Nonum.
mutatur. Sed quod mutatur vel variatur ſcd̓m eſſentiam aut generaturaut corrumpitur. ergo ſi charitas ẜꝫeſſentiam augetur corrumpitur. nonenim generatur. cum prius fuerit.Preterea charitas non habet quantiatem niſi virtualem. Sed virtꝰ charitatis eſt ipſa eſſentia eius. ergo qntitas charitatis eſt ip̄a eſſentia eiusnon ergo poteſt eſſe ꝙ varietur quātitas charitatis ſine variatione eſſentie eiꝰ ⁊ ſic ſi augetur ẜm ſuā eſſentiāoportet ꝙ eſſe eius vel generetur velcorrumpatur. Sed contra. Premiūeſſentiale reſpondet ipſi eſſentie charitatis Sed quidam proficiunt admaius premium eſſentiale. ergo ineis charitas ẜm eſſentiam augeturẜm ſuam eſſentiaꝫ augetur. Sed noReſponſio dicendum ꝙ charitastandum eſt ꝙ hec prepoſitio ẜm varias habitudines importat. quandoqꝫ denotat ſubiectum. vt cum dicitur. iſte ē albus ẜm pedē. quia peseſt ſubiectum albedinis. quandoqꝫvero formam vt cum dicitur. iſte eſtcoloratus ẜm albedinem Cum ergodicitur aliquid ẜm hoc moueri. poteſt intelligi vel ſubiectum vl̓ formaCum enim dicitur. iſte mouetur ẜmmanū. notatur ſubiectum motus.Cum vero dicitur iſte mouetur ẜmlocum. notatur id quod formaliterſpecificat motum. Sic ergo cum dicimus charitatem ẜm eſſentiaꝫ augeri. denotatur ſubiectum augmenti. vtſit ſenſus. Ipſa eſſentia charitatis augetur. ſicut cum dicimus. album augetur ẜm eſſentiam ſuam. non auteꝫdeſignatur forma ſpecificans motuꝫvt ſit ſenſus augetur ẜm eſſentiam .i.augmentū eius eſt motus in eſſe velin eſſentia. et ſic dicitur augmentumeſſe ẜm quantitatem. et quāuis quantitas charitatis que eſt virtꝰ ſit ideꝫ
quod eſſentia charitatis. non tamenoportet ꝙ eſſentia charitatis tollat̉quia etiam in augmento corporaliipſa eſſentiaᵇ quantitatis nō tolliturcum ſemper remaneat dimenſio interminata ſed ſecundum diuerſas terminationes quas recipit fit mutatō deparuo in magnum. que eſt augmentum ita etiam ipſa virtus charitatisnon tollitur per eſſentiam ſuam. ſedvariatur terminatio eiꝰ. Omnis autē forma recepta in aliquo ſubiectoterminationem recipit ẜm capacitatem recipientis. Unde quanto ſubiectum charitatis magis diſponiturad charitatem .ſ. ad congregationēſui ad deum. tanto maiorem participat charitatem. et ſic charitas ẜm ſuam eſſentiam augeri dicitur. et perhoc patet ſolutio ad obiecta.Articulus. quartuſdecimꝰ.Einde queritur de his que ꝑtinent ad culpam. Et querūtur duo. ¶ Primo vtrū Petrus negando xp̄m peccauerit mortaliter. ¶ Secundo vtrū habere plures prebendas ſine curaº animarumabſqꝫ diſpenſatione ſit peccatuꝫ mortale ¶ Ad primum ſic ꝓceditur. Uidetur ꝙ petrus negando xp̄m nonpeccauit mortaliter. Dicit enim quedam gloſa ꝙ peccauit per ſurreptionem. Sed peccatum per ſurreptionem eſt veniale et non mortale. vndepͥmi motꝰ qͥ per ſurreptionem fiuntſūt peccata venialia. ergo peccauit tātū venialiter ¶ Preterea Ber. dicitin li. de dile. dn̄i ꝙ ī Petro charitasfuit ſopita nō extincta. Sꝫ ꝑ peccatūmortale charitas extinguit̉. ergo Petrꝰ nō pecauit mortalr̄. Sꝫ ꝯͣ eſt qd̓Gre. di. ī moral. ꝙ Petrꝰ ab ip̄is faucibus diaboli eripit̉. Sed in faucibꝰdiaboli nō ē aliqͥs niſi ꝑ pctm̄ mortale ergo Petrꝰ peccauit mortalr̄. ℟