ille Fidentius quem lepide deridetMarcialis coquꝰ epigramatuꝫ libro pͥmo. Iſte Fidentiꝰ libros qͦſMarcialis ediderat dum recēteserant ſubripuit ⁊ diſcipulis ſuislegit. ⁊ tamē eos ꝑfecte nō intellexit. Reprehēdens gͦ eum ſuꝑ hocMarcialis ſic ſcribit. Que recitasmeus eſto Fidentine libellꝰ Sedmale dum recitas incipit eē tuusInt̓ iſtud quod maioratur ꝑ rae̓factionem ⁊ illud quod maiorat̉ꝑ augmentacōnem differentia ēquia ullud quod rarefit acquiritmaiorem quātitatem ⁊ occupatmaiorem locum ꝙ priꝰ. ⁊ tamennō plus eſt in ſbnīā de raro ꝙ fuitin denſo priꝰ. ſicut patet. ē Phiſicoꝝ ca. de vacuo. Seci illud quodrealiter augmentatur creſcit tamin ſbnīa ꝙ in quātitate ⁊ maioreꝫlocum tenet ⁊ pluſ habet de ſbn̄aꝙ priꝰhabuit. ſicut patet. ⁊. de aini a ⁊ primo de generatione ⁊ cō ⁊ruptionē. Et iſto modo mō a̓litereſt de iſtis anibicioſis ſcolaribꝰqui ꝑ ſolas cōmendacōnes locorum nomon dlerici ſibi querunt.⁊ acquirūt ſtatum ⁊ locum maiorem ꝑ mendoſas iactātias licet indigne. De ꝑfectione tamen ſcientie nō plus habēt ꝙ priꝰ Aliter ateſt de addiſcētibꝰ ſolide ⁊ de hijsqui iactātie vitium ꝑhorreſcunt.Hij enim ſicut creſcunt in honiore⁊ ſtatus ſublimacone: ita creſcūtin valore ⁊ ſcientie augmentacō eTaleſ e rgo iactatores male magnificant ſem etipſos. Ipſi eniꝫ ſūtqui magis amat: vocari rabbi ꝙͣeſſe: magis amant apparere ſapientes ꝙͣ eſſe. Amat honores: ſingūt labores: apetūt̉ faſtigium ⁊neſciūt ſunclamentuꝫ. de quibꝰdicit̉ Mat̓. 13. dilatant philacteria ſu a ⁊ magnificat ſimbrias ⁊cͣEt ꝓ iſtis rogādum eſt cum Osͣ.Diſperdat dominꝰ vniuerſa labiadoloſa: linguā magnilo quā. Ruidixerunt linguā nr̄aꝫ magnificabimꝰ. ⁊ iterum Vt nō apponat ſehomo vltra magnificare ſuꝑ t̓raꝫ¶ Secundo ſe magnificāt vicioſeſimulacores doloſi: vt ſunt adulatores qui magnificat alios vt ecōuerſo magnificent eos. Nam perhoc ꝙ alijs adulantes: eos magnificant ab eis econtra magnificari ſperant. Vnde iactatores ⁊ adulatores ſemper ſunt amici. Eſtenim adulator quaſi ſpectaculumſuperbi. Senes quoꝝ oculi incipiunt caligari habent inſtrumentūquoddam quod vocatur ſpectaculum ſiue berillus: quod tenēt int̓oculum ⁊ litteram quā volunt lagere ⁊ tunc ſtatim littera que eſtin ſe valde gracilis appae̓t groſſaꝓpter denſitatem lapidis tranſparentis que ē in illo inſtrumentoꝑ cuius medium tranſit litteraad oculuꝫ hoc ē multiplicat ſpeciem̄ ſuā. Iſto mō ꝯtingit aliqn̄ ꝙhō qui paruꝰ ē ⁊ humilis parū reputat de ſeipſo: ſed ſi accedit vnꝰadulator attribuit ſibi grās ⁊ v̓tutes mirabiles quarū forſan nullā hꝫ ⁊ ſi aliquā habeat: illā mendaciter extēdit ⁊ āpliat. ⁊ ſtatimpauꝑ qui de ſe nichil eſtimabatincipit qualis nō eſt reputare. ſicur dicit Seneca in epiſtola ſecūda. Incredibile eſt ꝙ magnos viros dulcedo abducat oſtēſionis