Quintum

ſibi debetur. Unde cum ratione contractus bone fidei qui fuit inter mutu antem ⁊ mutuo accipientem reſtitutio d̓beatur ex iuſtitie precepto tenetur ille qui mutuo accepit pecuniam eam reddere creditori. Et tanto in agis quāto in maiori neceſſitate creditor ſibi ſubuenit. Ad pͥmūergo dicendum ꝙ tunc in neceſſitate fiunt omnia communia. cū homo non poteſt ſibi de ſuo ſubuenireRediculum enim eſſet ſi quis famenpaciens nollet accipere paneꝫ quemhaberet in arca. et diceret ſe acciperepaneꝫ alienū quaſi cōmunem. q̄ autēꝑ amicos poſſumꝰ. per nos aliqualiter poſſumꝰ. vt dicit ph̓us in tertioEth̓. Iſte aūt qui in latrōes inciditpoteſt ſe ꝑ amicos liberare mutuuꝫaccipiendo. Et ideo non fiūt ei omnia cōmunia. Ad ſcd̓m dicendumꝙ vnuſquiſqꝫ tenetur ad liberanduꝫꝓximū a morte ẜm ſuaꝫ conditionē⁊ modum. ⁊ hoc quidē conuenienterimpleuit ille qui pecuniaꝫ mutuauitnon aūt tenebatur eaꝫ donare in caſu quo ille poterat ꝑ mutuū liberariArticulusᵐ xviij.D ſcd̓m ſic procedebatur. videtur ꝙ homo nō poſſit peccare nimis ieiunando vel vigilando. Deus eī non poteſt nimisab homine diligi. Sꝫ probatio dilectionis eſt exhibitio oꝑis. vt Greg.dicit in omel̓ quadaꝫ. ergo videturꝙ non poſſit aliquis peccare nimisleiunādo vel vigilando propter deum. ¶ Sed contra eſt ꝙ bernar. confitetur ſe peccaſſe d̓ hoc ꝙ nimis corpus ſuum ieiunio ⁊ vigilijs debilitauit. ¶ Reſponſio dicēdū. ꝙ ẜm ph̓min primo politꝭ. Aliter eſt iudicāduꝫ.de fine. aliter de his que ſunt ad finē.Illud enim quod queriturꝭ tanꝙͣ fi

nis abſqꝫ menſura querenduꝫ eſt. inhis autē que ſunt ad finem eſt adhibenda menſura ẜm proportionē adfinem ſicut medicus ſanitatem que ēfinis eius facit quantūcunqꝫ poteſtmaiorem ſed adhibet medicinaꝫ ẜmꝙ conuenit ad ſanitatem faciendaꝫ.Eſt gͦ conſiderādum ꝙ in ſpiritualivita dilectio dei ē ſicut finis. ieiuniaautem vigilie ⁊ alia exercicia corporalia non querūtur tanqͣꝫ finis. quiaſicut dicitur ad ro. xiiij. Non eſt regnum dei eſca et potus. ſed adhibentur tanꝙͣ neceſſariaᵇ ad finem. id eſtdomandas concupiſcentias carnis.ſecundum illud apoſtoli .i. ad Cor̄.ix. Caſtigo corpus meum ⁊ in ſeruitutem redigo ⁊cͣ. Et ideo huiuſmodiſunt adhibenda cum quadam mēſura rationis. vt ſcilꝫ concupiſcētia deuitetur ⁊ natura non extinguatur. ſecūdum illud ad ro. xij. Exhibeatiscorpora veſtra hoſtiam viuenteꝫ. etpoſtea ſubdit. Rationabile obſequium veſtrum. Si vero aliquis in tantum virtutem nature debiliter perieiunia ⁊ vigilias ⁊ alia huiuſmodi.ꝙ non ſufficiat debita opera exequiputa predicator predicare. doctordocere. cantor cantare. ⁊ ſic de alijs.abſqꝫ dubio peccat. ſicut etiam peccaret vir qui nimia abſtinētia ſe impotentem redderet ad debitum vxori reddenduꝫ. Unde Hiero. dicit Derapina holocauſtum offert qui velciboruꝫ nimia egeſtate vel ſomni penuria īmoderate corpus affligit. Etiteruꝫ. Rationabilis hominis dignitatem amittit qui ieiuniuꝫ charitativigilias ſenſus integritati prefert. ⁊per hoc patet reſponſio ad obiecta.Einde circa precepta queſita ſunt duo. ¶ Primo vtruꝫprecepta ordine nature pre-

k iiij