Duodecimū
¶ Articulus. xxv.Ecūdo q̄rebat̉ vtruꝫ ille quimala fide p̄ſcripſit teneat̉ adreſtitutionē. et videt̉ ꝙ nō qͥalex dicit ꝙ qͥ etiaꝫ mala fide p̄ſcribitadqͥrit dn̄iū ¶ Cōtra. Decre. dicit ꝙ.tenet̉. nec adqͥrit dn̄iū ¶ ℟º dd̓ ꝙ circa hoc ē ꝯͣrietas iuris ciuil̓ ⁊ canonici qͥa ẜꝫ ius cīle tal̓ p̄ſcriptō tenꝫ ẜmius canonicū tal̓ p̄ſcribere nō p̄t. Etrō huiꝰ ꝯtͣrietatis ē qͥa aliꝰ ē fīs quēintēdit ciuil̓ legiſlator .ſ. paceꝫ ẜuare⁊ ſtare int̓ ciues. qͣ impediret̉ ſi p̄ſcriptio nō curreret. qͥcūqꝫ .n. vellꝫ poſſetvenire ⁊ dicere. iſtud fuit meū quocūqꝫ tꝑe. Finis aūt iuris canonici tendit ad qͥetē eccl̓ie ⁊ ſalutē aīaꝝ. nullꝰaūt in pctō ſaluari p̄t. nec penitē dedāno vl̓ de alieno niſi rō peſet. Et iōdd̓ ē ꝙ ſi qͥs p̄ſcribat bona fide poſſidēdo n̄tētur ad reſtitutōeꝫ. etiā ſi ſciat alienū fuiſſe poſt p̄ſcriptōeꝫ. quialex p̄t aliquē ꝓ peccato ⁊ negligētiapunire in re ſua. ⁊ illā alteri dare ⁊ ꝯcede̓. ſed qͥ mala fide p̄ſcribit. teneturemēdare ⁊ ſatiſface̓ reddēdo dānumqd̓ intulit. ¶ Ad pͥmū ergo dd̓ ꝙ verū ē ꝙ oīa ſūt pͥncipū ad gub̓uādū n̄ad retinendū ſibi vl̓ ad dadū alijs. etſiq̄ leges tales ſūt. tyrānice ſūt. ⁊ nonabſoluūt a ꝯſcīa ſꝫ a foro iudiciali etviolentia.¶ Articulꝰ xxviErtio q̄rebat̉. vtruꝫ ille qͥ rēalienā ꝯſūpſit teneat̉ ad reſtitutōeꝫ. ⁊ videt̉ ꝙ n̄ qꝛ ille cuiꝰres fuerat n̄ hꝫ actōeꝫ in ꝯſūptorē. intellige ſi ius hꝫ caſū ī p̄ſcriptōne.¶ Cōtra. Iſte mala fide poſſedit alienū qd̓ ꝯſūpſit. ¶ Rn̄ſio dd̓ ꝙ tenet̉.cuiꝰ rō ē. qꝛ qͥlꝫ tenet̉ ad faciēdū iuſticiā alteri. ꝯſiſtit aūt iuſticia ī qͣdā eqͣlitate. vn̄ niſi reintegret̉ eqͣlitas. n̄ p̄t
aliqͥs eē iuſtꝰ. Ineqͣlitas aūt fuit ꝙꝯſūpſit rē n̄ ſuā. ⁊ iō opꝫ ꝙ reddat¶ Ad primū ergo dd̓ ꝙ lꝫ n̄ habeatactōeꝫ in eū qͥ ꝯſūpſit ẜꝫ ius ciuile. hꝫtamē ẜm ius diuinū. cuius finis ē ſalus animarū. et ideo ei repugnat.Einde queſita ſūt de officijsquattuor ¶ Primo de officōexpoſitorū ſacre ſcripture.Secūdo de officio p̄dicatorū ¶ Tertio de officio confeſſoruꝫ ¶ Quartode officio vicariorū¶ Articulus xxvijIrca primū queſitū eſt vtrūom̄ia que doctores ſancti dixerunt ſint a ſpiritu ſancto. etvidetur ꝙ nō. quia in ſuis dictis ſūtaliqua falſa. nam in ſuis expoſitionibus qn̄qꝫ diſſonant. nō poteſt autemeſſe verū qd̓ diſſimile vel diſſonum ēqͥa vtraqꝫ ꝑs ꝯtradictionis non pōteſſe vera ¶ Cōtra. Ad eundē ꝑtinetfacere aliquid propter finē et perducere ad illum finem Sed finis ſcpͥture que eſt a ſpiritu ſancto eſt eruditōhominū. hec anteꝫ eruditio hominūex ſcripturis nō poteſt eſſe niſi per expoſitiones ſanctorū. ergo expoſitōesſāctorū ſunt a ſpiritu ſancto ¶ Reſpōſio dicenduꝫ ꝙ ab eodem ſpiritu ſcripture ſunt expoſite et edite. vnde dicitur pͥma ad Corꝭ. ij. Animalis homo nō percipit ea que dei ſunt. ſpiritualis autē ⁊cͣ. Et precipue quātū adea que ſūt fidei. quia fides donū deieſt. et ideo interpretatio ſermonū numeratur inter alia dona ſpūs ſanctipͥma ad corꝭ. xij. ¶ Ad̓ pͥmū ergo dicēdū ꝙ gratie gratis date nō ſūt habitus. ſed ſunt quidā motus a ſpirituſancto. alias ſi eſſēt habitus. propheta quādo vellet per donū prophetiereuelationē haberet quod falſum eſto de aliquibus occultis reuelan
v 3