Druckschrift 
3,1 (1480)
Entstehung
Seite
62v
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.

ſimplicit̓ ſuppoſitos ciuitati: cōtra cuiꝰ hoīesindicuntur repreſalie: non poterunt indici repreſalie propter delictuꝫ dn̄i hn̄tꝭ eos ſubiectos: ſedbn̄ propter delictum dictarum ciuitatum. Itemin dictis repreſalijs cōtra homines vnius ciuitatis: puta bono. ab altera ciuitate: puta floren. ſiincole bonon̄. ciuitatis ſubeunt onera ipſius ciuitatiſ exercere poterūt repreſalias ꝯͣ eos: al̓sItem in dictis repreſalijs contra homines ciuitatis: puta bonon̄. an contra bononienſes alibimorātes puta florentie poſſint exerceri dicte repreſalie: dubitatur? Et aliqui dicunt̉ poſſuntſi dicti bononienſes florentie morantes ſubirētonera bononie: ſecus ſi ſubirent. Alij dicuntpn̄t exerceri contra tales ſi ſint in eadem prouintia: ſecus in alia prouintia. Alij concedunt ſimpl̓rin omni loco caſu. Item ſi de facto non poſſetciuitas arcere ciuem ſuum qui ēt eſt ciuis ciuitatꝭcontra quam indicuntur repreſalie: iniuſtū eſſꝫ:ergo contra eum optime repreſalie exercebunt̉:Nam propter defectum iuriſdictiōis indicūturſed de iure debet iuriſdictō deficere: iureomnes ſubijciant̉ principi. 9. q. 3. per principalē.ſed de facto defic̄: quia de facto recognoſcuntſuperiorem: Sicut igitur de facto defice pōt cuꝫ ſubditus iniuriat: ſic de iure ſubditꝰ factor̄ſtituere pōt: ſic recurri ad remedium extraordinarium repreſaliarum: tn̄ ſubditum artabunt donec ſpecialiter contra ſubditum fueritproceſſum iuris ordine ſeruato nec ꝓceſſus ſotiri pōt effectum ꝓpter facti rebellionē. Itemtra bona exn̄tia ī territorio ciuitatis ꝯtra quamſūt indicte rep̄ſalie: exerceri pn̄t rep̄ſalie: vt .ſ. capiantur reducantur intra territoriū ciuitatis indicentis. Nam ꝓpter defectuꝫ iuriſdictōis r̄cuiritur ad manum regiam deficiēte formula iurisſolēniter dicendi: ſic vbiqꝫ hoc fieri pōt: quiavbicūqꝫ licitū ē cuilibet defēdere corpus ſuumIo. de lig. aliqui contra. Itē de rebus mobilibꝰ īmobilibus illorum cōtra quos concedūturreperte fuerint interritorio ciuitatis concedētisexerceri poſſunt: hec omnia de rep̄ſalijs exactaſunt ex libello. Io. de lig.Eſt quoddaꝫ aliud bellum ſingulare quod dicitur duellū: quod ſit īterduos. Et ſit iſtud duellū aūt ꝓpter odij exaggerationeꝫ: aut ꝓpter glorie temporalis ꝯſecutōeꝫvt .ſ. on̄ſis viribus corporiſ in publico ex tali bello laudē ꝯſequat̉ de foritudīe: aut propter iniuncti criminis purgationem: cuꝫ .ſ. impōitur alicufurtuꝫ vl̓ proditio huiuſmōi ip̄e duello vulton̄dere ſua īnocentiā: ſꝫ tale bellū ē pecatū mortale valde graue: exponat ſe morti corporis aīe. Et ē ꝓhibitū lege diuīa naturali poſitiua ī lege diuīa dr̄: occides ſcilicet nec te nec alterū. tal̓ āt expōit ſe occiſiōi ſui ipſiꝰ. Itē fac̄ contra illd̓ p̄ceptuꝫ tētabis dn̄ꝫ. d. t. hoc .n. dr̄ tentare dominū: vt dr̄. 2. q. 5. monomachiaꝫ. Eſt aūt

