ltīōNotate modum xp̄i loquendi Etce filius tuꝰ. Potuit aūt dixiſſe Iſte ē filius tuꝰ. ⁊ iſta ē mater tua.Non ē aduerbiuꝫ in mūdo quodregat nominatiuū caſum niſi hocadu̓brum ecce vel en qd̓ idem eſtVoluit gͦ in hac extrema moriētis locutione aliqͦ vbo vociſqꝫ ſono exprimere hoc adu̓bium ecciin ſignū: ꝙ illa benedicta nō deinceps immediatē a xp̄o v̓bo corpoa̓li p̄ſentia: ſed mediante adu̓bioIohāne regeret̉. Habemꝰ gͦ nom̄e⁊ vbum. ¶ Tercio oratio ē nunciꝰ noſtre legacōnis Vn̄ Augꝰ ſuꝑ psͣ. 6l. Orationis pure magnavtus eſt ⁊ velut fidelis nūciꝰ mandatum ꝑagit ⁊ illuc penetr̄t quocaro nō peruenit. Vn̄ Psͣ. Intretin cōſpectu tuo oratio mea inclinaaureꝫ tuā ad p̄ceꝫ meā ¶ Cum eītres ſint ſatiſfactionis ꝑteſ: elēoſina oratio ⁊ ieiuniū dubiū p̄t eēque iſtaꝝ ſit potior ad ſatiſfaciēdum. Et dicunt̉ quidam ꝙ oracōeſt potior Sed in ꝯtrariū dicendū⁊ tenēdum ē ꝙ elemoſina ē potior. Nā ꝯtinet in ſe tam v̓tutem orationis ꝙͣ ieiuiij. ⁊ id̓o ſicut aīa intellectiua eſt nobilior ſenſitiua ⁊vegetatiua: quas v̓tualiter continet: ita elemoſina efficacior ē adſatiſfaciēdum ꝙ ieiuniū vel oratio de natua̓ ſui ceteris paribꝰ Cōtinet em̄ elemoſina v̓tutem ieiunij ⁊ oracōnis duplici racōne Primo: quia elemoſina ꝯſtituit eumcui datur debitorem ad orandum⁊ ieiunandum pro eo qui dedit.Scundo: qͥa elemoſina eſt quedāoblatio facta deo q̄ vim oracōniſhabet. Similit̓ elemoſina cōtinetieiuniū inqͣntum ꝑ clemoſinā bonā exteriora q̄ ad corporis ſuſtentacōem ꝑtinent diminuūtur. Oātio vero cōtinet ieiuniū in v̓tute.Nam extentio intellectus in deuꝫdebilitatem corporis parit ſicut eēieiuniū. Et ideo īter iſta tria minꝰeſt ieiuniū: elemoſina maximū ⁊oratio tenet mediū. Quarto oracōē redditus nr̄e ſubiectiōis. Caditem̄ oratio ſub p̄cepto determīate⁊ indeterminate. Determinate qͦdem qͣntum ad miniſtros eccleſiequi ex ſtatuto ⁊ p̄cepto ad hoa̓scanonicas dicendas obliganturIndeterminate v̓o qutum ad omnes. Omnis em̄ homo tenētur ſuam ſalutem ꝓcurare: q̄ ſine oratōne adulto nō ꝯceditur ⁊ ideo orare mentaliter vel vocaliter eſt deiure nature ⁊ reducitur ad ſecundum preceptuꝫ prime tabule emento vt die ſabhati ſanctificesTꝑs v̓o orandi laycis videt̉ īſtitui ex ſtatutis canonū diebꝰ feſtiuis qn̄ tenent̓ d̓inis officijs ītereſſe: vt miniſtris ꝓ ppl̓o oratibuſſuā ītencōeꝫ cōfirment. Eſt gͦ orōqͣſi quidā r̓dditus quē deus a nohis exigit ſibi dari Oſee. 14. Vēniaufer miqͥtatē ⁊ accipe bonū ⁊ reddemꝰ vitulos labioꝝ noſtrorumꝟorationes deuotas Lcio. ⁊ogIcit aūt turbas nō in vtute corporis: nec in armaturā potētie: ſed v̓bo illuꝫqui ſe vexabat ſubiecit: iuramenta patrum ⁊ teſtamentum comemorans. Cum em̄ iam aceruatimcecidiſſent ſuper alterutrum mortui interſtitit ⁊ amputauit impetum ignis ⁊ diuiſit illam que ad