Druckschrift 
Super sapientiam Salomonis
Einzelbild herunterladen
 

talis differentia datur̓ nomenſignificat ſubſtātiam qͣlitate ſine tempore. verbū ſignificat ꝑſo agere vel pati aliquid cuꝫ tempore. de naturā eciā nominis eſtreddere ſuppoſitum ipſi verbo. deracōne vbi eſt regere nomen ſibiin oracōne ſupponēs. ſicut in gramatica int̓ puerilia docti ſumus.Moraliter loquēdo kariſſimi adhoc nr̄a oratio ad p̄ſens ẜmoindꝫ ꝑmitti inueniat̉ ꝯgrua ꝯuēiens ꝑfecta ncre ē ex noīebo ꝯponat̉. Verbū at qd̓ nr̄aꝫ oa̓tionē ingredidēat certe ē illud vebūde qūo d̓r: deꝰ erat v̓bumv̓bum caro factum ē Ioh̓. i. Iſtd̓v̓bum ꝑſonaꝫ ſigͥficat: īmo eſtſona filij dei. Sigͥficat eciā tꝑeqͦa qn̄ venit plenitudo tꝑis miſitdeus filiū ſuū Ad Gal̓. 4. Sil̓iteriſtud vbum taꝫ actionem paſſionem īportat Iſtiꝰ em̄ v̓bi actōeſecula forta ſūt: qͥa Ad Heb̓. ii. Fide intelligimꝰ ſecula optata deiv̓bo: vt ex iuiſibilibꝰ viſibilia fie.rent. Iſtiꝰ em̄ verbi paſſione cuncta ſunt reforta qͣndo v̓bum ensaltiſſimi corporari paſſum ē cr̄neſūpta. Habemꝰ v̓bum qd̓ nrāꝫorōem ingredi debet Sed qd̓ eſt illud nomen qd̓ in oroē iſti v̓bo dꝫꝯiigi Reuea̓ inuenit̉ nomenſub celo qd̓ iſti v̓bo ꝯuenientiꝰiungi poſſit illud de quo Luc. īNomē vgins Maria. Maria ecceſbn̄a: vgo ecce qͣlitas. hoc ſinetꝑe. Cuiꝰ eſt iſta. Rxͣto Phiſi.d̓r: tꝑs eſt corrupcōis. oīacorrumputur tabeſcunt ī tꝑe. Ille mulie̓s primo ſūt vgiespoſtea fiūt mures ſꝫ ſine corruptione gn̓atione certe ille muliē̓ꝫſūt v̓gines in tꝑe. Sꝫ hec benedcā ſingularis v̓go cōcepit: v̓gopeperit poſt ꝑtum v̓go queꝫ genuit adorauit. Reuera ipſa eſtgo ſine tꝑe vbi Trāſit ad etheravirgo p̄uerpera v̓gula yeſſe:ſine corpore ſed ſine tempore tranſit ad eſſe. Habemus ergo nomē verbum pro noſtra oratiōe formanda. Sed vt īter hec omnimo congruitas oſtendatur reſtatvidere quomodo quando iſtudnomen huic verbo ſuppoſituꝫ reddidit quomodo virgo ab eodeꝫverbo regebatur. Reuera kariſſiin quando illa benedicta ab eter predeſtinata: preſanctificatadei filio conſecrata cunctis creaturis ſuperpoſita: ab angelo extirit ſalutata ipſa hoc obſtante quaſi vniu̓ſis ſuppoſuit ſemetipſam iſti verbo benedicto ſuppoſitum reddendo dicens. Ecce ancilla domini. Et certe eadeꝫ humilitate qua ſic ſuppoſitum verbo reddidit ab ipſo conſequenter regipecijt̉ quādo ſubiunxit. Fiat michiẜm verbum tuum. Ecce inquit ancilla domini: fiat michi ẜm v̓buꝫtuum. De dictis hic dūbitatiooritur. Impoſſibile videtur apudgramaticos: nomen reddatſuppoſitum v̓bo tamen regatur a v̓bo. Modo inuenio iſtambo reddidiſſe ſuppoſitum quādonequāꝙͣ recta videtur a v̓bo. Rn̄do certe v̓bum īcarnatum pepēditin cruce ipſa reddidit ſuppoſitumiſti v̓bo. ſicut Ioh̓. 19. d̓r. Stabātīquit iuxͣ cruce mater ih̓ū ſorormr̄is eiꝰ. Qd̓ āt v̓go iſta tūc tꝑis