Et alanus de planctu flature dicitſic Oꝰ modi peſtilentia ꝑcutiunturprincipū laterales Palatim canesAdulacōis artifices Fabri laudisFiguli falſitatis. Hij ſūt qͥ magniloq̄ ꝯmendacōis tuba ī diuītū aui̓bꝰ cithariſāt. Cui mellite adulationis fauoꝫ foris emittūt: qui vt emugāt munera caput diuitis oleo adulacōis vngūt. Prelatoꝝ auribus puluinaria laudū ſubijciūtqui ab eorum pallijs: aut ficticiūpuluerem excutiūt Aut veſteꝫ ſophiſtice deplumat īplumen Et īfraAdulatores: a volūtate vultu: abaīo verbū: a mente linguā: ab ītellectu loquelaꝫ. Ample diſſenſiōisinterrallo diſſil̓ant: plerūqꝫ exterius placabilit̓ applaudendo collaudunt quos interius cōtradictoriadeiſione defraudat: foris vultū applaudunt virgineo: nitus ſcorpionis pungunt aculeo: foris melliros cōpluūt imbres adulacōnis:intus detractionis euomiūt tempeſtates. Hec ille. Contra iſtos māgͥficatores dicit̉ fccī. 10. Gl̓a diuitumhōratoꝝ ⁊ pauperū timor dn̄i eſt.Noli deſpicere hominē iuſtū pauperem ⁊ noli magͥficare virū diuīteꝫp̄ctorem. Tercio vicioſi ſe magͥficar perquiſicores pecunioſi qui dilatant horrea ſua pecorā ⁊ armeta⁊ familiā ml̓tiplicat ⁊ ſuꝑuatuashabitacōes edificat. Sic magnificatꝰ fuit Nabal de quo. pri. ℟. 2lj.Homo ille magnus minis erat diues ⁊ durus: peſſimus ⁊ malicioſꝰTalis aliquādo fuit Salomon quidicebat Magnificabo opera mea:edificaui michi domos ⁊ plantauivineas feci ortos a pomeria a cōCog xvx.ſeu in eis cuncti generis arbores.Eceēſ ⁊. De iſta magnitudine excuſat ſe Psͣ. Neqꝫ inqͥt ambulaui inmagnis. Quarto vicioſe ſe magͥficat pertatoreſ monſtruoſi Naturaliter enim quando in aliquo indiuiduo magnitudo nimīa reperitur. ⁊quandoī vno īdiuiduo diuerſe ſpecies concutrunt: dicitur monſtruꝫin natura. vt ſi vnum indiuiduuꝫeſſet in parte porcus ⁊ ī parte bosmerito diceretur monſtrum. Et ꝙͣto ſpēcies ille magis diſtarent ẜmperfectionem nature: tantomagisviio nature eorum mia̓bilis appareret. Vnde turpius monſtrum eſſet compoſitum ex boue ⁊ homine:ꝙ compoſituꝫ ex boue ⁊ aſino. Moraliter Peccatores dicuntur multipliciter monſtruoſi. quia vel exteſſiua magnitudine vnius peccativel ex aggregatione magnorum⁊ grauium peccatorum ſcd̓m ſpeciem̄ diſtinctorum immo quaſi conrrariorum. Sunt enmi quedam vicia que ꝙͣuis non ſunt contrariaproprie vnum tamen vt cōmunitad dimimutionem alterius augetur. Sicut ſuperbia ⁊ luxuria nonſunt viciā contraria quia non ſūteiuſdem generis cum naturaliterluxuria habet ex ſua feditate corrūpere ſuperbiam. Vnde perſone ml̓tum dace lubricitati inueniunturcommuniter ſociales ⁊ non multum ſuꝑbi. Similiter ſuperbia corrumpit luxuriam ex ſui nobilitateSunt enim nonnulli ex indignatione ſuperbie: luxui̓e feditateꝫ deteſtantes. Si igitur aliquis inueniat̉q̄ ex vna ꝑte ſit lubriciſſimꝰ ⁊ īmūhiſſimꝰ a ex alia ꝑte ſuꝑbiſſimuſ