.XII.
alia electio: exͣ de poſtu. c. bone. 2. vnde dicas ꝙꝑ nōiationē ipſam ſeu electionē n̄ acꝗritur nōiato ius: ne detur occaſio pr̄onis vēdicādi maiorēptē ī eccl̓ijs: qͣꝫ vēdicēt: qꝛ ea quā hn̄t ſepiꝰ abutūtur: exͣ de iurepatronatꝰ: qm̄. ẜm ber. ⁊ cōpoſt. Etiō qꝛ pōt laicꝰ variare pn̄tatū: ab eo appellare nōpōt: Nō tn̄ ꝙ ſi collegiū vel eccl̓iaſtica ꝑſona eſtpr̄ona: variare nō pōt: ſed pͥmꝰ eſt p̄ſerendꝰ: ſi aliuꝫ poſtea eligerēt: ⁊ pn̄tarent exͣ eo. c. cū aduocat.Cęterū ſi ſecūdꝰ n̄ pn̄tet̉: pͥmus appellare poſſet:ſi ep̄s aliū nō pn̄tatū īſtitueret. Nā tunc age̓ poſſet ꝯͣ īſtitutū: vt remoueatur: ad qd̓ ēt pr̄oni agerepn̄t. Itē pn̄tatus ⁊ nō admiſſus agere pōt ꝯͣ nonadmittentē eo. ti. c. paſtoralis. Et poſſet appellare ẜꝫ goff. cū .ſ. ſine cā iuſta repellit. Itē noͣt archi.ibi ꝙ tribꝰ modis ſpernit̉ pr̄onꝰ: cū n̄ .ſ. vocat̉: cūꝯmode poſſit vocari ⁊ expectari. Uel ſi vocatur:⁊ adeſt: repellitur: vl̓ ſi adeſt nō audit̉: nec admittitur ad cōſiliū. Si ꝟo eſt ahn̄s: ita ꝙ ꝯmode expectari n̄ pōt: eligent cl̓ici ibi rectore: vel ſi n̄ ſūtclerici: ibi eligit ppl̓s .ſ. ſi eſt pr̄onus vel ep̄s: cū .ſ.infra qͣtuor mēſes pr̄onus abſens n̄ eligit: nec poſtea veniens poterit ꝯͣdicere. Prelatꝰ tn̄ debebiteū recognoſcere vt pr̄onū .ſ. honorādo ⁊ hiꝰ. Querit Io. an ī uouell̓ ſuꝑ. c. qm̄ eo. ti. Utrū ꝯtēptꝰ alicuiꝰ pr̄oni habeat īpedire īſtitutiōeꝫ alicuiꝰ pn̄taab alijs. Et rn̄det ꝑ diſtīctioneꝫ videlꝫ qꝛ ſi adniuerſitatis corpꝰ vl̓ collegiū ſpectet pn̄tatō: tūcīpedit ſic̄ ⁊ ī electionibꝰ: vt exͣ de p̄ben. c. cū ī eccleſijs li. 6. Et rō eſt: qꝛ nō ſinguli vt ſinguli: ſed vtcorpꝰ hn̄t pn̄tare illos: gͦ de corꝑe exiſtētes neceſe eſt vocari: ⁊ ſic ſeruatur. Si ꝟo pn̄tāt vt ſingulidato ꝙ aliqui pn̄tationem ſuā faciāt alijs nō vocatis tenet. Et illis nō vetat̉: qn̄ poſſent eūdē velaliū pn̄tare: ⁊ ī īſtitutione ſeruabitur qd̓ dr̄ in iſtoc. qm̄ .ſ. vt ille ꝗ plures voces hꝫ: īſtituatur: ſi idoneus eſt. Et nō ꝙ ſi pͦ pn̄tatus nō fuit refutatꝰ a p̄lato: ſi poſtea aliū pn̄tatū īſtituat: tūc cū ius eſſetpͦ queſitū: tenetur ep̄s ꝓuidere pͦ p̄ſentato ob dolū ſuū: ⁊ ꝓuidebit ei ī bn̄ficio ꝯpetēti ī menſa ſua⁊ hͦ iuſtum: vt ꝗ recuſauit idoneū: ⁊ ſic fecit ei īiuriā: ſic d̓beat ei ꝓuidere. Et hͦ noͣt Io. in glo. ex. c.ſtoralis. de iurepa. Sꝫ dicit archi. ꝙ illud. c. papralis loꝗt̉: qn̄ pͦ pn̄tatꝰ fuit dignior ſecūdo. Ceterū ſi ſecūdꝰ eſſet eque dignus: ⁊ variare pr̄onoꝯcedatur: ⁊ ep̄s hꝫ ī hͦ libeꝝ arbitriū: vt ī. c. cū aūtde iurepa. ⁊ ſic puniri nō dꝫ. Et hͦ ēt noͣt goff. in ſūma: īmo ēt ſi n̄ ſit eque idoneꝰ vt pͥmꝰ: dūmō idoneus. Io. an. poſt hoſti. Itē notat archi. ī dicto. c.ꝙ ſi pupillus ſiue puer ꝗ eſt pr̄onus hn̄s ſeptemanos ⁊ vltra: pn̄tat idoneū: ⁊ eiꝰ tutor pn̄tat aliuꝫqͣꝫuis equalē: p̄ferri d̓ꝫ ⁊ admitti is ꝗ pn̄tatꝰ eſt apupillo. Et eſt rō ẜm Tho. qꝛ pupillꝰ eſt dn̄s. id ēbar. brixi. Notat ēt archi. poſt hugo. ī. c. ſi pluresſi eccleſia a ciuitate vel ppl̓o vel plebe rōne ꝯlunitatis vel vniuerſitatis ꝯſtruatur: vel dotet̉:vel fundꝰ vt dotet̉ ei detur: nulli illoꝝ ſingulariiuſpatronatus debetur: ſed tantū vniuerſitati ip̄ivel ciuitati vel plebi: Et cū vniuerſitas ſecularis
