¶ Titulus.

qd̓ intelligitur in monaſterijs nō exēptis. Si negligentes ſūt dioceſanus ⁊ abbas ad reuocandūmonachū vagabundū. Archiep̄s pͥmo monebitabbatē: ꝙ reuocet monachū talem: cū ꝓprio qd̓tenet. Quod ſi abbas negligens fuerit: monebitdioceſanum archiepiſcopus: vt ſuppleat negligertiā abbatis ⁊ reuocet ipſe. Ꝙ ſi negligens ſit: monebit archiepiſcopus monachū ad redeunduꝫ.reſignandū ꝓprium in manibus abbatis ſui. Ꝙſi noluerit obedire: tunc illum ſuſpendet: vt hic īiſto. c. Dicit tamen hoſtien̄. cui concor. pe. ⁊ ab. ꝙſi ſit notoriū qd̓ vix aliter eſſe poteſt ſublato huiꝰmonitionis circuitu: ſtatim poteſt archiepiſcophoc corrigere: vt de ceſibus. c. romana. libro. vi.Sed decens eſt: ⁊ vt fiat monitio in notorijs: neceſſariū autem in occultis vt appareat de negligentia prelatoꝝ: qd̓ apparebit per lapſum termini aſſignati. Dicit et inno. ꝙ in his que ſunt regulemagis ſpectat ad abbatem qͣꝫ ad ep̄um correctiocum in eis debeat magis obedire abbati qͣꝫ ep̄odi. 8. Que contra. Corriget ergo monachum delīquentem ⁊ puniet: ⁊ tandem eum expellet etiamde monaſterio ſecundū regulā a ſuperiori approbatam: qꝛ ex quo ſuperior ipſam regulaꝫ approbauit: videtur ei conceſſiſſe: ꝙ exequatur ea q̄ īregula continentur. Et ſi abbas ad hoc nō ſit ſuſficiens: implorat auxiliū epiſcopi. 18. q. 2. abbateſ.In. c. ad reprimendā eo. titu. ſūmatiꝫ dicitur. Abvno ep̄o excōicatus ab alio eſt vitandus. Et archiepiſcopus per querelā audiēs: nō abſoluet: niſi primo remittat. Ubi dicit ioan. and. in nouella.Cognoſcit ergo archiepiſcopus de iniuſta excōmunicatione: qͣ ſubditus cōqueritur de ep̄o excōmunicante: cuius ep̄i archiep̄us eſt iudex. Cognoſcens autem ſi viderit: ꝙ iuſte: remittet eumad excōmunicatoreꝫ ad mandata eius ſeruāda.Si iniuſte ſic nō remittet. Idem in delegato cucōmiſſum eſt: ꝙ abſoluat iuncta clauſula ꝙ audiat ⁊ diffiniat ſiquid reſiduum fuerat queſtionis.¶Sed ꝗd ſi epiſcopus petat per archiepiſcopūſubditum ſuum diſtringi ad mandata ſua ſeruanda: vel puniri: qꝛ contemnit excōmunicationē ꝑſe latam in ipſum? Reſ. nō hꝫ ſe ep̄s de hoc intromittere: qꝛ nō eſt ordinarius ſubditi: ſed dꝫ adiriad clericos arbitros. ii. q. i. ſi clericus ꝯtra clericū.In. c. duo ſimul. eo. ti. ſūmatim habetur: ꝙ patriarcha nō cognoſcit de cauſis ſubditoꝝ archieporum vel epiſcopoꝝ ſuoꝝ: niſi de p̓uilegio vel conſuetudine preſcripta: vel appellationis remedio.In. c. ꝙ ſedeꝫ. habetur in ſūma: ꝙ archiepiſcopīpeditus conſecrationē ſuffraganei cōmittere pōvbi glo. nō impeditus nō cōmittet: quod verumeſt dicit hoſtien̄. de honeſtate non de neceſſitateNam cum a iure hoc habeat: hoc etiā nō impeditus cōmittere pōt. ¶ In. c. paſtoralis eodē titſūmatim habetur. Archiep̄s cām ad ſe per appellationem delatam ſubdito ſuffraganei ſui comittere pōt: ſed ad fuſcipiendum non poteſt eum cōpellere. Item mortuo delegato pape qui excom

municauit reum: vel actorem in poſſeſſioneduxit: ſi eius ſucceſſor in delegatione ſucceoſoluere: ⁊ poſſeſſionem reſtituere poterit. 4ſolus papa reſtituet ⁊ abſoluet: preter qͣꝫtis articulo. quod dicitur qꝛ ī mortis articuletiā ſimplex ſacerdos poteſt abſoluere ab qexcōmunicatione. Ne tamen currat annaliſcriptio: reus coram ordinario vel publicis/nis .l. in dignitate cōſtitutis vel tabelliōibꝰ ddo iuri prebeat cautioneꝫ. Ubi glo. ponitēuis archiep̄s habeat iuriſditione archiep̄aletota prouincia: nō tn̄ ep̄alem ¶ Nec ſequiturarchiep̄s ſit iudex prouincie: ergo ⁊ cuilibetuincie: hoc patet in epiſcopo: qui ē ordinariusceſis: non tamen exeptorum ſue dioceſis. Et licetetiam epiſcopus in ſubditos habeat: nō tamē habet in quēlibet iuriſditionis exercitium: vt eſt ydere in eo qui eſt bonus ⁊ bene viuit: qui nec couenit nec conuenitur nec correctione egēt: di. 22de conſtantinopolitana. Sic archiepiſcopus pertotam prouinciam iuriſditionem habet: ſꝫ nō exercitium niſi in caſibus: quos ibi notat glo. de ꝙbus habes infra in titu. de epiſcopis ⁊ archiepiſcopis. Et quāuis aliqui dicant: ꝙ ſi archiepiſcopus excōmunicat ſubditum ſuffraganei: ſentētianon teneat: licet ille ſit puniendus: inno. tamen tenet contrarium. 2. ꝗ 2. ꝑegrina. ⁊. §. q. 3. ſcitote. Nōpōt ergo ſoluere vel ligare ſubditos ſuffraganeorum ſuoꝝ: niſi in illis caſibus notatis in glo. Dic̄etiam ioan. an. hic: ꝙ ſaluo iure ſpeciali d̓ iure cōmuni ī iuriſditione epiſcopi ⁊ prelati ſibi ſubiectilocus eſt preuentioni: nec mirum: qꝛ ⁊ iuriſditiopape preuenitur per inferiorem ordinariū: de appel. c. vt d̓bitus. Ergo ⁊ iuriſditio ep̄i per ſuum inferiorē ordinarium. De iure ſpāli ideo dixi: qꝛ fateor inferiori prelato d̓ priuilegio vl̓ cōſuetudīepoſſe competere: ꝙ prius debeat eſſe cā coramipſo. Et in his tunc non poſſet per epiſcopum preueniri: hoc probatur de foro competē. c. cum contingat. alias qui primo citauit: epiſcopus vl̓ īſerior ordinarius ille procedet. Ꝙ ſi ambo ſimul citarent: ita ꝙ nō appareret quis primo puto ꝙ coram epiſcopo debeat eſſe iudicium: ar. in. c. ſi ſedede preben. libro ſexto. Querit etiam glo. quid ſi.quis eſt excōmunicatus ⁊ habet tranſfretare velin loco obſeſſo: vt non poſſit pro abſolutione accedere ad eum: ad que de iure ſpectat: ſcꝫ ordinerium vl̓ papam: vtrum poſſit abſolui a laico cuꝫſcilicet ibi non ſit ſacerdos? ⁊ de tranſfretante tenet ꝙ non: īmo nec a ſacerdote niſi eſſet in pculo naufragij: ⁊ tūc ſacerdos ab omni vinoabſoluit et pape reſeruato. Sed ſi euadit: eꝫ ꝙ recurrat ad eum ad quē ſpectabat d̓ iure abſolutioA laico abſolui nō pōt: qꝛ nō hꝫ claues nec ordines nec iuriſditionē. De obſeſſo vbi eſt periculuꝫmortis idem dicendum: ⁊ idem de intrante bellum vel in bello exiſtente: ſi tamen iuſtum eſt bellum ex parte illa. Nam alias ſiue obſidens ſiuobſeſſus: ſiue bellans iniuſte: abſolui non poteſt