Quartus.
Et īnuitur ipſorum: cum quibus prelium geritur: malignitudo: ꝗa neqͣꝫ .i. malicioſi ⁊ crudelesMille nāqꝫ nocendi hominibꝰ habet artes: hasexercuit .ſ. tentando vltra ſex milia annorum: ſꝫ⁊ ſerpens ab initio dicitur callidior cunctis animantibus terre. gen̄. 3. Demū adijcit̉ premij magnitudo: pro quo certamē agitur: qꝛ in celeſtibi. luctam iſtam ſuſtinemus pro conſequendo bona celeſtia. Non enim coronabitur: niſi qui legtime certauerit: inquit apoſtolus. 2. thi. 3. ꝓptereaſacra ſcriptura tradit nobis hiſtorias bellorumcarnalium veteris teſtamenti ad inſtruendū nosſub figura pugnare ī bello ſp̄uali: vt dicit greg.23. q. i. niſi bella. Et ioſue quidem dux populi iſrꝭpugnans trans iordane contra ſeptē natiōes terribiles ⁊ vincens: qui etiam vidit angelum dei:vt armatuꝫ militem ꝓ adiutorio eoꝝ paratumIoſue. 5. ſignificat populū fidelē electorum: cuiꝰdux eſt ieſus xp̄s poſt baptiſmū pugnantē cōtranationes ſeptem capitalium vitiorum: quorumdux eſt ⁊ rex diabolus: ſed xp̄o duce ⁊ adiutorio angeloꝝ ſuperantur. Unde grego. in. zi. moralium tractans illud iob ꝓcul odoratur bellumſ. equus de quo loquitur. Exhortationem ducū⁊ vlulatum exercitus ſic exponit: qꝛ miles dei ſolerter preuidere vitioꝝ certamina nititur belluꝫprocul odoratur. Odorare eſt diſcretione diſcernere: ⁊ qꝛ mala preeuntia quid menti perſuadere valeant cogitatione ſollicita aſpicit exhortationem ducum naris agitata deprehēdit: ⁊ qꝛlonge preſciendo ſubſequentiū iniquitatū cōfuſionem conſpicit: quaſi vlulatū exercitꝰ odorādocognoſcit. Tērantia quippe vitia: que in ſimili cōtra nos prelio regnanti ſuper ſe ſuperbie militantalia more ducum preeunt: alia more exercitusſubſequuntur. Et exinde declarat quomō exīdeſuperbia eſt regina vitiorū: ⁊ duces ſub eo ſeptēcapitalia .ſ. ināis gloria auaricia inuidia ira accidia gula luxuria. Excercitus horuꝫ capitaliumdicit eſſe filias earuꝫ: ⁊ quia vt dicit̉ de diaboloiob penultimo. ¶ Ipſe eſt rex ſuper omnes filiosſuperbie: ipſe cum vxore ſua regīa .ſ. ſuperbia cūhis ducibus ⁊ exercitibus pugnat ꝯͣ milites xp̄i.Quomodo autē duceseius hortentur ad prelium declarat ſic dicēs:¶Inanis nāqꝫ gloriā deuictū cor: qͣſi ex rationeſolet hortari: duꝫ dicit: debes maiora appete̓: vtqua poteſtate valueris multos excedere: etiamvaleas pluribus ꝓdeſſe. Inuidia quoqꝫ deuicticor: quaſi ex ratione ſolet exhortari: cum dicit:¶ In quo illo vel illo minor es? Cur ergo eis vlequal̓ vel ſuperior non es? qͣꝫta vales que ipſi nōvalent? Nō ergo tibi aut ſuperiores aut equaleseſſe debent: ita etiam deuictum cor: quaſi ex ratione ſolet exhortari: cum dicit: que erga te agūt̉equanimiter fieri nō poſſunt: hec patienter tolerare peccatum ē: qꝛ ⁊ ſi eis ex magna exaſꝑatiōenō reſiſtitur: cōtra te deīceps ſine mēſura cumu
