Druckschrift 
Super sapientiam Salomonis
Einzelbild herunterladen
 

pater vnum ſumus Ita hoc elem̄tum. a. quandoqꝫ accipitur eſſentialiter pro qualibet perſona ſupponit. Quandoqꝫ nocionaliter ſolipatri deſeruit. Eſſentialiter auteꝫpro qualibet perſona videtur accipi a propheta Ihere. i. A. a. a. domine deus Per hoc triplicat. a. trinitatem ſignificat perſonarum. Etper hoc ſemel ſingulariter ſubiungit domine deuſ eſſentie īdicatvnitatem Vn̄ deus ipſe ſe vocaria Ioh̓. in Apoca. reuelauit replicatione triplici ita dicens ego ſum alpha o principiuꝫ finis dicit dominus deus Apoc̓. i. Eandem autoxitatem ter pluries ponit in li.i. ca. 21.. ad oſtēdendū hocvocabulum Alpha cuilibet perſōeeſt commune Alphaenim grece alatine dicitur. Sic ergo quādoqꝫ eſſentialiter accipitur de qualibetſona predicatur. Ruadoqꝫ nociōalit̓ accipitur ſoli perſone patrisdeſeruit ſic accipit̉ Ioh̓. 16 Exiuīapat̓re veni in mūduꝫ Et ſic canit̉eccleſia a patre vnigenitus ad nosvenit per virgīem baptiſma crucecōſecrās Secūdo per hoc elemētuꝫ que eſt ſecūda vocalis deſignat̉vnuis verbi veritas Vbi breuiterNotandum iſtudelementumquādoqꝫ eſt vocalis. Quādoqꝫ conſonās Quādoqꝫ nota numeral̓. I.deſignans Vocalis dicitur quiaſe vocem efficit ſcd̓m priſtianū inmaiori volumine Cōſonans quiacuuū alio ſonat. Et certe iſto modoverbum diuinum fuit quaſi vocalis ante incarnationem: cōſonāſ īincarnatione. nota numea̓lis fuitī paſſiōe. dico an̄ī carnacōeꝫfuit quaſi vocalis qn̄ viꝫ habuit niſi vniꝰ nature diuīe ſonuꝫ Iuxta illud In principio erat verbuꝫa ver. ⁊cͣ. Ioh̓. i. Sed certe verbuꝫin īcarnatione factū eſt cōſonās qͣi alio ſonās qn̄ cunatura humana cōmuicauit ſonuꝫ ydeomata.Luxta illd̓ Verbū caro factū eſt ⁊cͣHoc aūt factū eſt hoc verbuꝫ A Et. v. ī hoc verbo manet cōſonās vocalis Sed tadem factūē iſtud va verbū nota numeraliain ſua paſſiōe. Sed cuius numerinota? Certe quinarij: propter quīqꝫvulnera de quibus volo quinqꝫba loqui Coꝝ. ī4. Sic per hac vocalē deſignatur vnius verbi veītaſTercio hoc elemētum e eterne gemanationis extremitas ſignaturviꝫ ſpūſſcūs eſt vltima ꝑſona īemanādo. ſicut hoc vobulo Aueē vltīa in ſonādo. Et videt̉ notan ī hoc vobulo miſtica dictione Que in qua multa plua̓ ſunt ſacramēta ꝙͣ elemēta. Vnū primuꝫelemerum ſtat ſe duo alia adiuicem ſillabicant̉ ad exprimendūmaīfeſte modū originis emanationis ꝑſonaꝝ. Nam qꝛ pr̄ eſt a ſe a nullo alio Ideo ſe ſillabicat̉; alie reſidue adiuiceꝫ ſillabicant̉ſpecial̓it̓ ꝓpter duo in hoc ꝯuēiūtqꝛ vtraqꝫ ē ab alia ꝙͣuis vna abv altea̓ a duobꝰ Et etiā ſola ē inter vocales ꝓprie format̉ ī gutture a formatur in pectore t ī guttuce faucibus O in dentibꝰ V. inlabijs. qꝛ ē format̉ in gutturene illū deſigͣt de quo canit eccleſia.Turite promiſſo patris ſermoneditans gutturā Per guttin em̄ ſpiripuſ vitamittitur ſic a patre