Quodlibet
deus earum diſtinctiōem cognoſcithec locutio eſt duplex. Qd̓ eniꝫ dicit̉ẜm ꝙ deus cognoſcit pōt referri adcognitionem diuinam ex parte cogniti vel ex parte cognoſcentis. Siex parte cogniti. ſic vera eſt locutio.eſt enim ſenſus ꝙ hoc modo res ſintdiſtincte ſicut deus cognoſcir eas eēdiſtinctas. Si vēo referatur ad cognitionem ex parte cognoſcentis ſiclocutio falſa eſt. erit enī ſenſus ꝙ rescognite illū modum diſtinctiōis habeant in intellectu diuino quem habeant in ſeip̄is quod falſum eſt. qꝛin ſeip̄is res ſunt diuiſe eſſentialiter.non auteꝫ in intellectu diuino. ſicutetiam res in ſeip̄is ſunt materialiterin intellectu aūt diuino īmaterialit̓.⁊ in hoc vltīo ſenſu procedebat obiectio. ¶ Ad tertiū dicenduꝫ. ꝙ rō illaprocedit de pluralitate reali. talis eīpluralitas in nominibꝰ eſſentialibꝰnon inuēitur. ſed ſolum pluralitas q̄eſt ẜm intelligentie rationeꝫ.Einde queſitum eſt de pertinentibus ad potentiā dei.Et primo vtrum in deo ſitvirtus. ¶ Scd̓o de quodā effectu diuine virtutis. vtrum ſcilicꝫ aque ſintſuper celos. ¶ Tertio ad quid virtꝰdiuina ſe extendere poſſitArticulus ij.D primū ſic proceditur. Uidetur ꝙ in d̓o non ſit virtusquia vt ph̓us dicit in primode ceio. Uirtus eſt vltimum potentie. ſed diuina potentia non habꝫ vl̓timū. cum ſit infinita. ergo in deo nōeſt virtus ¶ Sꝫ contra omne īmediatum operationis principium virtꝰeſt. Operatio enim omnis a virtutealiqua procedit. Sed in deo eſt aliquod īmediatum operationis prin
cipium. quia deus īmediate aliquaoperatur. ergo in deo eſt virtus.Reſponſio dicendū. ꝙ virtus qualitercunqꝫ accipiatur ſignificat potentie complementuꝫ. Et inde eſt ꝙ virtus vniuſcuiuſqꝫ rei eſt que bonumfacit habentem ⁊ opus eius bonumreddit. vt dicitur in. ij. Eth̓. Tunc em̄oſtenditur potentia eſſe completa.quando ⁊ agēs eſt perfectum ⁊ actioperfecta. Cum ergo potentia dei ſitmaxime completa potiſſime in deovirtus īuenitur. vnde dicitur Sap̄.xij. Uirtuteꝫ oſtendis tu qui non crederis in virtute conſummatus. ⁊ inpſalm̄. Magnus dominus ⁊ magnavirtus eius. ¶ Ad primum ergo dicendum ꝙ quandoqꝫ virtutes notificantur non per aliquod quod devirtute eſſentialiter predicetur. ſed ꝑid ad quod virtꝰ ordinatur. Ab eoenim ſpeciem habꝫ ſicut Auguſtꝭ. dicit. ꝙ fides eſt credere quod non vides. Credere enim non eſt ip̄a fidesſed actus ad quem fides ordinatur.Et hoc modo ph̓us diffinit virtutem cum dicit. ꝙ virtus eſt vltimumpotentie. quia ſcilicꝫ virtus rei attēditur in ordine ad hoc in quod vltimo poteſt. ſicut virtus eius qui poteſt ferre centum libras. vt ipſe ibidēdicit non conſiſtit in hoc vt ferat decem ſed in hoc ꝙ ferat illud vltimūin quod vltimo poteſt ſcilicꝫ centuꝫ.Sic ergo virtus cuiuſlibꝫ rei non attenditur in vno eorum que poteſt. ſꝫreſpectu totius quod poteſt. Uirtusergo diuina non poteſt attendi ẜmaliquod vnuꝫ opus ipſius. quia nulluꝫ opus eius eſt quod adequet̉ eiꝰvirtutem. vt deus amplius facere nōpoſſit. ſed virtus eius attenditur ſecundum totuꝫ in quod poteſt. Hocauteꝫ eſt infinitū. quia ſcꝫ deꝰ īfinita