LiberIII
eis iuxta apl̓icam diſciplinā pͥmo lac doctrine mollioris porrexiſti: donec paulatim enutriti verbo dei ad capiēda ꝑfectiora ⁊ ad faciēda ſublimiora dei preceptaſufficerēt. Quo audito oīm qͥ ꝯſedebantad ip̄m ora ⁊ oculi ꝯuerſi diligēter quiddiſceret diſcutiebāt: ⁊ ip̄m eſſe dignū ep̄iſcopatu: ip̄m ad erudiēdos incredulos ⁊īdoctos mitti debere decernūt. Qui gr̄adiſcretionis que virtutuꝫ mater eſt anteom̄ia ꝓbata imbutꝰ ſicqꝫ illuꝫ ordinātesad p̄dicādum miſerūt. Qui vbi tp̄s accepit ſicut prius moderamine diſcretionisita poſtmoduꝫ ⁊ ceteris virtutibus ornatus apparuit.¶ De religiōe ac pietate mirāda Oſwaldi regis.Tapl̓m. VI.Uius igitur antiſtitꝭ doctrinarex Oſwald cuꝫ ea cui p̄erat gēte anglorū inſtituitur: non ſolūincognita ꝓgenitoribus ſuis regna celorum ſperare didicit: ſed ⁊ regna terrarumpluſqͣꝫ vlli maiorū ſuoruꝫ ab eodem vnodeo qͥ fecit celum ⁊ terraꝫ ꝯſecutꝰ eſt. Deniqꝫ om̄es nationes ⁊ ꝓuincias britānieque in qͣttuor linguas id eſt britōnuꝫ: pictorum: ſcotorum: ⁊ anglorum. diuiſe ſūtin ditiōe accepit. Quo regni culmīe ſublimatꝰ nihilominꝰ qd̓ mirū dictū eſt: pauperibꝰ ⁊ peregrinis ſemꝑ humilis benignus ⁊ largus fuit. Deniqꝫ fertur ꝙ tēpore quodā cū die ſancto paſche cum p̄fatoep̄o cōſediſſet ad prandiū: poſituſqꝫ eſſetin menſa corā eo diſcus argenteus regalibus epulis refertus: etiam iamqꝫ eſſentmanus ad panē benedicendū miſſuri: intraſſe ſubito miniſtrū ip̄iꝰ: cui ſuſcipiēdorū inopum erat cura delegata: et indicaſſe regi qꝛ multitudo pauperū vndecūqꝫadueniens maxime ꝑ plateas ſederet: poſtulās aliqͥd elemoſyne a rege. Qui moxdapes ſibimet appoſitas deferri pauperibus: ſed ⁊ diſcū confringit: atqꝫ eiſdē minuatim diuidi p̄cepit. Quo viſo pōtifexqui aſſedebat delectatus tali facto pietatis apprehēdit dexterā eius ⁊ ait. Nunqͣꝫinuetereſcat hec manꝰ. Qd̓ ⁊ ita iuxta votum benedictiōis eius ꝓuenit. Nam cuꝫinterfecto illo pugna manꝰ cum brachioa cetero eſſent corpore reſecte: contigit vt
hactenus incorrupte ꝑdurent. Deniqꝫ invrbe regia q̄ a regina quodaꝫ vocabuloDebba cognominat̉ loculo incluſe argēteo in eccleſia ſancti Petri ſeruantur: acdigno a cunctis honore venerant̉. Huiꝰinduſtria regis Deirorū ⁊ Berniciorū ꝓuincie que eatenꝰ ab inuicē diſcordabāt:in vnam ſunt pacem ⁊ velut vnum cōꝑaginate in populū. Erat aūt nepos Eduini regis ex ſorore Acha. dignūqꝫ fuit vttantꝰ p̄ceſſor talē haberet de ſua ꝯſāguinitate ⁊ religionis heredē ⁊ regni.Ut ꝓuincia occidētaliū Saxonū verbū dei p̄dicāte Byrino ſuſceꝑit: ⁊ de ſucceſſoribꝰ eiꝰ Agilberchto: ⁊ Eleutherio.¶ Capl̓m. VII.O tꝑe rex occidentaliū ſaxonūqui antiquitꝰ Geuiſſe vocabātur regnante Cynigilſo fidemchriſti ſuſcepit. Predicante illis verbumByrino ep̄o qui cum conſilio pape Honorij venerat britāniā. ꝓmittens qͥdem ſeillo p̄ſente in intimis vltra angloꝝ partibus: quo nullus doctor p̄ceſſiſſet: ſācti fidei ſemina eſſe ſparſurū. Un̄ ⁊ iuſſa eiuſdem pōtificis ꝑ Aſteriū genuēſem ep̄m īep̄atus conſecratus eſt gradū. Sꝫ britāniam ꝑueniens: ac primū Geuiſſorū gētēingrediēs: cum omēs ibidem paganiſſimos inueniret: vtilius eſſe ratus eſt ibipotius verbū p̄dicare: qͣꝫ vltra ꝓgrediēseos qͥbus p̄dicare deberet inquirere. Itaqꝫ euangelizāte illo in p̄fata ꝓuincia cuꝫrex ip̄e cathecizatus fonte baptiſmi cumſua gente ablueretur: Contigit tunc temporis ſanctiſſimū ac victorioſiſſimū regēnordanhimbroruꝫ Oſwaldū affuiſſe: eūqꝫ de lauacro exeuntem ſuſcepiſſe: ac pulcherrimo prorſus ⁊ deo digna conſortiocuiꝰ erat filiam accepturus in coniugemip̄m prius ſcd̓a generatiōe deo dedicatūſibi accepit in filiū. Donauerūt ergo ambo reges eidē ciuitatē que vocat̉ Dorcic:ad faciendā inibi ſedē ep̄alē: vbi factꝭ dedicatiſqꝫ eccleſijs: multiſqꝫ ad dominumpro eius labore populis aduocatis migrauit ad dominū. Sepultus ē in eadeꝫciuitate. et poſt ānos multos Hedde epiſcopatū agente trāſlatus inde inuenta ciuitatem atqꝫ in eccleſia beatorū apoſto-
t 2