Eccleſiaſtice hiſtorie gētis Ingloꝝ

cauit ad ſuum colloquiū epiſcopos ſiuedoctores ꝓxime britonū prouincie: in loco vbi vſqꝫ hodie lingua angloꝝ ſaxonūappellatur: cepitqꝫ eis fraterna admonitione ſuadere: vt pace catholica ſecū habita cōmunem euāgelizandi gentibꝰ prodomino laborem ſuſciperent. Non enimpaſche diem dominicū ſuo tempore: ſeda. xiiij. vſqꝫ viceſimā lunam obſeruabāt.Que computatio. lxxxiiij. annorū circulo cōtinet̉. Sꝫ ⁊ alia plurima vnitati eccleſiaſtice contraria faciebant. Qui cū lōga diſputatione habita: neqꝫ p̄cibus: neqꝫ hortamentis: neqꝫ increpatiōibꝰ Auguſtini ac ſociorū eius aſſenſū p̄bere voluiſſent: ſed ſuas potius traditiones vniuerſiſqꝫ ꝑ orbē. x. ſibi in chriſto ꝯcordanteccleſijs p̄ferrent: ſanctus pater Auguſtinus hūc laborioſi ac longi certaminis finem fecit vt diceret. Obſecremus deū qͥhabitare facit vnanimes in domo patrꝭſui: vt ip̄e nobis inſinuare celeſtibꝰ ſignisdignetur: que ſequenda traditio: quibusſit vijs ad ingreſſum regni illius ꝓperandum. Adducatur aliquis eger ⁊ per cuiꝰp̄ces fuerit curatus huius fides ⁊ oꝑatiodeo deuota atqꝫ omnibꝰ ſequenda credatur. Qd̓ cum aduerſarij inuiti lꝫ concederent: allatus eſt quidaꝫ de genere angloꝝoculorum luce priuatus: qui cum oblatbritōnū ſacerdotibus nil curatiōis vl̓ ſanationis horuꝫ miniſterio ꝑciperet. tandem Auguſtinus iuſta neceſſitate cōpulſus flectit genua ad patrem dn̄i noſtri ieſu chriſti: dep̄cās vt viſum ceco quē amiſerat reſtitueret: ⁊ per illuminationē vniꝰhominis corporalē in plurimoruꝫ cordafideliuꝫ ſpiritalis gratia lucem accēderetNec mora illuminatur cecus: ac verꝰ ſūme lucis preco ab omnibꝰ p̄dicatur Auguſtinus: Tum britones confitent̉ qͥdeꝫintellexiſſe ſeueraꝫ eſſe viam iuſticie quāpredicat Auguſtinus: ſed nō ſe poſſe abſqꝫ ſuorū conſenſu ac licentia priſcis abdicare moribus. Unde poſtulabāt vt ſecūdo ſinodus pluribus aduenientibꝰ fieretQue cum eſſet ſtatuta: venerūt vt ꝑhibētvij. britonum epiſcopi ⁊ plures viri doctiſſimi maxime de nobiliſſimo eorū monaſterio qd̓ vocatur lingua angloꝝ bar-

chotnaburg: cui tēpore hoc Dinoth abbas p̄fuiſſe narratur: qui ad p̄fatum ituriconcilium venerunt primo ad quendamvirum ſanctū ac prudentē: qui apud eosanachoriticā ducere ſolebat vita: cōſulētes an ad p̄dicationē Auguſtini ſuas deſerere traditiones deberēt. Qui reſpōdebat ſi homo dei eſt: ſequimini illū. Dixerunt et vnde hoc poſſumus ꝓbare? At ille. Dominꝰ inquit ait. Tollite iugū meuꝫſuper vos: et diſcite a me quia mitis ſum⁊ humilis corde. Si ergo Auguſtinꝰ illemitis eſt ⁊ humilis corde: credibile eſt qꝛiugum chriſti ⁊ ip̄e portet: ⁊ vobis portādum offerat. Sinautē ac ſuꝑbus eſt cōſtat: qꝛ non eſt de deo: neqꝫ nō bis eiꝰ ſermo curandus. Qui rurſus aiebāt. Et vnde vel hoc dinoſcere valemꝰ? Procurateinqͥt vt ip̄e prior cuꝫ ſuis ad locū ſynodiadueniat: ⁊ ſi vobis appropinquantibꝰ aſſurrexerit ſcientes qꝛ famulus chriſti eſt:obtemꝑanter illū audite. Sinautē vosſpreuerit: nec corā vobis aſſurgere voluerit: cum ſitis numero plures: ⁊ ip̄e ſpernatur a vobis. Fecerūt vt dixerat. Factumeſt vt veniētibꝰ illis ſederet Auguſtinusin ſella. Qd̓ illi videntes mox in irā verſiſūt. eūqꝫ notantes ſuꝑbie cunctis que dicebat contradicere laborabant. Dicebatautē eis qd̓ in multis qͥdem noſtre ꝯſuetudini: īmo vniuerſis eccleſie cōtrarie geritis: ⁊ nunc ſi in his tribꝰ his mihi obtēperare vultis vt paſcha ſuo tempore celebretis. vt miniſteriū baptizandi quo deorenaſcimur iuxta morē romane ſancte eccleſie ⁊ apl̓ice compleatis: vt gēti anglorum vna nobiſcū verbum dei p̄dicetis. cetera que agitis qͣꝫuis moribus nr̄is contraria: equanimiter cuncta tolerabimus.At illi nil horū ſe facturos: neqꝫ illum ꝓarchiep̄o habituros eſſe reſpōdebāt. Cōferētes ad inuicē ꝙ ſi modo nobis aſſurgere noluit: quāto magis ſi ei ſubdi ceperimus: iam nos ꝓ nihilo cōtemnet. Quibus vir dn̄i Auguſtinꝰ fertur minitās īdixiſſe ꝙ ſi pacē cū fratribꝰ acciꝑe nollētbellum ab hoſtibꝰ forent accepturi. Et ſinationi anglorū noluiſſent viū vite p̄dicare ꝑ horum manus vltionē eſſent mortis paſſuri. Qd̓ ita ꝑ oīa vt p̄dixerat diui