Secundum

defectum baptiſmi imputat̉ ad pcc̄meis qui potuerūt baptizare et nō baptizauerūt. ¶ Sed ꝯtra Nemini faciēda eſt iniuria. fieret aūt iudeis iniuria. ſi eorū filij baptizarent̉ eis inuitis qͥa amitterēt ius pat̓ne poteſtatis in filios iam fideles. ergo eis inuitis nō ſūt baptizādi ¶ ℟ dd̓ ꝙ maximā auctoritatē habet ecc̄ie ꝯſuetudo. que ſemꝑ eſt in omnibꝰ emulādaquia et ipſa doctrina catholicorumdoctorū ab eccl̓ia auctoritatē habetvn̄ magis ē ſtandū ꝯſuetudini eccl̓iequā vel auctoritati aug. vel hier. velcuiuſcūqꝫ doctoris. hoc autē eccleſievſus nunꝙͣ hūit. ꝙ iudeorū filij inuitis parentibꝰ baptizarent̉ qͣꝫuis fuerītretroactis tꝑibus multi catholici pͥncipes potentiſſimi. vt ConſtantinusTheodoſiꝰ et alij plures. quibus familiares fuerunt ſanctiſſimi epiſcopivt Silueſter Cōſtātino ⁊ AmbroſiꝰTheodoſio qui nll̓o mō hoc p̄termiſiſſent ab eis impetrare. ſi hͦ eēt ꝯſonūrōni. et iō ꝑiculoſū videt̉ hāc aſſertationē de nouo inducere. vt p̄ter conſuetudinē in ecc̄ia hactenꝰ obſeruatāiudeorū filij inuitis parentibus baptizent̉. Et hꝰ rō eſt duplex: vna qͥdēꝓpter ꝑiculū fidei. Si enī pueri nōdūvſū rōnis hn̄tes baptiſmū ſuſciperētpoſtmodū cū ad ꝑfectaꝫ etatē ꝑuenerint de facili poſſēt a parētibꝰ inducivt relinquerent qd̓ ignorātes ſuſceperūt. quod vergeret in fidei detrimētūAlia v̓o rō ē qͥa repugnat iuſtitie naturali filiꝰ enī naturalit̓ eſt aliqͥd pr̄iset primo quidē a parente nō diſtinguitur ẜm corpus quādiu in matrisvtero continetur. Poſtmodum veropoſtꝙͣ ex vtero egredit̉ an̄ꝙͣ vſum liperi arbitrij habeat continet̉ ſb̓ parētū curā. ſicut ſub̓ qͦdaꝫ ſpirituali vteroQuamdiu enī vſū rōnis nō habꝫ puer non differt qͣntū ad ea que agit ab

aīali irratōnali. vn̄ ſic̄ bos vl̓ equꝰ iure gentiū vel ciuili eſt poſſeſſoris. vtvtat̉ eo cuꝫ voluerit. ſic ꝓprio inſtr̄oita de iure naturali eſt ꝙ filius an̄ꝙͣhēat vſū rōnis. ſit ſb̓ cura pr̄is. vn̄ cōtra iuſtitiā naͣlē eſſet. ſi puer anteqͣꝫhaberet vſum liberi arbitrij. a curaparentū ſubtrahat̉. vel de eo alquidordinet̉ inuitis parentibꝰ. Poſtquāauteꝫ incipit hr̄e vſum liberi ar. iamīcipit eē ſuus et pōt qͣꝫtū ad ea q̄ ſūtiuris diuini vl̓ naͣlis ſibi ip̄i ꝓuidereet tūc ē īducēdus ad fide nō coaction ſed ꝑſuaſione. et pōt etiā inuitisparētibus ꝯſentire fidei ⁊ baptizarinon aūt anteqͣꝫ habeat vſum rationis. vnde de pueris antiquorum patrū dicitur ꝙ ſaluabātur in fide parentum. per quod datur intelligi ꝙad parentes ꝑtinet prouidere filijsde ſua ſalute. pręcipue antequam habeant vſum rationis ¶ Ad primumergo dicendum ꝙ in vinculo matrimoniali vtriqꝫ ꝯiugum habent vſūliberi ar. et vterque poteſt inuito altero fidei aſſentire. ſed hoc non hētlocum in puero antequam habeatvſum rationis. ſed poſtquam babetvſum rationis. tūc tenet ſimilitudoſi conuerti voluerit. ¶ Ad ſcd̓m dicendum ꝙ a temporali non eſt aliquis eripiendus cōtra ordinem iuris ciuilis. puta ſi aliquis a ſuo iudice condemnetur ad mortem. nullusdebet eū violēter eripere. vn̄ nec aliqͥs debꝫ irrūpere ordinē iuris naturalis. quo filiꝰ eſt ſub cura patris. vteū liberet a periculo mortis eterne.¶ Ad tertium dicendū ꝙ iudei ſūtſerui principum ſeruitute ciuili quenon excludit ordinem iuris naturalis vel diuini ¶ Ad quartū dicēdūꝙ homo ordinatur ad deum perratōnem per quam deum cognoſcere poteſt. vnde puer antequaꝫ vſum

d i