q̄ vocari debeat: puta ad eligēdū ſeu nomīnāduꝫrectorē eccleſie oēs maiores. 14. ānis vocari debēt: ſiue ſint mares ſiue femīe ſiue virgīes ſiue ꝯiugate ſiue vidue ⁊ minoꝝ tutores. ff. ad munici.l. filij. §. ſi v̓idua. Itē ēt filijfamilias vocādi ſūt: ſialibi qͣꝫ ī iudicio pr̄is hn̄t domiciliū: ſꝫ tn̄ pr̄ vocādus eſt ẜm Inno. Iſtud tn̄ .ſ. ꝙ vocent̉ feminede ppl̓o ad eligēdū: cōiter nō ſeruat̉. Et in hͦ ſtandū eſt ꝯſuetudini loci. Si aliqͣ mulier ī particulari haberet ius pr̄onatꝰ ī aliqͣ eccl̓ia: bn̄ ſpectat̉ adpſam p̄ſentatio: ſicut ad viros.i declaratione eius de qͦ2O MAloꝝ dictū eſt ſupra de tralatione pr̄onatꝰ dic̄ Io. an. ꝑ alienationē vniuerſitatis factā ꝑ laicū puta ville caſtri ⁊ hiꝰ ꝑ vēdtionē vel donationē vel aliū modū ī laicuꝫ trāſitiuſpr̄onatꝰ cū vniuerſitate: niſi exceptū ſit: vt dic̄c. ex litteris eo. ti. trāſit ēt ius ſepulchri vt. ff. de ꝯtrahen. emp. l. in modicis. Et alia iura q̄ poſſūt ꝑlaicos poſſideri. ſecus eſt de decimis ⁊ alijs iurihꝰ mere ſp̄ualibꝰ: illa enī cū vniuerſitate nō tranſeunt. Eſt enī rōnabile vt q̄ poſſūt poſſideri pertrāſferētem tranſeant: nō autē illa que nō poſſūtpoſſideri. Cū etiā iuſpatronatꝰ nō ſit mere ſp̄ualeſed partim temporale ẜm Inno. nō eſt mirum: ſiannectitur temporalibꝰ: ⁊ tranſit cū ip̄is ꝟt de arbit. c. ꝑ tuas. Querit Io. an. ſuꝑ. c. i. eo. ti. libro. 6º.Quid cū aliꝗs vendit alteri villā vel caſtrū: in qͦeſt altare vel eccl̓ia cū omni iuriſditiōe exprimedo etiam patronatū: vtrum tranſeat iuſpatronat̉cū vniuerſitate: vel impediatur expreſſiōe illius:arguit ꝓ ꝑ regulam vtile. de re. iu. li. 6. Sꝫ cōtraqꝛ iuſpatronatus vendi nō poteſt. Demū ſic concludit. Conſulo teneri certū vt non fiat expreſſiovenditiōi coniuncta: ſcilicet per quē dici poſſit illud expreſſe ꝟenditū. Sed in fine īſtrumenti recognoſcat venditor iuſꝑatronatus cū vniuerſitate tranſiiſſe ī emptorem. Et fateatur ſe dixiſſe eēpatronū: ⁊ etiā poſſeſſiōis ꝯmodū ⁊ aīum depoſuiſſe. Et dicit hoſti. ꝙ licet verū ſit: qd̓ dicit Inno. de epiſcopo donante laico villaꝫ vel caſtrumī quo eſt eccl̓ia: ꝙ tranſit cū illis donatis iuſpatronatus: ſꝫ nō decime vel eccl̓ie: que ſunt mereſpiritualia. Secꝰ tn̄ eſt ſi donaret eccl̓ie ꝟel locoreligioſo: qꝛ tūc omnia trā eunt etiam ſp̄ualia: vtde donatio. c. cōſultationibus. Dicit etiā Inno. ꝙcū aliquis vendit omnia iura ſua: que habet ī aliquā villa: cū tn̄ villa n̄ ſit ſua: ſī habet ibi aliquoſfundos ⁊ aliqua iura ⁊ iuſpatronatus: ꝙ in tali contractu non tranſit iuſpatronatus. Eſt enimneceſſe ẜm eū ad hoc ꝙ trāſeat: vt res talis ſit: q̄etiam ſine expreſſione vniuerſitatis ⁊ ius illud ꝯtineat: ſicut villa vel caſtrū: que ī ſe continet iuriſditionem honorē diſtrictuꝫ ⁊ iuſpatronatus: adhoc. ff. de verbo. ſi. l. pupillus. §. territoriū. Undein predicto caſu quādo dicit. Uendo tibi omniaiura: que habeo in tali villa: reſoluitur vniuerſalis in ſingulares: ac ſi diceret. Uendo tibi hoc ⁊ illud. Cū autem iuſpatronatus vendi non poſſit: