Secundus.

virgines velare poteſt. 20. q. i. deuotis. Ipſe enīeſt quaſi ſponſus paranymphus d̓ſponſās xp̄ovirginem. Abbatiſſe vero nullaꝫ monialē velovirginū velare poſſūt. 20. q. 2. ſtatuimꝰ. Nec hͦꝰpoteſt ep̄s nō exn̄ti ep̄o demandare: qꝛ hoc ē cōſecratiōis ⁊ ordinatiōis ep̄alis: ſic̄ ⁊ cōſecrare eccleſias: ⁊ iuriſdictiōis: exͣ d̓ cōſe. eccl̓. vl̓ alta. aqͣEt ex his apparet ꝙ religioſe monialis ordinismendicantiū: que velantur a p̄latis eaꝝ: nō ep̄isvelo virginū cum ſolēnitate: qua velātur ab ep̄oexcepta datione anuli ⁊ coronatione non bn̄ faciunt: nec qui velant eas: cum videātur vſurpar̄officiū ep̄orum: niſi hoc habeant ex cōceſſionea papa. Idē pe. dicit: ꝙ mōiales occulte corrupte ſiue a viris ſiue aliter: nullo modo ſūt velādevelo virginum: nec ēt ꝓpter vitandū ſcandalū.Sed verū eſt: ꝙ ſi ep̄s hoc ſit in confeſſiōe vl̓ ētaliter: ſed occulto modo nō debet taleꝫ publicerepellere: ſed admittere: ipſa tamē que eſt cōſciade corruptione perfecta mortaliter peccat eamſuſcipiendo. Et idem vr̄ de his que hoc ſciētesad conſecratione ſolicitant: ſecus ſi permittāt cūeſt occultum. Poteſt aūt ſe excuſare non manifeſtando peccatum: ſed tanqͣꝫ ex humilitate: vt īdigna recuſet.Nota de tētationibuscarnis continētiuꝫ virginū vel viduaꝝ. Dicit pe.de palu. ī. 4. di. 35. q. i. in fi. ꝙ moleſtatū a paſſiobus nō oportet deſperare de defectu habitꝰ īfuſivel acquiſiti. Nā ꝙ dicit philoſophus: ꝙ tēperatus nō moleſtatur paſſionibus: ſed faciliter⁊delectabiliter ⁊ ꝓmpte deuincit eas: ſed cōtinēsmoleſtatur appellans continētem: qui nō habethabitū firmum virtutis tēperantie: intelligit̉ detemꝑantia acquiſita ⁊ tentatione a carne: q̄ duoſolum nouit philoſophus: ⁊ nō de temꝑantia īfuſa ⁊ tētatione ab hoſte: que duo non nouit philoſophus. Contingit enim qn̄qꝫ habētem tēꝑantiāacquiſitam a demone ita grauiter tētari: ſicut acarne nō habēte aliquem habitū: qꝛ poteſt īflāmare carnem ⁊ imaginationem per motionemſpecierū ⁊ ſpirituum ⁊ mare: ſi permittatur plusqꝫ naturales motus inſurgūt. Unde ⁊ paulus dicebat. Datus eſt mihi ſtimulus carnis angelus ſathane: qui me colaphizet. 2. cor. ii. c. Unde qͣꝫuishaberet habitū virginitatis acquiſitum ⁊ infuſūnihilominus caro nō a ſe: ſed a demone ſic inſtiabatur: ſic acriter īpugnabat: ſed dictum eſt ei.Sufficit tibi gratia mea: qꝛ habitus acquiſitusſufficit ad domandam oēm tentationem naturalem: ſed nō tentationem que eſt ab hoſte: ſꝫ habitus gratuitus continentie ad vtrunqꝫ. Et ſi noneēt illa carnis que eſt qn̄qꝫ cū imaginatiōe qn̄qꝫſine imaginatione. Illa hoſtꝭ. que qn̄qꝫ eſt ſolaimaginatione: eſt grauior oī alia: que tn̄ aliqn̄ ētad inflāmationem carnis deſcendit ⁊ tunc fortior eſt vt carnis afflictio requiratur: ſicut beatꝰbenedictus tentatus ſe ꝓiecit in ſpinas. hec pe.

