futura illoꝝ a ſcelera illoꝝ futuraſi ꝑmiſſi fuiſſent. deinde cum dic̄Quona cum ipſi ꝑmiſiſſent declarat quomodo rationabilit̓ meruerunt ſubmergi ꝓpter malicia quedupliciter patuit in exitu filioꝝ iſrahel de egipto. Nā cuꝫ vidiſſentegiptij decimaꝫ plagam qua fuerat occiſi primogeniti: aſcender̄t⁊ ꝑmiſerunt: ꝙ filij iſrāhel intrarent deſertum ad ſacrificandumdeo ſuo: īmo compellebant eoꝫ exire. ſicut patet exodi. 33. ⁊ tamēhoc nō obſtante ſtatim diſplicūit eis ꝙ eos ꝑmiſiſſent recedere ⁊tamꝙͣ fugitiuoꝫ ꝑſequebantur.Hec ergo falſitas ⁊ inconſtantiain ꝓpoſito ſuo aggrauat maliciaeorum. Ite in ꝙ ita recenter cumadhuc erat occupaticirca luctuꝫ⁊ ſepulturam ſuorum mortuoruꝫredierunt ad exercendum maliciam ⁊ iniuriam in hebreoꝫ ⁊ perſequerido volentes eos reuocare ſatis oſtendit eorum maliciam. indua̓tam fuiſſe ⁊ eoo debene actisnon de culpis penitere. Et ideo eosſubmerſione mirabili dignos eſſe dicit. Igitur verum eſt ꝙ deuspreſciuit eos finaliter fore malosquod ex hoc ſatis patuit: quoniami cum ipſi egiptij reuerſi eſſentad cor: videlicet ad dei cognitionealiqualem ꝙ permiſiſſent licentiando hebreos vt ſeducerent ſcilicet de egipto. vel vt ſeducerentid eſt ſeorſum ducerent egiptij hebreos inter montes ⁊ mare rubrū⁊ cum magna ſollicitudine remiſiſſent illos ſcilicet hebreos: conſequebatur illos actus penitentie: ipſis ſcilicet egiptijs penitenLoſCapl̓m 19tibus de bono pet eos facto hebreis. Iſtis malis egiptijs de bonoopere penitentibus ſimiles ſuntnonnulli religioſi mali. qui de ſtatu profeſſionis penitent: ad quēperpetuo ſunt obligati. Contraquos Iheremie. 4i. dicitur. Cogitaui ⁊ non penituit me nec au̓ſusſuꝫ. Et ecce ꝙ fatue fecerunt egiptij: adhuc inter manus luctū habentes id eſt materiā luctus id ēfunera ſuoꝝ ⁊ deplorantes id eſtvalde plorantes ad monumentamortuorum: aliam ſibi aſſumpſerunt cogitationem inſcientie ideſt per quam facti ſunt inſipienCo.tes ⁊ fatui. ⁊ quod rogantes proiecerant id eſt. eiecerant de egipto. hos tamꝙͣ fugitiuoꝫ perſequebantur Exodi. 13. Indurauit dominus cor pharaonis regis egipti ⁊ ꝑſecutus eſt filios iſrahel.Circa illam clauſulam. In nouiſſimo ira dei ſuperuenit. Notandūeſt: ꝙ ira dei que nichil aliud eſtꝙ iuſta dei vindicta ẜm Augͥ. deciui. dei li. ilj. ca. ⁊4j. Quatuor habꝫcōditiones ꝓpter qͣs merito debetformidari. Ira em̄ dei nō declinat̉virium poteſtate: nō debilitat̉ tēporis tarditate: in plures excitat̉vniꝰ pͥuitate: nullatenꝰ mitigaturſine huilitate. Prima gͦ. conditioire dei ē: ꝙ non declinatur viriumpoteſtate. Ab ira em̄ hominis p̄taliqͥs ſe fortaſſis abſcōdere l̓ ſubt̓fugere vel reſiſtere: ſꝫ ira dei necloco mētit̉ nec finit̉ tꝑe: nec virtute trāſcenditur Naum .i. ca. Ruisſtabit an facie indignacōis eiuſ⁊ qͥs r̓ſiſtet ire furoris eiꝰ? Et pͥſQuis nouit po. ie̓ t. ⁊ ꝑ ti. t. j. t. di.