Sextum.

ratio eſt de hoc precepto. qui habetduas tunicas det non habenti. ⁊ deomnibus ſimilibꝰ. Un̄ non ſꝑ peccatmortalit̓ quotiēſcūqꝫ non dat pauꝑiqui ſuꝑfluū habꝫ ſed qn̄ neceſſitas īminet. Qn̄ aūt ſit talis neceſſitas ꝙobliget ad pcc̄m mortale non p̄t rōne determinari. ſed ꝯmittitur prudētie ⁊ fidei diſpenſantis. vn̄ ſi bona fide det qn̄ ſibi videtur expedire. īmunis eſt a peccato. alioqͥn mortaliterpeccat. ¶ Ad ſcd̓m dd̓. ꝙ illa eademque ſūt conſilia cadūt ſub preceptoẜm animi preparationem. nullū enīconſilium eſt perfectius ꝙ ꝙ homotradat animam ſuam pro fratribusſuis. ⁊ tamen hoc cadit ſub preceptoſecundum animi preparationem. ẜmillud. i. Io. iij. et nos debemus ꝓ fratribus animā ponere. ⁊ ſimiliter oīaſua dare pauperibus cadit ſub precepto ẜm animi preparationem. vt ſcꝫhomo ſit paratus hoc facere ſi neceſſitas īmineat. Minor tamen neceſſitas requiritur ad ſuperflua erogāda ꝙ ad omnia exhibēda. tn̄ hoc totum ratione vniuerſali determinarinon poteſt. ſed cōmittitur prudentievt dictum eſt. ¶ Ad tertiuꝫ dicendūꝙ bona eccleſiaſtica non ſolum ſuntdiſpenſanda pauperibus ſed etiaꝫ eccleſie miniſtris. vnde ẜm canones debent diuidi hoc modo vt aliqua ꝑscedat in vſus pauperum ⁊ aliqͣ parsin vſus miniſtrorum ⁊ in cultum eccleſie. Aliter ergo eſt dicendum de illis eccleſiaſticis bonis que principaliter ſunt attribuenda neceſſitatibuspauperum ⁊ ex conſequēti neceſſitatibus miniſtrorū. ſicut ſunt bona hoſpitalium ⁊ aliorum huiuſmodi. Etaliter de illis bonis que ſunt principaliter attributa vſibus miniſtrorū.ſicut ſunt prebende clericorum ⁊ alia

catum cōmittitur non ſolum ex abuſu ſed etiam ex ipſa rerum conditiōedū aliqͥs in ſuos vſus aſſumit quodeſt alterius. Et ideo tenetur ad reſtitutionem tanꝙͣ defraudator rei aliene. In ſecundis vero bonis non cōmittitur peccatum niſi per abuſum.ſicut ⁊ de bonis patrimonialibus dictum eſt. vnde non tenetur quis adreſtitutionem ſed ſolum ad penitentiam peragendam. ¶ Ad quartumdicendum ꝙ neqꝫ moderatus vſusdiuitiarum neqꝫ bona fides diſpoſitionis ſaluari videtur in eo qui ſciēter ſuperfluas expenſas facit in volūptuoſis conuiuijs ⁊ alijs huiuſmodiſuperfluitatibus. ⁊ ſic non eſt dubiūꝙ in talibus peccat mortaliter. Unde dicitur Math̓. xxiiij. Si dixeritmalus ſeruus ille in corde ſuo. Moram facit dominus meꝰ venire ⁊ ceperit percutere conſeruos ſuos. qd̓pertinet ad ſuperbum ⁊ crudele dominium. manducet autem ⁊ bibat cūebrioſis quod pertinet ad ſuperflua⁊ voluptuoſa cōuiuia. veniet dominus ſerui illius in die quā non ſperat ⁊ hora quā ignorat ⁊ diuidet eūſcilicꝫ a ſocietate ſanctorum partemqꝫ eius ponet cum ipocritis ſcilicetin inferno. Un̄ ibi ſubditur. Ibi eritfletus ⁊ ſtridor dentium. Si autemaliquis non multum in talibus excedat poteſt bona fide fieri ab aliquoqui vult ſecundum decentiam ſui ſtatus morem gerere his quibus conuiuit.Einde queſituꝫ eſt de elemoſynis que fiunt pro mortuis¶ Et circa hoc queſita ſuntduo. ¶ Primo vtrum mortuus patiatur aliqd̓ d̓trimētū ſi executor eiꝰdifferat ſe dare elemoſynas qͣs ip̄e ī