LiberX
X
rigit. pͥmo dei volūtatē ꝑ Ioh̓em monachum: de qͦ ſupra memorauimꝰ: ſciſcitatꝰTū ille qͥ pͥmā de Maximo ei victoriaꝫp̄dixerat incruentā: etiā hāc licet non abſqꝫ plurima vtriuſqꝫ ſanguinis inundation: ꝓmittit.¶ De apparatu belli aduerſus EugeniūTheodoſij: ⁊ de victoria eiꝰ oratiōibꝰ magis qͣꝫ virtute patrata.¶ Ca. XXXIII.Git̉ p̄parat̉ ad bellū nō tam armorū telorūqꝫ: qͣꝫ ieiunioꝝ orationūqꝫ ſubſidijs. nec tā excubiarū vigilijs: qͣꝫ obſecrationuꝫ ꝑnoctationū munitꝰ. Circūibat cū ſacerdotibus etppl̓o oīa or̄onum loca: an̄ martyꝝ ⁊ apl̓orum thecas iacebat cilicio ꝓſtratꝰ: ⁊ auxilia ſibi fida ſāctoꝝ īterceſſione poſcebat.At pagani qͥ errores ſuos nouis ſemꝑ erroribꝰ animat īnouare ſacrificia: ⁊ romaꝫfuneſtis victimis cruētare: inſpicere extapecudū: ⁊ ex fibraꝝ p̄ſciētia ſecuturā Eugenio victorſā nūciare. Suꝑſtitioſiꝰ hecagēte: ⁊ cū oī animoſitate Flauiano tuncp̄fecto: cuiꝰ aſſertiōibꝰ (magna enī erat eiꝰī ſapiētia p̄rogatiua) Eugeniū victorē fore ꝓcerto p̄ſūpſerat. Sꝫ vbi vere religionis fretꝰ auxilio Theodoſiꝰ alpiū faucescepit vrgere: pͥmo illi qͥbꝰ ne quicqͣꝫ litare⁊ fruſtra ſacrificate tot victime d̓ fallacieꝯſciētia trepidi demonis in fugam verſi.Poſt etiā magiſtri hoꝝ ⁊ doctores errorū: p̄cipue Flauianꝰ: plꝰ pudoris qͣꝫ ſceleris reꝰ: cum potuiſſet euadere: eruditꝰ admodū vir: mereri ſe mortē ꝓ errore iuſtiꝰqͣꝫ ꝓ crimīe iudicauit. Ceteri ꝟo inſtruūtaciē: ⁊ collocatꝭ ī ſuperiori iugo inſidijsip̄i pugnā ī deſcēſu mōtis expectāt. Ueꝝvbi ad pͥmos vētū eſt: ⁊ ilico ſe legitimopͥncipi tradiderūt: cū ceteris imis vallibꝰdep̄hēſis: ꝯflictꝰ acerrimus gerit̉. Stetitaliquādiu anceps victoria. fundebāt̉ auxilia barbaroꝝ: ⁊ terga iā hoſtibꝰ dabāt.Sꝫ fiebat hͦ nō vt Theodoſiꝰ vinceret̉: ſꝫne ꝑ barbaros vincere videret̉. Tū ille vtꝯuerſas ſuoꝝ acies vidit: ſtās in edita rupe: vnde ⁊ cōſpicere ⁊ conſpici ab vtroqꝫpoſſet exercitu: ꝓiectis armis ad ſolita ſevertit auxilia. Et ꝓſtratus in ꝯſpectu deiom̄ipotētis: tu inqͥt deꝰ noſti. qꝛ ī nomine
chriſti filij tui vltionis iuſte vt puto p̄liaiſta ſuſcepi: ſi ſecꝰ: ī me vindica. Si ꝟo cūcauſa ꝓbabili ⁊ ī te ꝯfiſus: huc veni. porrige dexterā tuis: ne forte dicāt gētes: vbiē deꝰ eoꝝ. Quā ſupplicatiōeꝫ pij pͥncipiscerti a deo eē ſuſceptā: hi qͥ aderat ducesanimant̉ ad cedem. ⁊ p̄cipue Bacuriꝰ virfide: pietate: v̓tute animi ⁊ corꝑis inſignis. Et qͥ comes eſſe ⁊ ſocius Theodoſijmereret̉. ꝓximos qͦſqꝫ conto: telis: gladiopaſſim ſternit. agmina hoſtiū ꝯferta ⁊ cōſtipata ꝑrūpit. Iter per milia ruentiū adip̄m tyrānū ruptꝭ agminibꝰ: et aceruatimfuſis ſtragibꝰ agit Uix fortaſſe ab impijscredāt̉ q̄ geſta ſūt Etenī cōꝑtū eſt ꝙ poſtillā īꝑatoris p̄cem quaꝫ deo fuderat: vētita vehemēs exortꝰ ē: vt tela hoſtiū in eosqͥ iecerāt retorq̄ret. Cūqꝫ magna vi ꝑſiſtēte vēto omne iaculū miſſū ab hoſtibꝰ fruſtraret̉: fracto aduerſarioꝝ animo: ſeu potius diuinitꝰ repulſo Arbogaſto duce nequiqͣꝫ deo aduerſo fortiter faciēte Eugenius an̄ Theodoſij pedes: vinctis poſt terga manibꝰ adducit̉. Ibiqꝫ vite eiꝰ ⁊ certaminis finis fuit. Tū ꝟo religioſo pͥncipiglorioſior victoria: de fruſtratis opinionibꝰ paganoꝝ qͣꝫ de tyrāni īteritu fuit: qͥbus ſpes vana ⁊ falſa diuinatio minꝰ ininteritu cōtulit pene qͣꝫ pudoris ſeruauitin vita.De fine Theodoſij poſt victoriam: etArchadio atqꝫ Honorio liberis eiꝰ ⁊ heredibꝰ regni. ¶ Capl̓m. XXXIIIIUnqꝫ poſt hec vt futuroꝝ p̄ſciſous īꝑator. diſponende reipublice ſollicitudīe ſtringeret̉: ad orientē ꝓtinꝰ mittit: vbi vēturꝰ ad bellū tutaliberos cuſtodia cōmendarat. Ibiqꝫ Archadiū auguſtū regnū ſibi dudū traditūẜuare p̄cepit. Honoriū ꝟo pari dignation p̄ditum: ad occidētis imperiū venireoſculis iubet. Quo ſuſcepto: et paternisoſculis amplexibuſqꝫ ꝯſtricto: traditꝭ occidētalis regni gubernaculis: ip̄e romanō imperio ꝑ ānos decē et ſeptē felicitergubernato: ad meliora migrauit cū pijſſimis pͥncipibꝰ ꝑcepturꝰ p̄mia meritoꝝ.¶ Expliciūt libri eccl̓iaſtice hiſtorie.27 A