.XI.
parochiales rectores cōſueuerunt in illis exercere premiſſa: eſt ſeruanda antiqua cōſuetudo quoad exercenda ⁊ adminiſtranda ſpiritualia ſupradicta: vt in dicta cle. qꝛ contingit in fin. De iure gͦcōmuni fundat matrix eccleſia in hoſpitalibꝰ ſiris ī parochia ſua ītētionē ſuā qͦ ad iſta ſpualia: tn̄ip̄ſcribere vt hic ꝑ ſuū ꝓpriū ſacerdotē faciāt:notat ibi glo.Nunquid poſſit erigiꝰtale in parochia mat̓cis eccl̓e illa irrequiſita vl̓ inuita? Rn̄dit lapus de hoſpitalibꝰ n̄ religioſis .i. nōtis auctoritate ep̄i nō ē dubiū. Nā quilibꝫ pōtputare domū ſuā ad hoſpitalitatē īuito ep̄o: ⁊multo fortiꝰ īuito rectore matricis eccleſie. Qd̓ ītellige qn̄ vt priuatas domos ſic deputant. Sedſi ſub effigie vl̓ ſigno vl̓ denoīatōe loci eccleſiaſtici: nō eſſet licitū: īmo poſſꝫ ep̄s loca illa deſtruereꝗa ꝯͣ iuris ꝓhibitione factū ē. Facit qd̓ noͣt hoſti.d̓ reli. do. c. ad hec. ⁊ tenꝫ car. flo. hoc. Sed ſi loꝗde facto cū capella vl̓ d̓ hoſpitali ꝑpetuo .ſ. cūoritate ep̄i: ita ꝙ ſit locus eccleſiaſticus: deeuit dubitari. Naꝫ lꝫ ſit regulare ꝙ vna eccl̓ia ī p̄iudiciū alteriꝰ ꝯſtituēda n̄ ſit. 16. q. i. c. eccl̓eūqꝫ. Ꝙ ſi fiat: deſtruenda eſt: maxīe ſi oꝑislunciatio rite facta p̄ceſſerit: tn̄ illa iura lolunt̉ de eccl̓ia n̄ d̓ hoſpitali ſiue eccleſia vl̓ cala. Et ī illa ē rō ne aliquid iuris antiꝗoris ecclenoue acꝗ̄rat̉. vt ī dicto. c. eccl̓ia. ⁊. c. ꝗcūqꝫ. q̄rō ceſſat in hoſpitalibꝰ p̄dictis. Cōtrariū tn̄ ē veꝝ.ſ. ꝙ nullus locus eccl̓iaſticus pōt eligi ī aliqͣ parochia ea īuita .ſ. antiꝗori eccl̓ia. Et iſto caſu nōiel̓ie veniūt hoſpitalia: ex quo fauor eccl̓iaꝝ recit̉. quod ēt tenet lapꝰ. Nec ceſſat rō p̄iudicij:qꝛ hoſpitale dꝫ hr̄e dotē d̓ qua decima n̄ ſoluit̉.Itē ſi hꝫ capellā vl̓ oratoriū: accedūt oblatiōes: ⁊ſic videt̉ minui dignitas ⁊ vtilitas rectoris ātiq̄.Unde de facto vrdi qōnem ꝙ q̄dā imago beatepicta ī pariete domꝰ cuiuſdā laici fec̄ mppter qd̓ maximus concurſus oblationūꝯuꝑ ꝗbꝰ mota eſt queſtio ⁊ ſentētiatum fuit ꝓ parochia. Et ē ſimilis qō que notat̉ de cele:miſ. ſuꝑ rubrica. Sed ꝗd ſi erigatur hoſpitale ī limite eccl̓ie veteris? Rn̄dit Lapꝰ ꝙ acquirit̉ iuspatronatus ex hͦ ipſi eccl̓ie: vt. 12. q. 2. apoſtolicis..q. 4 queſti. Et notat hoſti. ī ſūma. Sꝫ quevtrū hoſpitali debeat certa dos aſſignari?Rn̄dit Lapꝰ ꝙ non. Io. an. poſt hoſti. ꝙ hoſpitali ſicut ⁊ eccl̓ie ī ꝯſtitutiōe eiꝰ debet. certa dosaſſignari. Unde ẜm eū ꝓcedet libellus tal̓: petohoſpitale cū ꝑtinentijs ſuis: ⁊ intelliget̉ tūc de dote tm̄: q̄ de iure ad hoſpitale ꝑtīet. Et ſi querat̉ dequātitate dotis .ſ. quāta debeat eē? Rn̄det lapusrecurret̉ ad ar. ad ſimile de ꝯſtruc. eccle. cū ſicutd̓ ibi noͣ. ī glo. ordinaria: qꝛ alia dos reꝗͥrit̉ incl̓ia: alia ī monaſterio: vt ibi: ſic ⁊ alia ī hoſpitali. Cāta enī dꝫ eē dos ī eccl̓ia ꝙ ſufficiat ad luminaria ⁊ ad vitā mīſtroꝝ. 16. q. 7. pie mentis. horūexiſtimatio ē ep̄i. In hac .ſ. hoſpital̓ dote habebit̉