ꝓhibitū lege naͣli ſumēdo ius naturale īnature ꝓueniēte ex rōnabili ītelligētia atlat̉ natural̓ eꝗtas: di. i. ius naturale. Itēlege canonicā extra pugna. in duello per. z. q. 5. cōſuluiſti.. l. ciuili. C. gladiatoribꝰde lig.Nota de materiā duli. Ray. in ſūma querens vtrū conſuetudoral̓ excuſat duellātes a peccato. Ponit diueopi. aliqui .n. dicunt indiſtincte excuſat. Sediſtā reprobat Ray. bn̄: quia hoc ē ꝯtra diuinūpreceptuꝫ tētabis. nulla āt cōſuetudo potdicēda eſt corruptela pōt tollere diuinū p̄ceptidi. 8. que cōtra mores. alia. ca. Alij diſtīguūt duello: vꝫ qꝛ aūt offert aut oblatū ſuſcipit. ſpōte aūt ſuſcipt̉ inuitꝰ iudice īdicēte: ī cāu peccat mortal̓r ſed in tertio cāu vbi .ſ. indicitur ea iudice: ſi ſuſcipit oportet perde̓ vitā vl̓res ſuas. Quidam iterū hoc diſtīguūt qꝛ .ſ. vbi ēpericulū ꝟite: puta innocenter accātus de crimīeſi vult ſe purgare per hūc modū ſibi īdictūqͣꝫ cōuictus occiditur: dicunt tc̄ licitū: ꝗa faciad defēſioneꝫ ſuaꝫ. Et hāc opi. videt̉ tene nico. lira ſuper. 16. c. pͥmi. vbi agit̉ duello dauio golia: ſed ī ciuili ſeu defenſiōe rerū temporalium dicūt illicitū. Sed Guil. glo. Raycredit ēt ī caſu licitū: dic̄ .n. res ſuaſ liceatarmis defēde̓ eas d̓fēdēdo raptorē occide̓: ſi aliter defendere non pōt: quare pōt eas defēdere duello: ipſe offerat duelluꝫ: ſꝫ a iudiceoffertur ſeu potius infertur. Et ſic cōcludit iſtaꝫopi. tenendā ſubdens de ſacerdote non credi ſuſcipere liceat nec in ciuili nec ēt criminalihec ipſe. Sed ſi hoc eēt licitū laico rōne propͥedefenſionis: vt dictum ē: ſit ita licitū iure nature clerico ſe defendere ſicut laico: liceret ēt ſacerdoti in dicto caſu duellū ſuſciꝑe. Sed ſi lꝫẜꝫ ipſū: ergo nec laico. Tutior ergo vr̄ opi. Recōcludens alano ſine exceptione nulla conſuetudo pōt excuſare a peccato: oēs indiſtīte peccant mortaliter: offerentes duellū ſuſcipientes ſiue ſponte ſiue coacte: iudices qui deferūt preſtāt auctoritatē: affeſſoreſ in hocdātes conſiliū auxiliū fauorē: ſacerdotes quidant hiꝰ benedictiones: minꝰ tn̄ grauiter peccat īuitus ſuſcipit qͣꝫ qui voluntarius vel offertIdē dicūt Goff hoſt. Io. in ſūma confeſ. li..ti 3. reprobantes oēs p̄dictas opi. Idem vr̄. ſentire beatus tho. 2ᵉ. q. 95. articulo fi. in fi. Dicit enī eadē ratio vr̄ eſſe de lege duelloꝝ que de indicio ferri candentis aque buliētis: niſi plutaccedit ad rationem ſortium inquantum ibiexpectatur miraculoſus effectus .ſ. in duello: ſic̄in iudicio ferri candentis hiꝰ: niſi forte quādopugiles ſunt valde impares virtute vel arte. Sꝫiudicium ferri candentis aque bulientis: dicitidem tho. eſſe illicitum: tum quia ordinatur adiudicanduꝫ occulta: que iudicio diuino reſeruā-