Titulus.

nec de facili poteſt determinari: quando mortalis ſit. Circa glo. fi. que videtur dicere: ꝙ d̓legati ⁊nuntij apoſtolici deberent prouideri a curia mittente: dicit hoſtien̄. ꝙ romanā eccleſiā excuſat neceſſitas .ſ. ſi nō prouidet talibꝰ miſſis ab ea. Sedcōmuniter ab alijs ꝓuident̉ .ſ. ab eis ad qͦs mittūtur: quia nec de ſuo romana eccleſia poſſet oībusprouidere. Excuſat̉ etiam priuilegiū de antiquacōſuetudine iam obtentū: ⁊ dicit: ꝙ epiſcopi conātur in hoc imitari: quod eſſe nō dꝫ: vt in. c. i. de tē.or. Pluries clamaui: ſubdit io. an. ī tm̄ ꝙ de hocfuit ẜmo in concilio vienen̄. ꝙ optarē ꝙ eccl̓ia reciperet vigeſimaꝫ reddituū totius cleri ꝑ orbemad ſubſtētationē pape ⁊ cardinaliū: ⁊ nil exigi vl̓recipi poſſet pro ſeruitijs prelatoꝝ: quos promouet exceptis ſalarijs taxatis laborantiū: puta ſcriptoꝝ ⁊ ſimiliū: ⁊ tunc prouideret prelatis ⁊ nūcijsde predicta quota: ⁊ abſtineret ab exactiōe fructuum primi anni exactionibꝰ decimarū ⁊ huiuſmōi:q̄ nunc pullulant. Sed deliberauerūt p̄lati in concilio ⁊ forte bene: ꝙ tanta viget inſatiabilis cupiditas: ꝙ ſi hoc fieret: hec ⁊ illa perciperet.¶ De iuribus epiſcopalibus que epiſcopi poſſunt exigere a clericis ⁊ religioſis ſibi ſubiectis. Et que ſint iura epiſcopaliahic declaratur in. c. cōquerente. eo. tit. Ubi diciturIn eccleſijs ſeu capell̓ tue dioceſis ad mīſteriumſpectantibꝰ habeas canonicā obediētiaꝫ: ſubiectionē ⁊ reuerētiaꝫ: īſtitutōem: deſtitutōem: correcton ⁊ reformatōem ac cēſurā eccleſiaſticaꝫ. Iuriſditionem qͦꝫ cārum oīuꝫ ad forū eccl̓iaſticū d̓ iureſpectantiū: pn̄ias ⁊ ſacr̄oꝝ oīum: q̄ ab ep̄o reda ſūt collationē. Synodū ⁊ ſynodatici ſeu cdratici noīe duos ſolidos: quartā qͦꝫ decimatiōuꝫac mortuarioꝝ viſitationē qͣꝫ annuā. Ita tn̄ ꝙ cūad eas viſitādas acceſſeris: nō amplius ꝓcuratienis noīe requiras ab eis: niſi quantū pēſatis fatatibus earundē moderate poterunt exhibereplus ceteris capellis eiuſdē dioceſis onerēt̉. Necab eis plus exigas p̄ter moderatū auxiliū: qd̓ iuxͣformā lateranenſis cōcilij: ſi manifeſta ⁊ rōnabiliscā extiterit: cum charitate poſtulādū. hec ibi. Ubidicit glo. per talem ſpecificationē precludit̉ via inpoſterū litigādi: ⁊ lites diminuunt: qd̓ dꝫ facere iudex: vt de do. ⁊ contu. c. finem. Et iudex debet diſcordie materiam amputare. In autē. de mā. pͥnci.§. deinde. immo iudex pͥmo loco partes ſi pōt adcōcordiā reuocabit. 90. di. ſtudendū. Io. an. ſuperverbo obedientiā. per hoc recognoſcit eum. ꝯcor.di. 23. quāqͣꝫ. Et ad hanc tenētur nedum clerici: ſꝫetiam laici: quāuis ſint magis pͥncipes ſed potiſſime clerici ſecundū hoſtien̄. Et ſonat hoc verbumꝙ mandatis epiſcopi pareant: ſecundū pe. ⁊ ab. inhis .ſ. que ſpectant ad ſtatū clericatus. Non enimſi mandaret ei: vt det ſibi res ſuas vel renūciet beneficio: tenetur obedire. Super verbo ſubiectionem. Recognoſcat enim eum dn̄m. Et hoc de iure competit ep̄o ſuꝑ oēs exiſtentes in ciuitate vel

