Eccleſiaſtice hiſtorie
Uterea apud laodiciā Syriean ideꝫ tp̄s Apollinarꝭ ep̄s virſane ī ceteris inſtructꝰ: ſꝫ dū cōtētionis vitio nimiꝰ agit̉: ⁊ aduerſū om̄eqd̓ qͥſqꝫ dixerat ire obuius delectatur: iactatiōe ingenij male fortis hereſim ex cōtētione generauit: aſſerēs ſolū corpꝰ nonetiā aīaꝫ a dn̄o ī diſpēſatiōe ſuſceptū. Inqͦ cū euidētibꝰ euāgelij teſtimonijs vrgeret̉: qͥbꝰ ip̄e dn̄s ⁊ ſaluator habere ſe aīaꝫꝓfitet̉: ⁊ ponere eā qn̄ vult: ⁊ iteꝝ aſſumere eā: quāqꝫ turbata ⁊ triſtē dicit eſſe vſqꝫad mortē: vertit ſe poſt. Et ne ex toto vinci videret̉: ait eū qͥdē habuiſſe aīam: ſꝫ nōex ea ꝑte qͣ rationabilis ē: ſꝫ ex ea ſoluꝫ qͣviuificat corpꝰ. Ad ſupplemētū ꝟo rationabilis ꝑtis ip̄m v̓bum dei fuiſſe ꝑhibebat. Que aſſertio pͥmo ī vrbe roma a damaſo ⁊ petro alexādrino ep̄o cōcilio congregato tali ſnīa depulſa ē: vt decernerētſi qͥs filiū dei qͥ ſicut vere deus: ita ⁊ verehomo fuit. vel hūanitatis aliqͥd vel deitatis minus diceret habuiſſe: alienꝰ ab eccleſia iudicaret̉. Que ſnīa ⁊ apud Alexādriā ꝯfirmata ē ⁊ apud cōſtatinopolimdecreto cōcilij. Ex illo Apollinariſte abeccl̓ia declinantes: ⁊ ep̄os ſibi ſue ꝑtis etdogmata ꝓpria eccl̓iaſqꝫ defendūt.¶ De ep̄oꝝ ſucceſſionibꝰ ꝑ orientem.¶ Capl̓m. XXI.Git̉ ī vrbe roma poſt DamaſūSiriciꝰ eccl̓ie ſuſcepit ſacerdotiū. Apd̓ Alexādriā ꝟo defuncto petro Timotheꝰ: ⁊ poſt hunc Theophilꝰ. In hieroſolymis aūt poſt CirillūIoh̓es apl̓icas reꝑauit ſedes. Apud antiochiā ꝟo defuncto Melecio ſubſtituit̉Flauianꝰ. Sꝫ ꝙ Paulinꝰ adhuc ſuꝑeratqͥ ī catholicorū ſemꝑ ſocietate ꝑmāſerat:ml̓ta ibi iurgia ⁊ ml̓te ꝯtrouerſie ſepe cōmote: nec tn̄ ſūma vi nitētibꝰ alijs ⁊ alijsobtinētibꝰ: ipſiqꝫ ī hͦ elemētis terre mariſqꝫ fatigatis: potuit aliqn̄ pacis vllꝰ obtineri modꝰ: cū vtiqꝫ fidei iā nll̓a videreturſubeſſe diſcordia. Hoc idē apd̓ Tyrū fuit. Ubi cū Diodorꝰ vnꝰ ſane ex antiqͥs catholicis vir: ⁊ tēptationū documētꝭ ꝓbatus cū Athanaſij teſtimonio a ꝯfeſſoribꝰeēt ep̄s factꝰ: modeſtia eiꝰ ꝯtēpta: alius aMelecij ꝑtibꝰ ordinatur. Sꝫ ⁊ ī multis
alijs vrbibꝰ oriētis hmōi ꝯfuſiōes ꝯtentio genuit ſacerdotum. Apd̓ Cōſtātinopolim ꝟo Nectariꝰ ex p̄tore Urbano cathecuminꝰ ⁊ nuꝑ baptiſma ꝯſecutꝰ ſacerdotiū ſuſcepit.¶ De ſeditiōe paganoꝝ cōtra fideles.¶ Capl̓m. XXII.Nterea apd̓ Alexādriam nouimotꝰ ⁊ ꝯͣ tempoꝝ fidē aduerſuꝫeccl̓iam cōcitant̉. Ex occaſionehuiuſcemodi oborti: baſilica q̄dā publici oꝑis vetuſta et admodū neglecta fuit.Quā Cōſtātiꝰ imꝑator donaſſe ep̄is ꝑfidiā ſuā p̄dicātibꝰ ferebat̉. Que lōga in curia nihil validuꝫ p̄ter parietes habebat.Uiſū ē ep̄o qͥ ꝑ idē tp̄s gubernabat eccleſiā hāc ab imꝑatore depoſcere vt creſcētibus fideliū ppl̓is: or̄onū qͦꝫ creſcerēt locaQuāqꝫ cū acceptā vellet excolere: reꝑta.ſūt ī loco antra q̄dā latētia ⁊ t̓re defoſſa:latrocinijs et ſceleribꝰ magis qͣꝫ cerimonijs apta. Igit̉ gētiles qͥ detegi criminuꝫſuoꝝ latebras ⁊ flagitioꝝ cauernas viderēt: nō ferētes oꝑta tot ſeculis mala et tenebris obtecta reſerari: velut draconū calice potato inſanire oēs ac palā furere ceperūt. Nec vocibꝰ iā ⁊ ſeditionibꝰ vt ſolebāt: ſꝫ manu ferroqꝫ decertare nitūt̉. Crebros ꝯflictꝰ agere ī plateis. belloqꝫ aꝑtovterqꝫ ppl̓s īter ſe coire. At nr̄i numero ⁊potētia ml̓to plures: ſꝫ modeſtia religionis minꝰ feroces erāt. Ex qͦ frequēter noſtroꝝ plurimis vulneratꝭ aliquātis etiaꝫīterfectꝭ: ad tēplū qͣſi ad arcē quādā refugiebāt. Quo nōnullos ex chriſtianis captos ſecū abducēteſ accēſis aris īmolarecogebāt. Renitētes nouis ⁊ exqͥſitꝭ ſupplicijs excruciatos necabāt: alios patibuliſaffigētes: alios ꝯfractis cruribꝰ in ſpelūcas p̄cipitātes: qͦs ob ſacrificiorū ſanguinem: ceteraſqꝫ impuritates delubri recipiendas: vetuſtas curioſa conſtruxerat.Uerū hec ꝑ dies ſingl̓os pͥmo cū metu:deinde cū fiducia ⁊ deſperatiōe gerere atqꝫ ītra tēplū clauſi raptū ⁊ p̄da viuere Adpoſtremū graſſātes ī ſāguinē ciuiū: ducēſceleris ⁊ audacie ſue delegunt. Olimpiquēdā noīe ⁊ habitu ſolo philoſophū: qͦan̄ ſigna arcē defenderēt ⁊ tyrānidē tenerēt. At hi qͥbꝰ romanarum legū cuſtodia