Eccleſiaſtice hiſtorie gētis Anglorū

centeſimo nonageſimo ſcd̓o die pͥmo mēſis iulij regnātibus in Cantua Uichtredo ⁊ Suebhardo. Ordinatus aūt annoſequēti tertio die kl̓arū iuliarum dn̄ica aGodune metropolitano ep̄o Galliarū. etſedit in ſede ſua p̄die kl̓arū ſeptembriumdn̄ica. Qui inter multos quos ordinauitantiſtes etiā Gebmūdo hrofenſis eccleſiep̄ſule defūcto Thobiā ꝓ illo ꝯſecrauit: virum latina: greca et ſaxonica lingua: atqꝫeruditione multipliciter inſtructum.¶ Ut Ecgberecht vir ſctūs ad predicandum in Germaniam venire voluerit: necvoluerit: porro Uictherecht adierit quidem. Sed qui nec ipſe aliquid ꝓfeciſſetrurſus in Hyberniā vnde venerat redie¶ Capl̓m. X.rit:O tꝑe venerabilis ⁊ cum omnihonorificentia noīandus famuAlus xp̄i ⁊ ſacerdos Ecgberechiquē in hyberniā inſula peregrinā ducerevitā ꝓ adipiſcēdis incelis patria retulimus: ꝓpoſuit animo pluribꝰ ꝓdeſſe. Idēinito opere apoſtolico verbū dei aliquibꝰeorū que nondū audierant gētibus euangeliſando cōmittere. Quoꝝ in germaniaplurimas nouerat eſſe natōnes a quibusAngli vel ſaxones qui nūc britaniā incolunt genus et originē duxiſſe noſcuntur.Unde hactenus a vicina gente brttonuꝫcorrupti germani nūcupant̉. Sūt autemFreſones rugini danai huni antiqui ſaxones boruchtuarij. Sūt alij perpluresijſdem in partibꝰ populi paganis adhucritibus ſeruiētes: ad quos venire prefatꝰxp̄i miles circūnauigata britānia diſpoſuit: ſi quos forte ex ip̄is ereptos ſathanead xp̄m tranſferre valeret. Uel ſi hoc fierinō poſſet romam venire ad videnda atqꝫadoranda beatoꝝ apoſtolorū ac martyrūxp̄i limina cogitauit. Sed ne aliquid horū ꝑficeret ſuꝑna illi oracula ſimul ⁊ oꝑareſtiterūt. Siquidē electis ſocijs ſtrēnuiſſimis ⁊ ad predicandū verbū idoneis: vtpote actione ſimul ⁊ eruditione preclarisp̄paratis omnibꝰ que nauigantibꝰ eſſe neceſſaria videbant̉: venit die quadā manepͥmo ad eū vnus de fratribus diſcipulusquōdā in britānia ⁊ miniſter deo dilecti ſacerdotis Boiſil. Cū eſſet idem boiſil p̄po

ſitus monaſterij Mailroſenſis ſub abbate Eata: vt ſupra narrauimꝰ: referens ei viſionē que ſibi eadē nocte apparuiſſet. Cūexpletis inquiens hymnis matutinalibꝰin lecto mēbra poſuiſſem: ac leuis me ſomnus oppreſſiſſet: apparuit magiſter quondam meus ⁊ nutritor amātiſſimꝰ Boiſil.Interrogauitqꝫ me an eū cognoſcere poſſem. Aio etiaꝫ. Tu es Boiſil. At ille. Adhoc inquit veni vt reſponſum dn̄i ſaluatoris Ecgberechto afferā. qd̓ te tamen referente oportet ad illū venire. Dic ergo illiquia nō valet iter quod ꝓpoſuit implere.Dei em̄ volūtatꝭ eſt vt ad Colūbe monaſteria magis docēdo pergat. Erat aūt Colūba primus doctor fidei chriſtiane trāſmontanis pictis ad aquilonē: Primuſqꝫfundator monaſterij qd̓ in inſula multisdiu Scotorū: pictorūqꝫ populis venerabile manſit. Qui videlicet Colūba a nonnullis cōpoſito a cella ⁊ colūba nomine.colū celi vocatur. Audiēs aūt verba viſionis Ecgberecht precepit fratri qui retulerat: ne cuiqͣꝫ hec alteri referret: ne forte illuſoria eſſet viſio. Ip̄e aūt tacitus rem conſiderās veracē eſſe timebat. Nec tamē a parando itinere quo ad gentes docēdas iretceſſare volebat. At poſt paucum rurſumvenit ad eum prefatus frater dicens. quiaet ea nocte ſibi poſt expletos matutinos:Boiſil per viſum apparuerit dicēs. Quare tam negligēter ac tepide dixiſti Ecgberechto que tibi dicenda p̄cepi. At nūc vade dic illi. Quia velit nolit debet ad monaſteria Colūbe venire: quia aratra eorū nōrecte incedunt. Oportet aūt eū ad rectumhec tramitē reuocare. Qui hec audiēs denuo p̄cepit fratri ne hec cuiqͣꝫ patefaceret.Ipſe vero tam ⁊ ſi certus eſt factus de viſione nihilominus temptauit iter diſpoſitum cum fratribus memoratis incipere.Cūqꝫ iam naui impoſuiſſent que tanto itinerꝭ neceſſitas poſcebat atqꝫ opportunosaliquot diebus ventos expectarent: Facta eſt nocte quadā tam ſeua tempeſtas q̄perditis nōnulla ex parte hijs que in naui erant rebus: ip̄am in latus iacentē intervndas relinqueret. Saluata ſunt tamenomnia que erant Ecgberechti ⁊ ſociorumeius. Tum ille quaſi ꝓpheticū illud dicēs