Et bcatus franciſcus poſt flagella: cum nō ceſſaret tētatio: nudum ſe poſuit inter niues. Et beatꝰber. adhuc ſecularis: ſed virgo ſe īmiſit in aquisgelidis. Sic legimus ſanctā abbatiſſaꝫ ſarai virginem vſqꝫ ad ſenectutem vitio carnis tentatā:ſed viriliter reſiſtentem in vitis patrum. Et beatam catherinā de ſenis virginem ad tp̄s grauiſſime tentatam per imaginationes a diabolo inmiſſas ſed victorioſam ⁊ de multis alijs. Undeꝓ cōcluſionē notetur verbum gregorij dicentꝭ.Nequaqͣꝫ īmunda cogitatio cū mentem pulſatmaculat: ſed hanc per delectationē ſuperat: d̓ peniten. di. 2. c. inter hec. Oratione ergo pugnādūeſt contra hoc: vt paulus fecit: ter dn̄m orans: ⁊humiliatione intelligens illud ſapīe. 8. c. Nō poſſum eſſe continens: niſi tu dederis .ſ. dn̄s. Et hͦſcire donum dei eſt: ⁊ ſe diſcrete affligere ad domandum carnem.De inſtructione virginitatis ab īfantia. Hieroꝰ ad alethā ſic ait. Filiatua cantica mundi ignoret turpia non intelligatAdhuc tenera lingua pſalmis dulcibus imbuat̉Procul ſit etas laſciua pueroꝝ: habeat in adiſcēdo ſotias: quibus inuideat: quarū laudibꝰ mordeatur nec eſt obiurganda ſi tardior ſit: ſed laudibus excitandum ingeniū: vt viciſſe ſe gaudeaat ⁊ victa doleat. Caue ne ineptis blādicijs feminarum dimidiata ſimilia verba dicere conſueſcat: ne in auro aut purpuraʸ diſcat laudem: quorum alterum lingue alterum moribus officit.Greca hiſtoria narrat alexandrum orbis dominatorem in moribuſ: ⁊ inceſſu pedagogi ſui leonidis: non potuiſſe carere vitijs: quibus adhucparuulus fuerat infectus. Procliuis eſt enim malorum emulatio: ⁊ quorum virtutes aſſequi nequis: cito vitiā imitaris. Modeſtam habeat nōgarrulam nutricem grauem: cum anum videritin pectus eius tranſiliat ⁊ collo dependeat volēti: all̓a decantet. Sit omnibꝰ amabilis: ⁊ vniuerſa propinquitas roſam ex ſe natam gaudeat: ip̄ehabitus doceat eam cui promiſſa eſt. Caue neceruſſa ⁊ purpuriſſa ora xp̄o conſecrata de pingas: ne collum auro ⁊ margaritis p̄mas: nec caput gēmis ornes nec capillum: ⁊ aliquid ei d̓ gehenne ignibus auſpiceris. Et ita heli ſacerdos offendit dominum ad vitia liberorum. Si autemetas perfecta ⁊ ſui iuris parentibus imputatur: qͣꝫto magis lactens ⁊ fragilis: que ignorat boni etmali diſtantiam: qui itaqꝫ paruulus ē: ⁊ ſapit vtparuulus: donec ad annos ſapientie peruenerit:tam mala eius qͣꝫ bona parentibusⁱ imputātur.Si ſollicita es ⁊ prudens: ne filia tua percutiat̉ avipera: cur non eadem cura prouideas ne ꝑcutiatur a malleo vniuerſe terre: ne egrediatur cumdina: vt videat mulieres religionis aliene: ne ludat pedibus: ne trahat tunicas. Uenena non dātur niſi melle circūlita: ⁊ vitia non decipiunt: niſiſub ſpecie virtutum. Non veſcatur filia in publiE 2