Quodlibet

ea adueniente ſic aliquid ꝑficitur vttamen aliquid corrumpaturArticulus ſeptimusD ſcd̓m ſic ꝓcedebatur. Uidetur ꝙ homo abſqꝫ gratiaper ſolā naturaleꝫ arbitrij libertateꝫ poſſit ſe ad gratiā preparare. quia vt dicitur Prouer. xvi. Hominis eſt preparare animū. hoc autēdicitur eē alicuius quod eſt in eiꝰ poteſtate conſtitutuꝫ. ergo in poteſtatehominis cōſtitutū eſt ꝙ poſſit ſe adgratiā preparare Non ergo indigetad hoc auxilio gratie. Preterea Anſelm̄. dicit in libro de caſu diaboli. ꝙnon ideo aliqͥs caret gratia quia deus non vult dare. ſed quia ipſe nonvult accipere. Si ergo vellet acciꝑepoſſet acciꝑe. Pōt ergo ſi vult ſe adgratiam preparare abſqꝫ exterioriauxilio. ſed dicebat ꝙ homo indigetin hoc auxilio gratie qͣntum ad exterius mouēs. ¶ Sed contra. Homopōt moueri ad conuerſioneꝫ non ſolum ex bonis. ſed etiā ex pcc̄is. ſicutſi aliquis videat aliqueꝫ enormiterpeccantē ⁊ ex horrore peccati ad deum conuertitur. ſed pcc̄m non eſt adeo. ergo abſqꝫ dei oꝑatione pōt ſehomo ad gratiaꝫ preparare ¶ Sedcontra. per hoc ad gratiaꝫ preparamur ꝙ ad deuꝫ conuertimur. ſed adhoc indigemꝰ auxilio diuine gratieDicitur em̄ tren̄. iiij. Conuerte nosdomine ad te et conuertemur. ergohomo īdiget auxilio gratie dīne adhoc ꝙ ſe ad grām p̄ꝑet ¶ Pretēa adnihilū nō pōt homo ſe preparare niſi cogitando. Sed ad hoc ip̄m indiget homo auxilio gratie. Dicitur em̄ij. ad corin̄. iij. Nō ſufficientes ſumꝰcogitare aliqͥd a nobis quaſi ex nobis. ergo indigemus auxilio diuinegratie ad hoc ꝙ nos ad gratiam p̄paremus. ¶ Rnſ. dicenduꝫ ꝙ in hac

qōne cauendus eſt error Pelagij qͥpoſuit ꝙ ꝑ liberū ar. homo poteratadimplere legem ⁊ vitā eternā mereri. nec indigebat auxilio diuino niſiqͣntum ad hoc ꝙ ſciret quid faceredeberet. ẜm illd̓ p̄s. Doce me facerevoluntateꝫ tuam. Sed quia hoc nimis parū videbatur vt ſolam ſciētiāhaberemꝰ a deo. charitatē autē quaprecepta legis īplentur haberemusa nobis. ideo poſtmodū Pelagianipoſuerunt ꝙ initiuꝫ boni operis eſthomini ex ſeip̄o. dum conſentit fideiꝑ liberū arbitriū. ſed conſūmatio eſthomini a deo. preparatio auteꝫ adinitium boni operis pertinet. ¶ Un̄ad errorem pelagianū pertinet dice̓ꝙ hō poſſit ſe ad gr̄am p̄parare abſqꝫ auxilio diuine gratie. ⁊ cōtra apoſtoluꝫ qui dicit ad phil̓ .i. Qui cepitin nobis opus bonū ipſe perficietDicenduꝫ eſt ergo ꝙ homo indigetauxilio gratie non ſolū ad merēduꝫſed etiam ad hoc ꝙ ſe ad gratiaꝫ preparet. aliter tn̄ ⁊ aliter. Nam meret̉homo per actum virtutis cū non ſolum bonū agit ſed bene ad quod requiritur habitꝰ. vt dicitur in. ij. Eth̓.Et ideo ad merendū requiritur habitualis gratia. ſed ad hoc ꝙ homopreparet ſe ad habitū ꝯſequendumnon indiget alio habitu. quia ſic eſſꝫprocedere in infinitū. Indiget autēdiuino auxilio non ſolū qͣntū ad exteriora mouentia. ꝓut ſcꝫ ex diuinaprouidentia ꝓcurātur homini occaſiones ſalutis. puta p̄dicationes exēpla. ⁊ interdum egritudines ⁊ flagella. ſed etiā qͣntū ad interiorem motūꝓut deus cor hominis interius mouet ad bonum ẜm illud ꝓuerbio. xixCor regum in manu dei ⁊ quocūqꝫvoluerit vertet illud. ⁊ ꝙ hoc neceſſarium ſit probat ph̓us in quodaꝫ. c.de bona fortuna Homo em̄ agit vo