lantur. Triticia quoqꝫ diuictū cor ſolet hortaricum dicit quaſi ex ratiōe: Quid abes vnde gaudeas: cum tot mala d̓ ꝓximis portas? Perpedecum quo merore omnes ītuēdi: ꝗ in tanta cōtrate amaritudine fellis vertūt̉. Auaricia qͦꝫ qͣſi exratione deuictū cor ſolet hortari cū dicit: valdeſine culpa eſt: ꝙ quedam cōcupiſcis habenda: ꝙnon multiplicari appetis: ſed egere pertimeſcis.Et quod male alius retinet: tu melius expendis.Uentris ingluuies: quaſi ex ratione ſolet hortari cum dicit. Ad eſum deus omnia munda condidit: ⁊ qui ſatiari renuit. quid aliud qͣꝫ muneri conceſſo contradicit? Luxuria quoqꝫ deuictum corquaſi ex ratione ſolet hortari: cum dicit? Cur temodo in voluptate non dilatas: cuꝫ quid ſequatur ignoras. Acceptum tempus in deſiderijs perdere non debet: qꝛ qͣꝫcitius pertranſeat neſcis.Si enim miſceri deus hominē in voluptate cōitus nollet: in ipſo humani generis exordio maſculum ⁊ feminas non feciſſet. Hec eſt igitur ducū exhortatio. hec grego. ibi. quoruꝫ ducum nomina .i. demonum de illis vitijs tētantium ſcriptura non recitet. Nam ducem inanis glorie luciferum vocat: quaſi ferens lucem. ilai. 14. Duceminuidie ſathan: qꝛ interpretatur aduerſarius ioi. Ducem ire labādon. apoc. §. i. extermīator. Diceꝫ accidie belbzebub. luc. ⁊. interpretat̉ vir muſcarum. Ducem auaritie māmona. mat. 6. interp̄tatur diuitie. Ducem gule behemoth. iob penultimo. ⁊ interpretatur aīal. Duceꝫ luxurie aſmodtobi. 3. c. Rege hoꝝ ducum leuiathā. iſai. 27.interpretātur abdicamentū. Exercitus horū ducum ſunt filie ipſorum vitiorum: quas ibi nominat greg. ⁊ ſunt. 44. genera vitioꝝ: de quibꝰ ſinllis diffuſe habes ī. 2ª. ꝑ te per totum.Secundo poſt belluioſtenſum ponit p̄s. iuuamen in eo collatum: cumdicit. Precinxiſti me v̓tute .ſ. tu deus .i. dediſti. ꝓuidiſti mihi de virtute: qua poſſem pugnareideo ipſe p̄s. dicebat. Dominus mihi adiutoego deſpiciā inimicos meos. Et ſub fiducia diuini adiutorij quilibet debet bellare non in virtute propria: ad qd̓ hortatur apoſtolus ad ephe. 8dicens. Confortamini in domino ſcilicet ſperando in adiutorio ⁊ in potentia virtutis eius: q̄ſcilicet nobis adminiſtrabit: ita tamen ꝙ labtis quantum ex vobis eſt. Unde ſubdit declaratis hoſtibus multis ⁊ crudelibus: propterea ſumite armaturam dei: vt poſſitis reſiſtere in diomalo ſcilicet tentationis. Unde greg. Sciensapoſtolus anime certamina cōtra ſpirituales aduerſarios deludanda: velut preceptor militie p̄ceptum dat militibus chriſti dicēs. Induite vosarmaturam dei: vt poſſitis ſtare aduerſus inſidias diaboli. 23. queſtione. i. niſi. Et que ſitiſta armatura ſumenda aliqua ex eis ponit inomnibus ſumentes ſcutum fidei: in quo poſſitis ſic omnia tela nequiſſimi ignea extinguers