Per hanc enim aſcendinius addeum ⁊ a terrenis ad celeſtia nosleuamꝰ accī. lj. Oratio humiliātisſe penetrat celos vel nubeſ. Sꝫ dubium eē poteſt quid intēdimꝰ dudeum oramꝰ: quia vel petimꝰ ꝙ operet̉ illud qd̓ diſpoſuit ſe facturūpro tempore. ⁊ hoc videt̉ fruſtra.Nā ſine noſtris p̄cibꝰ quicqͥd diſpoſuit ſe facturū ꝓficiet Vel petimꝰ ꝙ mutet volūtatem ⁊ diſpoſitione ⁊ velit ſicut nos voluꝰ. ⁊ hoceſt impoſſibile: cū deus mutari n̄opoteſt Sed dicendū eſt ꝙ nō intēdimꝰ deum: nec diuinā diſpoſitionem mutare: ſꝫ magis īſtare ꝙ cōpleat̉ ⁊ impleat̉. Sit em̄ deꝰ diſpōfuit ꝙ ea q̄ circa nos ꝯſūmabūturꝑ nr̄as orōes ꝯſūmari merebūturEt iō dicit Boētiꝰ. ij. de ꝯſolacōneꝓſa. 3. ꝙ q̄ ponūt oīa de neceſſitate euenire auferūt hūanigeneriscum do illud ſingulae̓ ꝯmercium.ſ. orationē Non gͦ cum oramꝰ deūmutare ꝓpominꝰ vel ad nos inclīare: ſed magis nos ad deū leuare ⁊noſtrā volūtatem ſuo beneplacito ꝯformare. Et hoc pulchre decla̓tDyonifiꝰ. 3. ca. de diuinis nominibꝰ ſub duobꝰ exēplis. Quoꝝ primū tale ē Si ymaginemur vnamcathena luminis de celo depēdentē⁊ nos alternādo manꝰ nntamur nllam ad nos trahe̓: nō eam deſcendere faceremꝰ eqͣliter: ſꝫ noſmetipſos ꝑ ea ad ſuꝑius age̓mus. Sicin ꝓpoſito ē de oracōne. Secunduꝫexemplū eſt tale: ſi eſſemus in naui exiſtēte in aqua ⁊ teneremꝰ funes fortes in manibꝰ extētos adnos de aliqͣ rupe immobili ⁊ traheremꝰ fortiter illos funes: n̄ moue-Cap j8remꝰ rupem ad nos: ſed econtra ⁊nos ⁊ naue mōueremꝰ ad rupem.Sic cū oramꝰ nō moueniꝰ ad nosimmobilē dei v̓tutem: ſed potiustrahimꝰ nos ad eū. Secūdo oracōē ſcutum noſtre defenſionis. Vn̄hic dicit̉ Proferens ſue ſeruitutiˢſcutum ⁊ orationē. Narrat hiſtoria Gritōnū ꝙ rex Arcturꝰ illuſtrisdepictā habuit īfra ſcutum ymaginem v̓ginis benedicte filiū ſuūin brachijs baulantem. Ad hācymagineꝫ quociēs in p̄ſſura belli incepit fatigari r̓ſpexit. Cuiꝰ ſtatim intuitu latēter vires recētes r̓cepit. Vn̄ libro. 7. ca. lj. dicit̉ ꝙ dipeꝰ eius prilken vocabat̉ in quoymago ſancte dei genitricis depicta fuit. Moraliter iſto modo debꝫſtutum nr̄e orationis ornari vt videlicet intrinſecus habeat ymaginem v̓ginis benedicte. Si enim ymaginemur v̓ginem benedictaꝫin interiori ꝑte ſcuti ſtātem: ip̄a videbitur ſcutum nr̄e orationis d̓ferre. Studeamꝰ gͦ ſcutum nr̄e orationis ipſiꝰ ymagine exornare. ⁊ pōdus nr̄e dep̄cationis ſibi imponere ⁊ ipſa dignabitur nr̄am oracōnem portare ⁊ p̓ro nobis filio ſuop̄ſentae̓. Nam quicquid filio ſuooffert: neceſſario acceptum ē. Etido dicit Bernardꝰ ſuꝑ miſſus eſtCrede frater quicquid illud ē qd̓do offerre paras Marie ꝯmendare memento: vt eodem alueo adlargitorem gratie gratiā redeat qͥinfluxit. gͦ oracōem noſtraꝫ duodn̄t complere Xp̄s viꝫ ⁊ Maria.Dicunt gramatici ꝙ inter ꝑtes oracōnis principaliores ſūt nomē⁊ v̓bum. Inter nomen ⁊ v̓bum