Liber
limitis dux in hieroſolymis fatis vnanimiter degeret. Sꝫ ad ceptū redeamꝰ.De Conſtantia ſorore Cōſtātini et p̄ſbytero ꝑ eam fratri inſinuato.¶ Capl̓m. XI.Oſteaqꝫ religioſi pͥncipis mapter Helena ſumis romani regni honoribꝰ affecta: ex hac lucedeceſſit: Cōſtantia tūc Licinij relicta frartris auguſti ſolacijs vtebatur. Huic accidit p̄ſbyteꝝ quēdā venire ī noticiā: latenter ꝑtibꝰ arrij fauenteꝫ. Sꝫ is pͥmo nihiloīno de his apud ſororeꝫ pͥncipis aꝑire:vbi ꝟo multa familiaritas copiā tribuit:paulatim ẜmonē cepit aſpergere: inuidiādicens arrio generatā: ⁊ ꝓ ſimultatibꝰ priuatis ep̄m ſuū rem ꝯtentioſe exagitauiſſe emulatiōis ſtimulo cōfixum: ꝙ arriusapd̓ plebē ſatis charus haberet̉. Hec atqꝫ hmōi alia frequentiꝰ ſuggerēs: anīosCōſtātie ſuos efficit. Que cū diē obituraviſitaret̉ a fratre: atqꝫ ab eo blāde religioſeqꝫ cōpellaret̉: extremā dicit̉ ab eo gr̄ampopoſciſſe: vt p̄ſbyteꝝ in familiaritatemreciꝑet: ⁊ q̄ ſibi ab eo ꝓ ſpe ⁊ ſalute ſuggererent̉ audiret. Se qͥdē iā ex luce diſcēdētem nihil curare: ꝓ fratris vero ſtatū eſſeſollicitā: ne forte ꝓ innocētiū penis regniſui pateret̉ excidiū. Quibꝰ ille monitis aſorore ſuſceptis: ⁊ fidelē ꝓ ſe germane ſollicitudinē credēs: accōmodauit aurem p̄ſbytero ⁊ interim accerſiri de exilio Arrium iubet: vt quēadmodū de fide ſentiretexponeret. Tū ille fidē ꝯſcripſit: que nonqͥdē ſenſū noſtrū: tn̄ v̓ba nr̄a ꝯtinere profeſſionēqꝫ videret̉. Miratꝰ qͥdē eſt imꝑator: ⁊ putauit vnā eandēqꝫ in ip̄iꝰ ⁊ concilij dudum geſti expoſitione ſnīaꝫ ꝯtineri.Tn̄ in nullo relaxat animi vigorē: ſꝫ rurſus eū ad ꝯcilij remittit examē. Qm̄quidem ad dedicationē hieroſolymorum exom̄i orbe cōire ſacerdotes inuitabāt̉: hecad eos de noīe eiꝰ ſcribēs: vt ſi expoſitionē fidei eiꝰ ꝓbarēt: ⁊ eū vel ꝑ inuidiam (vtaſſerebat) tūc circūuentū dinoſcerent: velnūc ab errore correptū: clemēti erga ip̄miudicio vterent̉: qn̄ quidē tāta fuerit cōcilij moderatio: vt nō in ꝑſonā eius: ſed indogmatū prauitatē fuerit lata ſnīa: ſi tn̄ ⁊ep̄i eiꝰ Alexādri accōmodaret̉ aſſenſus.
Sed ⁊ ab his qͥdē qͥ pͥmo ceptis eius fauētes cū ſimulatiōe ſubſcripſerant facilereceptꝰ ē. Cū ꝟo Alexandria ꝑrexiſſet: ibiom̄e eiꝰ fruſtrat̉ inceptū. Qm̄quideꝫ dolis apud ignorātes locꝰ eſt: ſciētibꝰ ꝟo dolū intēdere nō aliud ē qͣꝫ riſū mouere. Interea dū hec apud Alexādriā fruſtra agitant̉: venerabilis auguſtꝰ Cōſtantinus īſuburbana villa Nicomedie triceſimo ⁊pͥmo imperij ſui āno diē fūctus ē: liberisde ſucceſſiōe romani orbis teſtamēto heredibꝰ ſcriptis. Quo in tꝑe qm̄quidē Cōſtantiꝰ cui oriētꝭ regnuꝫ decreuerat: p̄ſensnō erat: dicit̉ ſecreto accerſiēs p̄ſbyterumquē a ſorore cōmendatū ſupra diximꝰ: etexinde familiariter habituꝫ: tradidiſſe eiteſtamētū qd̓ ſcripſerat: ⁊ obteſtatus ſubſacramēto: ne vlli niſi Cōſtātio cū veniſſet ī manꝰ traderet. Cui etiā ꝙ eunuchi qͥerāt ī palacio fauebāt: arte indicio de imꝑatoris morte ſuppreſſo: vſqꝫ ad Cōſtantij p̄ſentiā: multꝭ noua tēptantibꝰ oppreſſis: reſtituta integraqꝫ māſere. Cū ꝟo Cōſtantiꝰ affuiſſet: depoſitū p̄ſbyter reſtituitCuiꝰ beneficij gr̄a imꝑator regni cupidꝰita ei deuīctꝰ ē: vt qͥ imꝑare cūctis ambierit: ab illo ſibi imꝑari eqͥnimiter pateret̉.Ex qͦ deuīcto ſibi imꝑatore: cepit d̓ Arrijreſtitutiōe ſuggerere: ⁊ nolētes acqͥeſcereſacerdotes: vti cogeret ꝑſuadere.¶ De Alexandri ⁊ Euſebij: ⁊ Arrij conflictu. ¶ Capl̓m. XII.A tēpeſtate apd̓ AlexandriamAlexāder ī hieroſolymis maxiAmus ꝯfeſſor: apud Cōſtantinopolim eqͣ Alexāder: vt ex Athanaſij ſcriptis cōperimꝰ: ſacerdotio fungebāt̉. SꝫEuſebiꝰ qͥ apd̓ Nicomediaꝫ erat: de cuiꝰſimulatiōe in ſubſcribēdo ſupra diximꝰ:amplā tꝑis nactus: ⁊ pͥncipi ꝑ p̄ſbyteruꝫfamiliaris effectꝰ: reuoluere oīa atqꝫ ī irritū reuocare concilij geſta molit̉. Arriūnequaqͣꝫ apud Alexādriā cōmorantē venire facit: ⁊ imperialibꝰ edictis cōciliumdenuo Cōſtātinopolim cōuocari. Quocōuenere illi maxime qͥ Arriū atqꝫ Euſebiū ſectabant̉: quiqꝫ ſepe cū Alexādro cōgreſſi: vt Arriū ſuſciꝑet: nec tn̄ aliqͥd profligātes ab iniurijs qͥdeꝫ eiꝰ temꝑabant.Ad vltimū certā ei diē ſtatuētes: denun-
n 3