LiberI

mū quererent: ignobilitatis ſue conſcientia exagitatus: om̄s libros in quibꝰ ꝯſcriptio generis habebat̉ iuſſit incendi: eſtimans ſe nobilē videri poſſe: ſi nouiciuseſſe ⁊ aduena iſraelitici generis nullis cōſcriptionū faſtibꝰ vrgeret̉. Uerū fuere tūpauci diligentes ⁊ ſtudioſi viri: qͥ vel deſcriptos ex ꝑte aliqua huiuſcemōi librosdomi hr̄ent. vel etiā memoriter auite ordinē ꝓſapie retinerent. p̄cipue qͦs demiſſa a ꝓauis nobilitas cōmonebat. Ex qͥbꝰfuerūt ⁊ hij qͦs paulo ante mēorauimusdeſpoſyneo. id eſt eriles: vel dn̄ici appellati: ꝓpter ꝓpinquitatem generis xp̄i: qͥ etnazarei fuerūt ex vico cocchaba iudeoꝝ.quiqꝫ ꝑ oēm regionem circūeuntes: ordinem ſupradicte generationis: partim memoriter: ꝑtim etiā ex dieꝝ libris: inqͣntuꝫerat poſſibile ꝑdocebant. Quibꝰ ita a nobis (inquantū diligentia potuit) ꝑſcrutatis: euidentiſſime euangelioꝝ ꝑ hec veritas declarat̉. Hec ſunt que ab affricanodidicimus. Hoc itaqꝫ mō in Ioſeph patrū generatione deducta dubitari iā nonpōt de maria: qͥn eiuſdē generis: atqꝫ eiuſdem tribꝰ extiterit. Siquidem ẜm legemmoyſi nō licebat in diuerſas tribꝰ nuptias ꝑmiſceri. Sed vni ex eodem populoatqꝫ ex eadē familia innupta p̄cipit̉ cōpulari: vt ne ꝑmixtione cōiugij etiaꝫ ſors hereditatis deducat̉ in dubiū: ⁊ de alia tribū ꝯtra fas ad aliam tranſferat̉. Sed dehis ſatis dictum eſt.¶ De nece infantiū apud bethleem ⁊ magoꝝ preſentia.¶ Capitulū. VII.Hriſto igit̉ ẜm ꝓphetie fidē nato in bethleem iude: tꝑibꝰ ſupͣAdicti herodis d̓e orientis ꝑtibꝰaduentantes qͥdam viri ex magoꝝ genteꝑcunctant̉ ab herode vbi nā eſſꝫ rex quinuꝑ natus eſt iudeoꝝ. affirmātes vidiſſeſe ſtellam eius in oriente q̄ ſibi etiam duxitineriſ extitiſſet: cām vero tante ꝓperationis adorandi ac venerandi nuper editi regis eſſe. Quibꝰ ille auditis incredibiliterdeterret̉: verens ne ſtatus ſui ꝑiclitareturimperij. Accerſitis ergo legis doctoribꝰꝑcunctant̉ vbi nā xp̄m naſci ſperarent. vtvero ex michee oraculis locus natiuitatꝭ

eius apud bethleem deſignatus eſt. vnop̄cepto rex om̄s lactantes pueros: nō ſolum apud bethleem: ſed ⁊ in om̄ibꝰ eiusfinibꝰ a bimatū ⁊ infra ẜm tp̄s qd̓ explorauerat a magis interimi iubet: ſi quō etiam ieſum cū equeuis poſſit extinguere.Sꝫ p̄uenit regis inſidias puer ab ductꝰin egyptū: ꝑentibꝰ de dolo regis angelop̄nunciante cōmonitis.De cruciatibꝰ ipſius herodis qͥ necariiuſſit infantes.¶ Capitulū. VIII.Erū hec etiam ſacris euāgelijvocibꝰ edocemur: ſed oꝑep̄ciūeſt crudelitatꝭ herodis in xp̄m⁊ coequeuos eiꝰ videre mercedem. Statim nāqꝫ nec mora vltio in eū diuina conuertit̉: q̄ nō ſolum pn̄s inferret exiciū: verū etiā qͥbꝰ poſt interitū ſupplicijs eſſet excruciādus oſtenderet. Longū eſt ſi ꝓſperitates imperij eius: qͥbꝰ ad illd̓ tp̄s vſqꝫpotens pollebat: domeſticis referam cladibꝰ obſcuratas: ignominiā mr̄imonij funera liberoꝝ: quoꝝ tn̄ ipſe extiterit pricida. Sororis etiā ꝓpinqͦrūqꝫ oīm ſi exeqͣrcladeſ: tragedia magis qͣꝫ hyſtoria texi videbit̉. De qͥbꝰ tn̄ ſi qͥs ſcire vult Ioſephꝰplenius refert. Igit̉ cū ꝓ ſacrilegio qd̓ inſaluatorē cōmiſerat: ⁊ ſcelere qd̓ in equoſeius ꝑegerat: vltio eū diuina ꝑurgeret inmortē: quē dederit exitū nō puto indecorū: ſi ipſius Ioſephi in ſeptimodecimo libro antiquitatū hec referentis ẜmonibꝰexplicemus. Herodē inquit porro amarior indies morbꝰ vrgebat: ſupplicia commiſſi paulo ante ſceleris expetens. Lento nāqꝫ igne extrinſecus ī ſuꝑficie corꝑisvrebat̉. Intrinſecus ꝟo vaſtū ꝯdebaturincendium. Auiditas inexplebilis ſemꝑinerat cibi. nec tamen ſatiari vnqͣꝫ rabidis incitata faucibus valebat ingluuiesinteſtina intrinſecus vlceribus obſepta:doloribus quoqꝫ coli qͣꝫmaximis cruciabatur. humor liquidus ⁊ luridus ergapedes tumidos oberrabat: ⁊ ab inferioribus partibus pubetenus tumore diſtentus. Sed ⁊ verenda eius ipſa putredinecorrupta ſcatere vermibꝰ ceperūt. Spūsqͦꝫ īcredibilis inflatio: ⁊ tentigo obſcenaſatis ⁊ execranda. His aūt oībꝰ doloribꝰ