AIAtuM.

religioſos. ¶ Quarto de ꝑtinentibꝰad clericos. ¶ Circa primuꝫ queſitaſunt tria ¶ ¶ Primo vtrū beatꝰ Matheus vocatus ſit ſtatim a theloneoad ſtatū apoſtolatus ⁊ perfectionis¶ Scd̓o vtrū ille qui eligitur canonice in ep̄m melius faciat conſentiēdo electioni de ſe facte vel eam recuſando. ¶ Tertio vtruꝫ prelatus datbeneficium ecc̄iaſticū alicui ſuo conſanguineo ſperans per hoc ſuū genꝰexaltari ⁊ ditari ꝯmittit ſymoniaꝫArticulusᵐ xxi.D primū ſic ꝓcedebatur. Uidetur ꝙ beatus Matheꝰ nōfuit vocatus ſtatim de theloneo ad ſtatuꝫ apoſtolatꝰ ⁊ perfectionis. Dicit eniꝫ Gre. ſuꝑ Ezech̓. Nemo repente fit ſūmus. Sed ſtatꝰ apoſtolatus ⁊ perfectionis euangelice ēſūmus ſtatꝰ humane vite. ergo Matheus non fuit ſtatim vocatꝰ ad ſtatum perfectionis ⁊ apoſtolatus. ¶Sed contra eſt qd̓ Hiero. dicit ſuMath̓. ꝙ de publicano repente fitapoſtolus. Et Beda dicit ſuper Lucam. ꝙ de publicano in apoſtolumde theloneo in euangeliſtam eſt mutatus. Et quedam gl. dicit Luce. v.Ꝙ nullam prorſus cogitationeꝫ velreſpectum huius vite ſibi reſeruauit.quod eſt ꝑfectionis euāgelice. ergoſtatim vocatus eſt ad ſtatuꝫ apoſtolatus ⁊ ꝑfectionis. ¶¶ Reſponſio dd̓.ꝙ queſtio iſta ex verbis euangelij determinari pōt. Si enim loquamurde apoſtolatu manifeſtuꝫ eſt ẜm narrationem Mathei. Marci. ⁊ Luce. ꝙdominus poſt vocationem Matheialiquāto ſpatio temporis interiectoex ſuis diſcipulis. xij. apoſtolos elegit inter quos vnus fuit MatheusEt ſic patꝫ ꝙ ſtatim a principio fuit vocatus ad diſcipulatū chriſti nōaūt ad apoſtolatum niſi ẜm preordi

nationem xp̄i qui eū in apoſtolū ſumendum diſponebat. ⁊ ẜm hoc intelligenda ſunt verba Hiero. ⁊ Bede.Si auteꝫ loquamur de perfectioneeuangelica ſic manifeſtum eſt ꝙ ſtatīa principio vocatus eſt ad ſtatuꝫ ꝑfectionis. Dicitur eniꝫ Luce. v. ꝙ ſurgens relictis omnibus ſecutus ē eūquod etiaꝫ ad diſcipulatū xp̄i ꝑtinebat. ẜm illd̓ quod dicitur Luce. xiiij.Niſi quis renunciauerit omnibꝰ hisque poſſidet non poteſt eſſe diſcipulus meus. ¶ Ad primum ergo dicēdum ꝙ ſūmum in vita humana pōtaccipi dupliciter. Uno modo ẜm cōparationem ſtatus ad ſtatum ẜm ꝙin humana vita vnus ſtatus eſt maior alio ⁊ aliquis eſt ſūmus. ⁊ ſic nihil prohibꝫ aliquē fieri repente ſummū .i. attingere ad ſtatum ſūmuꝫ. Ethoc apparrt tam in ſpirituali vita ꝙͣin ſeculari. Inueniuntur enim aliquiſtatim a pueritia ad ſtatum religionis qui eſt perfectiſſimus cōuolaſſe.vel proprio arbitrio. ſicut beatꝰ Io.baptiſta ⁊ beatus Benedictus. veletiam deuotione parentum. ſicut illiqui monaſterijs traduntur a parentibus. Sic eniꝫ non oportꝫ vt aliqͥsſeculari vita exerceatur āteqͣꝫ ad religionem tranſeat. ſicut non oportetꝙ aliquis exerceatur in laicali vitaanꝙͣ clericus fiat. ſimiliter etiam aliqui repente aſſumunt̉ ad regnuꝫ velab ipſa pueritia. ſic̄ Salomo ⁊ Ioſy.reges iuda. vel etiā in vltimo ſtatu.ſicut ſaul. ⁊ Eccle. vi. dicitur ꝙ d̓ carcere cathenis qͣꝫ interdum quis adregnuꝫ progreditur. Alio modo poteſt accipi ſummum per comparationem graduum qui ſunt perfectiovnius hominis. Et ſic intelligit gregoriꝰ ꝙ nemo repente fit ſūmus. Dicit enim Aug. ſuꝑ canonica Io. Ꝙcharitas non mox vt naſcit̉ ꝑfecta ē