Eccleſiaſtice hiſtorie gētis Angloꝝ
ſtarentur: ſed ⁊ tꝑe pacis equitanteꝫ interciuitates ſiue villas: aut prouincias ſuascum miniſtrꝭ ſemꝑ antecedere ſignifer cōſueuiſſet. Necnō ⁊ incedēte illo vbilibetꝑ plateas illud genus vexilli qd̓ romaniTufam: angli appellant Thuuf ante euꝫferri ſolebat.¶ Ut idem ab Honorio papa exhortatorias lr̄as acceꝑat: qͥ etiā Paulino palliū miſerit. ¶ Capl̓m. XVII.Uo tꝑe p̄ſulatum ſedis apoſtoq O lice Honoriꝰ Bonifacij ſucceſ-ſor habebat. qͥ vbi gentem nordanhimbrorū cum ſuo rege ad fideꝫ cōfeſſionemqꝫ chriſti Paulino euāgelizāteꝯuerſam eē didicit: miſit eidem Paulinopallium. miſit ⁊ regi Eduino litteras exhortatorias: paterna illū charitate accēdens vt in fide veritatis quā acceꝑant ꝑſiſtere ſemꝑ ac ꝓficere curarēt. Quaꝝ videlicet litteraꝝ iſte ē ordo. ¶ Domino excellētiſſimo atqꝫ p̄cellētiſſimo filio Eduino regi angloruꝫ: Honorius ep̄s ſeruusſeruorū ſalutē. Ita chriſtianitatis veſtreintegritas circa cōditoris ſui cultuꝫ fideieſt ardore ſuccēſa: vt longe lateqꝫ reſplendeat: et ī om̄i mūdo annūciata veſtri operis multipliciter referat fructuꝫ. Sic enīvos reges eſſe cognoſcitis dū regē ⁊ creatorem veſtrū orthodoxa p̄dicatiōe edocti deum venerando creditis: eiqꝫ qd̓ humana valet ꝯdicio mētis veſtre ſinceramdeuotionē exoluitꝭ. Quid deo nr̄o aliudofferre valebimꝰ: niſi vt in bonis actibꝰꝑſiſtentes: ip̄mqꝫ auctorē humani generꝭꝯfitentes eum colere: eiqꝫ vota nunc reddere feſtinemus. Et ideo excellētiſſime fili paterna vos charitate qua conuenit exhortamur: vt hoc qd̓ vos diuina miſericordia ad ſuā gr̄aꝫ vocare dignata eſt: ſollicita intentione ⁊ aſſiduis oratiōibꝰ ẜuare om̄imodo feſtinetꝭ: vt qͥ vos in p̄ſentiſeculo ex om̄i errore abſolutos ad agnitionē ſui noīs ē dignatꝰ ꝑducere: ⁊ celeſtispatrie vobis p̄paret manſionē. Predicatoris igit̉ veſtri dn̄i mei apl̓ice memorieGregorij lectione frequēter occupati preoculis affectū doctrine ip̄iꝰ: qd̓ ꝓ veſtrisanimabꝰ libēter exercuit: habetote: qͣteneiꝰ oratio ⁊ regnū veſtrū populūqꝫ auge
at: ⁊ vos omnipotēti deo irrep̄hēſibilesrep̄ſentet. Ea ꝟo q̄ a nobis ꝓ vr̄is ſacerdotibꝰ ordināda ſperaſtꝭ: hͦ ꝓ fidei veſtreē ſinceritate: q̄ nobis multimoda relatione ꝑ p̄ſentiū portitores laudabiliter inſinuata ē: gratuito animo attribuere illi ſine vlla dilatiōe p̄uidemus. ⁊ duo palliavtrorūqꝫ metropolitanoꝝ: id ē Bonorio⁊ Paulino direximꝰ: vt dū qͥs eorū de hͦſeculo ad auctorē ſuū fuerit accerſitꝰ: ī loco ip̄ius alteꝝ ep̄oꝝ ex hac nr̄a auctoritate debeat ſubrogare. qd̓ qͥdeꝫ tam ꝓ vr̄a ēcharitatis affectu: qͣꝫ ꝓ tantaꝝ ꝓuinciarūſpacia q̄ inter nos ⁊ vos eſſe noſcunt̉: ſumus inuitati concedere: vt in omnibꝰ deuotioni veſtre noſtrū ꝯcurſū: ⁊ iuxta vr̄adeſideria ꝓbaremus incolumē excellentiā veſtrā gr̄a ſuꝑna cuſtodiat.¶ Ut Honorius qͥ Iuſto in ep̄atu Doruuernēſis eccl̓ie ſucceſſit ab eodeꝫ papaHonorio palliū ⁊ lr̄as acceperit.VCapl̓m. XVIII.Ec iterim Iuſtꝰ archiep̄s ad celeſtia regna ſublatꝰ. iiij. iduumnouēbriū die: ⁊ Honoriꝰ ꝓ illoē in p̄ſulatum electꝰ. Qui ordinandus venit ad Paulinum. ⁊ occurrēte ſibi illo inlindocolmo qͥntus ab auguſto Doruuernēſis eccl̓ie ꝯſecratꝰ eſt antiſtes. Cui etiāp̄fatꝰ papa Honoriꝰ miſit palliū ⁊ lr̄as: īqͥbꝰ decreuit hͦ ip̄m qd̓ in epl̓a ad Eduinū regē miſſa decreuerat: ſcꝫ vt cū Dorūuernēſis vel Eburacēſis antiſtes de hacvita trāſierit: is qͥ ſuꝑeſt conſors eiuſdemgradus habebat poteſtatē alteꝝ ordinandi in loco eiꝰ qͥ trāſierat ſacerdoteꝫ: ne ſitneceſſe ad romanā vſqꝫ ciuitatē ꝑ tam ꝓlixa terrarū et maris ſpacia ꝓ ordinandoarchiepiſcopo ſemꝑ fatigari. Quaꝝ etiaꝫtextum litterarum in noſtra hac hiſtoriaponere cōmodum duximus. ¶ Dilectiſſimo fratri Honorio. Honoriꝰ inter plurima que redemptoris noſtri miſericordia ſuis famulis dignat̉ bonoꝝ munerap̄rogare: illd̓ etiā clemēter collata ſue pietatꝭ munificētia tribuit: qͦtiēs ꝑ fraternoſaffectꝰ: vt aīam dilectiōe qͣdā ꝯtēplatiōealternis aſpectibus rep̄ſentat: ꝓ quibusmaieſtati eiꝰ gr̄as indeſinēter exoluimꝰ.