reſpectus alioꝝ hōſpitaliū. ar. in auten. de eccl̓iaſticis. ti. §. ſi ꝗs. Debent aūt ꝓuideri: vt hēantaffirmas .i. ꝓuiſiones reꝝ neceſſariaꝝ. Et ī hͦ conſiderabit̉ ſpecies hoſpital̓. Nā ſi ſit deputatū adhoſpitandū pauperes: tūc pͥncipalis cura erit ī lectis. Alia ſunt deputata ad curanduꝫ īfirmos: ⁊tūc pͥncipalis cura erit ī bonis ⁊ deuotis miniſtrꝭ⁊ exꝑtis ī opere medicīe: ⁊ ſic de ſingul̓: ⁊ ẜꝫ hocrit ꝓuidendū de dote eiꝰ.De conceſſione peſtolicas vel legatoꝝ ſedis apl̓ice ſuꝑ prouiſſoneqͦrūcūqꝫ clericoꝝ conceſſas directas: nunquid ꝑhas poterit eis ꝓuideri de hoſpitali? Rn̄dit lapnō ꝑ clemētina ꝑ lr̄as de p̄ben. ēt ſi hoſpitalia illa hēant eccl̓ias vl̓ capellas vl̓ alia iura ſpiritualia annexa: niſi de eis ſpecialiter caueat̉: vt ī dictaclemētina ꝑ lr̄as. Et hoc veꝝ ē ſi lr̄e ſint gratioſeſiue in ſorma pauꝑum. vt dicit Pau. Sꝫ ꝗd d̓ litteris apl̓icis ſuꝑ reſeruatione fructuū? Rn̄dit Lapus hac queſtionē tāgit glo. ſuꝑ dictaʳ clemētinaꝑ lr̄as. ⁊ dicit ꝙ talia nō includūt̉ niſi expͥmātur.Et ē rō ẜm glo. qꝛ ex qͦ ſunt deputati ad certumvſum ſine exp̄ſſa licētia pape ad aliū vſum ꝯuerti nō debent: vt ī dicta cle. qꝛ ꝯtingit. de reli. dot.Sꝫ nūꝗd talia bn̄ficia vacātia ꝑ mortē officialiſpape ſeu ꝑ obitum decedētiū ī curia habēt locūī eis decretalis pͥme ⁊ ſecūde de p̄ben. li. 6. 2Rn̄dit Lapꝰ ꝙ nō de iure cōi: qꝛ illa capl̓a legata loquunt ſolū de bn̄ficijs ⁊ dignitatibꝰ: gͦ non hēntlocū in hoſpitalibꝰ rōne iā dicta. Si aūt ſuꝑ talibus bn̄ficijs emanarent extrauagātes. ꝓut emanauerūt reſeruationes circa dicta bn̄ficia: eorumtenor eſſet inſpiciendus: exͣ de p̓uile. c. porro. Etniſi fieret expreſſa mentio ī illis nō īcluderenturNec miꝝ qꝛ p̄dicta iura loquētia de bn̄ficijs vacantibus ī curia īcludūt bn̄ficia ſpectantia ad patronos laicos: vt videt̉ innuere glo. ſuꝑ dicta decretali ⁊ de p̄ben. li. 6. Et ẜm hoc de hoſpitalibihabentibꝰ patronos laicos non eſſet dubiū. Snūꝗd ī illis duobꝰ caſibꝰ poſſint ꝯferri cl̓icis ī bn̄ficiū: de ꝗbꝰ in dicta clemētina qꝛ contingit. īcludunt̉ in lr̄is ſuper ꝓuiſione facienda impetrantibus clericis? Rn̄dit Lapus in dicta glo. dicte clemētine ꝑ lr̄as de p̄ben. ꝙ non. Sꝫ nunquid ē generaliter veꝝ ꝙ in lr̄is ad beneficia impetratis n̄includantur hoſpitalia? Reſpondeo diſtinguendū eſt ẜm Lapum: vt diſtinguit glo. in clementīaper lr̄as. Quia aut hoſpitale eſt pͥncipale cui accedit eccleſia vl̓ capella: ⁊ tūc per dictas lr̄as nō debetur. Si vero eccl̓ia ſit principalis habens ānexū hoſpitale: tunc debet̉ ꝑ tales lr̄as. Et venit rōne acceſſorij quod pͥncipaliter non veniret: faciteo. ti. ſuper eo li. vi. In dubio vera qꝛ extat eccl̓a⁊ hoſpitale: nec conſtat qd̓ ſit principale ⁊ quodacceſſorium: dicit p̄dicta glo. ꝙ ſi apparet poſſeſſio ⁊ denominatio ⁊ ceterde preben. c. cuꝫ de beneficio. libro ſexto. Si nōapparet repelletur impetrans. Cōſtat enim prin-