Druckschrift 
Historia ecclesiastica
Einzelbild herunterladen
 

Liber

limitis dux in hieroſolymis fatis vnanimiter degeret. Sꝫ ad ceptū redeamꝰ.De Conſtantia ſorore Cōſtātini etſbytero eam fratri inſinuato. Capl̓m. XI.Oſteaqꝫ religioſi pͥncipis mapter Helena ſumis romani regni honoribꝰ affecta: ex hac lucedeceſſit: Cōſtantia tūc Licinij relicta frartris auguſti ſolacijs vtebatur. Huic accidit p̄ſbyteꝝ quēdā venire ī noticiā: latenter ꝑtibꝰ arrij fauenteꝫ. Sꝫ is pͥmo nihiloīno de his apud ſororeꝫ pͥncipis aꝑire:vbi ꝟo multa familiaritas copiā tribuit:paulatim ẜmonē cepit aſpergere: inuidiādicens arrio generatā: ſimultatibꝰ priuatis ep̄m ſuū rem ꝯtentioſe exagitauiſſe emulatiōis ſtimulo cōfixum: arriusapd̓ plebē ſatis charus haberet̉. Hec atqꝫ hmōi alia frequentiꝰ ſuggerēs: anīosCōſtātie ſuos efficit. Que diē obituraviſitaret̉ a fratre: atqꝫ ab eo blāde religioſeqꝫ cōpellaret̉: extremā dicit̉ ab eo gr̄ampopoſciſſe: vt p̄ſbyteꝝ in familiaritatemreciꝑet: ſibi ab eo ſpe ſalute ſuggererent̉ audiret. Se qͥdē ex luce diſcēdētem nihil curare: fratris vero ſtatū eſſeſollicitā: ne forte innocētiū penis regniſui pateret̉ excidiū. Quibꝰ ille monitis aſorore ſuſceptis: fidelē ſe germane ſollicitudinē credēs: accōmodauit auremſbytero interim accerſiri de exilio Arrium iubet: vt quēadmodū de fide ſentiretexponeret. ille fidē ꝯſcripſit: que nonqͥdē ſenſū noſtrū: tn̄ v̓ba nr̄a ꝯtinere profeſſionēqꝫ videret̉. Miratꝰ qͥdē eſt imꝑator: putauit vnā eandēqꝫ in ip̄iꝰ concilij dudum geſti expoſitione ſnīaꝫ ꝯtineri.Tn̄ in nullo relaxat animi vigorē: ſꝫ rurſus ad ꝯcilij remittit examē. Qm̄quidem ad dedicationē hieroſolymorum exom̄i orbe cōire ſacerdotes inuitabāt̉: hecad eos de noīe eiꝰ ſcribēs: vt ſi expoſitio fidei eiꝰ ꝓbarēt: vel inuidiam (vtaſſerebat) tūc circūuentū dinoſcerent: velnūc ab errore correptū: clemēti erga ip̄miudicio vterent̉: qn̄ quidē tāta fuerit cōcilij moderatio: vt in ꝑſonā eius: ſed indogmatū prauitatē fuerit lata ſnīa: ſi tn̄ep̄i eiꝰ Alexādri accōmodaret̉ aſſenſus.

Sed ab his qͥdē pͥmo ceptis eius fauētes ſimulatiōe ſubſcripſerant facilereceptꝰ ē. ꝟo Alexandria ꝑrexiſſet: ibiom̄e eiꝰ fruſtrat̉ inceptū. Qm̄quideꝫ dolis apud ignorātes locꝰ eſt: ſciētibꝰ ꝟo do intēdere aliud ē qͣꝫ riſū mouere. Interea hec apud Alexādriā fruſtra agitant̉: venerabilis auguſtꝰ Cōſtantinus īſuburbana villa Nicomedie triceſimopͥmo imperij ſui āno diē fūctus ē: liberisde ſucceſſiōe romani orbis teſtamēto heredibꝰ ſcriptis. Quo in tꝑe qm̄quidēſtantiꝰ cui oriētꝭ regnuꝫ decreuerat: p̄ſens erat: dicit̉ ſecreto accerſiēs p̄ſbyterumquē a ſorore cōmendatū ſupra diximꝰ: etexinde familiariter habituꝫ: tradidiſſe eiteſtamētū qd̓ ſcripſerat: obteſtatus ſubſacramēto: ne vlli niſi Cōſtātio veniſſet ī manꝰ traderet. Cui etiā eunuchierāt ī palacio fauebāt: arte indicio de imꝑatoris morte ſuppreſſo: vſqꝫ ad Cōſtantij p̄ſentiā: multꝭ noua tēptantibꝰ oppreſſis: reſtituta integraqꝫ māſere. ꝟoſtantiꝰ affuiſſet: depoſitū p̄ſbyter reſtituitCuiꝰ beneficij gr̄a imꝑator regni cupidꝰita ei deuīctꝰ ē: vt imꝑare cūctis ambierit: ab illo ſibi imꝑari eqͥnimiter pateret̉.Ex deuīcto ſibi imꝑatore: cepit Arrijreſtitutiōe ſuggerere: nolētes acqͥeſcereſacerdotes: vti cogeret ꝑſuadere. De Alexandri Euſebij: Arrij conflictu. Capl̓m. XII.A tēpeſtate apd̓ AlexandriamAlexāder ī hieroſolymis maxiAmus ꝯfeſſor: apud Cōſtantinopolim eqͣ Alexāder: vt ex Athanaſij ſcriptis cōperimꝰ: ſacerdotio fungebāt̉. SꝫEuſebiꝰ apd̓ Nicomediaꝫ erat: de cuiꝰſimulatiōe in ſubſcribēdo ſupra diximꝰ:amplā tꝑis nactus: pͥncipi p̄ſbyteruꝫfamiliaris effectꝰ: reuoluere oīa atqꝫ ī irritū reuocare concilij geſta molit̉. Arriūnequaqͣꝫ apud Alexādriā cōmorantē venire facit: imperialibꝰ edictis cōciliumdenuo Cōſtātinopolim cōuocari. Quocōuenere illi maxime Arriū atqꝫ Euſebiū ſectabant̉: quiqꝫ ſepe Alexādrogreſſi: vt Arriū ſuſciꝑet: nec tn̄ aliqͥd profligātes ab iniurijs qͥdeꝫ eiꝰ temꝑabant.Ad vltimū certā ei diē ſtatuētes: denun-

n 3