilibꝰ narrare ſepius audiui. Reſpondit cogitationi mee ductor qui me p̄cedebat. Nō hoc inquiens ſuſpiceris: nōem̄ hic infernus eſt ille quē putas. At cūme hoc ſpectaculo tam horrendo ꝑterritūpaulatim in vlteriora ꝓduceret: vidi ſubito ante nos obſcurari incipere loca: ⁊ tenebris omnia repleri. Quas cū intraremusintantū pauliſper cōdenſate ſunt: vt nihilpreter ipſas aſpicerē: excepta dūtaxat ſpecie ⁊ veſte eius qui me ducebat. Et cū ꝓgrederemur ſola ſub nocte ꝑ vmbras: ecceſubito apparēt ante nos crebri flāmarumtetrarū globi aſcendentes quaſi de puteomagno. Rurſumqꝫ decidētes in eundemQuo cum perductus eſſem: repēte ductormeus diſparuit: ac me ſolum reliquit inmedio tenebrarum et horrende viſionis.At cū globi igniū ſine intermiſſione modo alta peterent: modo ima baratri repeterent: Cerno omnia que aſcendebant faſtigia flāmarū plena eſſe ſpiritibus hominūqui inſtar fauillarū cum ſumo aſcendentium: nunc ad ſublimiora procederēt: nūcretractis igniū vaporibus relaberētur inprofunduꝫ. Sed ⁊ fetor incomparabiliscum eiſdem vaporibus ebulliens oīa illatenebrarū loca replebat. Et cum diutiusibi pauidus conſiſterem: vtpote incertusquid agerē: qͦ verterē ingreſſuꝫ: quiue mihi finis maneret: Audio ſubito poſt tergaſonitum īmaniſſimi fletus ac miſerrimi: ſimul ⁊ cachinnū crepitantē quaſi vulgi indocti captis hoſtibus inſultantꝭ. Ut aūtſonitus idem clarior redditus ad me vſqꝫ

A 3