dioceſi. Ideo dicitur ep̄s taliuꝫ ordinarius. īde perſona. Nec ꝓdeſt in talibus preſcriptipreſcrip. c. ad audientiam. nec conſuetudo:ſuetudine. c. fi. Et breuiter nil poteſt obſtarpriuilegium exemptionis eo. titu. c. duo. alexēptus abijciendus eſt: vt acephalus dila. Super verbo reuerentiam. Recognoeum patrem: ⁊ hec ſemper exhibenda eſtri: etiam ſi mulier ſit: d̓ maio. ⁊ obe. c. dilectper verbo inſtitutionem ⁊ deſtitutionemauctoricabilem: ſecundum hoſti. qui remittc. non ſatis. de offi. archi. Super correctioneminum. Reformationem .ſ. morum. cōtra hvalet conſuetudo vel appellatio. e. ti. irrefragCenſuram eccleſiaſticam: noīe cenſure compreditur excōmunicatio ſuſpenſio ⁊ interdictum:verbo. ſigni. c. querenti. Iuriſditionem ⁊ ceiure vel ꝯſuetudiue: de excep. c. ij. li. vi. Suꝑ vlpenitentias. Iſtud ⁊ ſequens reſpicit etiam laiceper quod nota ẜm innocen. ꝙ petendo iura epiſcopalia ab abbate videor non ſoluꝫ que mihi debetur a monaſterio: ſed etiā ad que mihi tenentur⁊clerici ⁊ laici ſuarum capellarum: vt de offi. archic. fi. Super verbo ſacramentoꝝ omniuꝫ ⁊ ceteraSicut ordo confirmatio in fronte. Et large ſumēdo ſacramentū idem eſt de cōſecratione eccleſirum altarium ⁊ virginū. Et idem ſecundū hoſtiē.de diffinitione matrimonij: ſi q̄ſtio vertatur d̓ eovt de conſan. c. i. Et ſecundum hoc ad predicta reſtringitur verbum omnium. Uel ſecundum hoſten. illud omnium reſpicit omnia ſeptem ſacramēta: que ab epiſcopo vel curato vel vicario epiſcopi recipiēda ſunt. Et dicit ꝙ illi qui ab alio illa recipiunt: ſine ipſius vel illius licentia: non ſunt abſoluti: quia ſententia a nō ſuo iudice ⁊ cetera. Necprodeſt conſuetudo contraria. Talia enim nō ſūtcōmittenda niſi diligenter examinato ⁊ idoneo reperto: vt de elec. nihil. ⁊ i. q. i. §. ecce. Si autem dicatur: ꝙ aliquis certus puta: abbas decanuschidiaconus: vel his ſimilis nō priuatus in digtate conſtitutus poteſt de conſuetudine ipſorumconfeſſiones audire: talis cōſuetudo excuſat: qu⁊ curam tribuit. Allegat noͣ. de pe. c. omnis. Mortuos autem qui hoc non ſeruauerunt: dicit ſe nolle damnare ſed dei iudicio reſeruatos. Suꝑ verbo ſynodum dicit hoſtien̄. ꝙ licet antiqui notaurint. Synodum videatur ſpectare ad legem iuriditionis: quia ad ſynodum venire tenentur etiaabbates: nedum alij ſacerdotes ⁊ curati. Suiverbo mortuariorum .i. pro animabus a moris relictorum illis capellis monaſteriorum ſubiectis epiſcopo alijs non: vt dicam de teſta. c. officij.Super verbo viſitationem. hec eſt de legeditionis: quod patet: quia monaſteria viſitaniſi ſint exempta: ⁊ omnia pia loca: vt de cenſi. c.romana. libro ſexto. Super verbo penſatis: ita ꝙa pauperibus nihil petat .i. q. 2. placuit. Alij dicūtꝙ a pauꝑibꝰ ē petēda ꝓcuratio: ſꝫ ne nimis grauarēt̉: pl̓res ꝯgregabunt̉ ī vnū: vt d̓ cenſ. c. cū inſtan