quaſi diceret. nemo. Probat̉ Boetiꝰ i. de ꝯſolacōne mētro. 4. ꝙ ſapiēs nō habet timere irā cuiuſcūqꝫ tirām quātumcumqꝫ ſeuiat cōtra eum. dapientis em̄ eſt facereira ipſuis inerinē: quia ſi ſapiēsnichil timeat perdere quod tirannꝰ poteſt auferre: nec aliquid pōtab eo recipere quod. tirannus poteſt ei conferre: reddit iram tiranin totaliter impotentem ⁊ priuateam totaliter armis ſuis Vnde dicit ſic Quiſquis compoſito ſerenꝰeuo ⁊cͣ. Et infra. Quid tantuꝫ miſeri ſeuos tirānos mirantur ſine viribꝰ furentes. Nec ſperes aliquidnec pertimeſcas. Exarmaueris impotētis iram. Aut qͥſquis trepidꝰpauet vel optat. ꝙ non ſit ſtabilis ſuiqꝫ iuris. Abiecit clipeum locōqꝫ motus. Nectit qua valeat tr̄Hi cathenam. Quicumqꝫ homo ſichuiꝰ vite appetit immoderate honores ⁊ diuicias vel abhorret puſillaminiter ad uerſitates fortunetalis de ſuis paſſionibus ⁊ affectionibꝰ facit cathenam qua har ⁊illac ꝑ amorem vel iram alteriustrahi poſſit odo ſi loquamur ded̓o non poſſumꝰ eum facere ſic impotentem: non appetendo quo dpoteſt conferre: nec ꝑtimeſcendoquod poteſt inferre Nam beatitudinem: quā poteſt conferre naturaliter omnes appetimꝰ. ⁊ miſeriam quā poteſt inferre naturaliterabhorremꝰ. Omnes enim homīesbeati eſſe volunt. idqꝫ vnum ardētiſſimo amore appetunt. ſicut docet Augꝰ. 13. de trinitate ca. ilj. ⁊ alibi dicit ꝙ nullo modo poſſumꝰvelle miſeri eſſe. ergo non reſtatciōniobis aliud niſi diuinam volūtatem explere. exquo natua̓liter appetimꝰ quod ſine eo habere neqͥmus. SSecunda conditio ire deieſt: ꝙ nō debilitatur tēporis tarditate. Vnde Valeriꝰ. libro 7. ca. ⁊.Lento enim gradū ad vindictaꝫſui dei ira procedit ⁊ tarditatē ſuꝑplicij grauitate ſui compenſat Ecci. 16. In gente incredibili exardeſcet ira. Fertur de quadam ciuitate que bello laceſſita miſit ad q̄ndam principem ꝓ ſuccurſu habēdo ⁊ vt illi de ciuitate eius animūcicius īclinarent: exponūt ſibi fortitudineꝫ ciuitatis in muris ⁊ turribus ⁊ foſſatis: quibꝰ ille pro reſponſo remiſit. Eſt ne inquit veſtra ciuitas ſuperius cōoperta: itaꝙ ira dei ſuꝑ ipſam deſcendere nequeat? Quod ſi eſt libēter veniaꝫ⁊ defendam vos. Sinautem ꝯtraira dei ꝓpter peccata veſtra pugnare nō audeo In qdam eciā patriain anglia q̄ Nortfolthia nominaturdicit̉ ꝯtigiſſe ꝙ blada in eſtate pulcherrima creuerant̉. ⁊ ecceappropinquāte tꝑe meſſiū venitquoddā genꝰ muſcarū ī tanta ml̓titudine ꝙͣ totū bladū intantumcōſumpſerunt ꝙ vix in quinqꝫ miliarioꝝ ſpacio vnꝰ modius iueniret̉: hoīes de illa patria qͣſdā de ill̓muſcis ceper̄t ⁊ diligent̓ īſpicientes qͣles eēnt: qꝛ nūꝙͣ priꝰ ꝯſil̓esviderāt: īuenerūt eas hr̄elras depictas ī alis ſuis: ī vnā ala ſcribebat̉ ira: ī alia dei: vt manifeſtumeēt ꝓpt̓ demerita ppl̓i vīdictā d̓inafuiſſe. Iuxͣ illd̓ Ihe̓. 12. Seminauerūt triticū ⁊ meſſuerūt ſpinas: he̓ditatē acceperūt ⁊ eis nō proderit