Quodlibet
finis tantum. ſicut docere liberalesartes. quarum veritas ſpiritualis eſtſed huiuſmodi doctrina non competit alicui propter aliquod ſpiritualeofficium. cum etiaꝫ gentilibus liceathuiuſmōi artes docere. et in his actibus cōmittitur ſimonia. ſi vendaturfinis qui ſpiritualis eſt. ſcꝫ ipſa veritas. nō aūt ſi aliquis ſua opera locetCelebrare ergo diuinū officiuꝫ in eccleſia eſt actus ſpiritualis primo mōCōpetit enī alicui ex hoc ꝙ ē clericꝰet ideo ſimoniā committit. qui huiuſmodi actū vendere intendit. In qualibet enim venditione preciū accipit̉quaſi finis et id̓o in predicto caſu diſtinguendū eſt Si enim huiuſmōi diſtributiones recipit quaſi finem ſuioperis principaliter intentū. ſimoniācōmittit. et ita mortaliter peccat. Siautem habet principalē finem deumin tali actu. ad huiuſmodi autē diſtributiones reſpicit ſecūdario nō quaſiin finem. ſed ſicut in id quod eſt neceſſariū ad ſuam ſuſtentationeꝫ. conſtatꝙ non vendit actum ſpiritualeꝫ. ⁊ itaſimoniam non committit. nec peccatSic enim acceptio diſtributionū nōerit cauſa quare ad eccleſiam vadat.ſed proprie huius determinatio qͣrenunc vadat et non alia vice ¶ Et ſicpatet reſponſio ad primū. quia nonponit imp̄ciabile ſub precio ¶ Ad illud vero quod contra obijcitur dicēdum ꝙ tunc in vouente nō euacuat̉meritum voti. quādo intentio vouētis fertur ſuper licitum vt cum aliqͥsvellet non facere illud quod vouit. ſinon vouiſſet Si autē feratur directeſuper illicitum. tunc euacuatur meritum voti. vt cuꝫ aliquis vult abſolute illud non facere quod vouit. Illeautem qui vult ire ad eccleſiam propecunia ſicutʸ pro fine principali. habet voluntatem delatā ſuper illicituꝫ
¶ Articulus duodecimusD ſecundum ſic procedit̉. Uidetur ꝙ ille qui non dat pauperi petenti ſi habeat de ſuꝑfluo peccet. Facere eniꝫ elemoſynamde ſuperfluo eſt in precepto Luce xijUeruntamē ſi quid ſupereſt date elemoſynam. ergo peccat ſi petenti nōtribuat. ¶¶ Preterea aliquis teneturinquirere de his que ſunt neceſſariaad ſalutē. vt aliquis ſubueniat exiſtēti in extrema neceſſitate. ergo teneturquilibet inquirere vtrum. pauper ſitin extremaᵇ neceſſitate. vel ſtatim eidare ¶ In cōtrariū eſt quia ſic videtur ꝙ om̄es eſſent damnati ¶ Reſpōſio dicendū ꝙ circa hoc diſtinguendum eſt Suppoſito enī ꝙ aliquis habeat de ſuperfluo. et reſpectu indiuidui. ⁊ reſpectu perſone. quod teneturpauperibꝰ erogare. aut videt in paupere petente euidētia ſigna extremeneceſſitatis. aut non. ſi videt certū eſtꝙ tenetur dare. et peccat non dandoIn hoc enim caſu loquitur, Ambro.Paſce fame morientē. ſi non pauerisoccidiſti Si vero non appareant. tūcnō tenetur dare pauperi petenti. qͥaquamuis teneatur dare ſuperfluumpauperibus. non tamen tenetur omnibꝰ dare. nec huic dare. ſed teneturdiſtribuere. ẜm ꝙ ſibi viſum fuerit oportunū. nec tenetur inquirere. quiahoc eſſꝫ nimis graue ꝙ de omnibuspauperibus inquireret. ⁊ p̄cipue cuꝫad eum qui neceſſitatem patitur pertineat vt neceſſitatem ſuam exponatet per hoc patet reſpōſio ad obiecta.Articulus tertiuſdecimusD tertium ſic proceditur Uidetur ꝙ ille qui habet pluresprebendas peccet ex hoc ip̄o