Quodlibet
dilectione ẜm amorem concupiſcentie. quia ſcꝫ bono diuino magis fruideſiderat tanꝙͣ maiori ⁊ ſuauiori. ſedẜm amorem amicitie naturaliter homo plꝰ diligit ſeipſum qͣꝫ deum. Eſtenim amor concupiſcentie quo dicimur amare illud quo volumus vtivel frui ſicut vinum vel. aliquid huiuſmodi. Amor autē amicitie ē quodicimur amare amicum cui volumꝰbonū. Sed iſta poſitio ſtare non poteſt. dilectio enī natur alis eſt quedānaturalis inclinatio indita nature adeo. nihil auteꝫ naturale eſt peruerſum. Impoſſibile eſt ergo ꝙ aliquanaturalis inclinatio vel dilectio ſitperuerſa. peruerſa auteꝫ dilectio eſtvt aliquis dilectiōe amicitie diligatplus ſe qͣꝫ deuꝫ. Non poteſt ergo talis dilectio eſſe naturalis. ¶ Dicenduꝫ eſt ergo ꝙ diligere deum ſuperomnia plus ꝙ ſeipſū eſt naturale nōſolū angelo ⁊ homini ſed etiaꝫ cuilibet creature. ẜm ꝙ poteſt amare autſenſibiliter aut naturaliter. Inclinationes enī naturales maxime ꝯgnoſci poſſunt ī his que naturaliter agūtur abſqꝫ rōnis deliberatiōe. Sic eīagitur vnūqd̓qꝫ ī natura ſicut aptūnatū eſt agi. videmus aūt ꝙ vna q̄qꝫpars naturali qͣdā inclinatione oꝑatur ad bonū totius etiā cū periculoaut detrimento proprio. vt patꝫ cuꝫaliquis manū exponit gladio ad defenſionē capitis ex quo dependet ſalus totius corporis. Unde naturaleeſt vt quelibet pars ſuo modo plusamet totū ꝙͣ ſe ipſum. Unde et ſcd̓mhanc naturalem inclinationem ⁊ ſecunduꝫ polliticam virtutem. bonusciuis mortis periculo ſe exponit ꝓbono cōmuni. Manifeſtum eſt auteꝫꝙ deus eſt bonū cōmune totius vniuerſi et omniuꝫ partiū eius. vnde q̄libet creatura ſuo modo naturaliter
plus amat deuꝫ ꝙͣ ſeipſaꝫ. Inſenſibilia quidem naturaliter. bruta veroanimalia ſenſitiue. creatura vero rationalis per intellectualē amorē quidilectio dicitur. ¶ Ad primuꝫ ergodicenduꝫ. ꝙ diligere deū vt eſt principiū totius eſſe ad naturalē dilectioneꝫ pertinet. Sꝫ diligere deū prout eſt obiectum beatitudinis eſt gratuite dilectionis in qua merituꝫ conſiſtit. nec tamen neceſſariuꝫ eſt vt inhoc ſuſtineamus ſententiam magiſtri dicentis. Ꝙ homo in primo ſtatu non habuit gratiaꝫ per quaꝫ mereri poſſet. ¶ Adʳ ſecundū dicenduꝫꝙ naturali dilectione qua deus ſuꝑomnia naturaliter diligitur poteſtaliquis magis ⁊ minus vti. ⁊ quando in ſūmo fuerit tunꝯ eſt ſūma preparatio ad gratiā habendam ¶ Adtertiuꝫ dicenduꝫ ꝙ inclinatio rei naturalis eſt ad duo ſcilicꝫ ad moueri⁊ ad agere. illa autem inclinatio nature que eſt ad moueri in ſe ipſa recurua eſt ſicut ignis mouetur ſurſuꝫpropter ſui conſeruationem. Sed illa inclinatio nature que ē ad agerenon eſt recurua in ſe ipſa. non enimignis agit ad generandum igneꝫ ꝓpter ſe ipſuꝫ. ſed propter bonum generati quod eſt forma eius. ⁊ vlterius propter bonum cōmune quod ēconſeruatio ſpeciei. vnde patꝫ ꝙ nōvniuerſaliter verū eſt ꝙ omnis dilectio naturalis ſit in ſe recurua.Einde querebatur de his q̄pertinent ad bonum gratie.Et primo de his que pertinent ad ipſum bonū gratie. ¶ Secundo de his que pertinēt ad malūculpe quod ei opponit̉. ¶ Circa bonū gratie querebatur. ¶ Primo quidem de eo quod pertinet ad omnes¶ Scd̓o d̓ eo qd̓ ꝑtinet ad clericosTertio d̓ eo qd̓ ꝑtinꝫ ad religioſos