tumen bone diſcrecōnis ⁊ induciteum in omne genꝰ peccati. Vn̄ detalibꝰ in Pſalmo ſic dicit̉. Neſcierūt neqꝫ intellexerūt qui in tenebris ambulant. Et ido dicit Augͥ.de ſētentijs ꝓſica. 30 . Tenebre īquit mētuēde ſunt moꝝ. nō oculoꝝ ⁊ ſi oculoꝝ: nō exterioꝝ vndediſcernit̉ albiū ⁊ nigrū ſed iuſtuꝫ⁊ iniuſtum. Et ideo ſignāter dicitur Ad Theſſa. Omnes em̄ voſfilij lucis eſtis ⁊ filij diei n̄ noctisneqꝫ tenebrarum Ffingunt poeteſicut fingit ⁊ dicit Claudianꝰ inmaiori volumne libro quinto: ꝙomnes peſtes infernales: q̄ funtapud eos vicia ⁊ ſupplicia nate fuerunt de nocte ⁊ de acheronte. Eſtautem acheron fluuiꝰ iufernalis.⁊ ſic nominat̉ ab a quod ē ſine ⁊cheron ſaluatio: quaſi ſine ſaluatione. fodem modo moa̓liter omnia vicia omnieſqꝫ peſtes infernales fuer̄t de nocte genea̓te īter dyabolū ⁊ euam prima matrem noſtram q̄ merito acheronta vel acheron dici poteſt quaſi ſine gaudiovel ſaluacōne q̄ nō eſt ſaluata: ſꝫmaledicta fuit a deo Gen̄. 3. Multiplicabo erumpnas tuas ⁊ ꝯceptos tuor in dolore paries filios. Incuius ſignū vocata ē eua. Cuiusnominis elemēta cōtrario ordinediſtīguūtur ad illius ſalutacōisvocabulum quod ē aue. ſub cuiꝰmaledictionis diſpendio totummāſit genꝰ humanum: donec illaveniret q̄ nomē eue mutauit in aue ⁊ veteris teſtamēti tenebras īeuangelium vertit ⁊ ī lucem quado ortum ē in tenebris lumen rectis corde. Aue īquit gratiā plenaCap xvij.Luce. p̄mo. Hoc enim ſaluliferuꝫverbum aue nō ſolum iocūditate ratiōe ſignificationis repleturſed eciam miſtice diuine eēncievnitatem ⁊ ꝑſonarum trinitatem:nec nō ⁊ noſtre ſalutis felicitateꝫdeſignat. Nam illud vocabulumī ſua reſonatione vt vna dictio ꝓnūciatur ⁊ ī ſua compoſitione extribꝰ litteris ītegratur. In ſua ſignificacōne ſalutem cuiuſlibet īterpretatur. Propter primū deſignͣteencie diuine vnitatem. ꝓpter ſecūdum ꝑſonarum trinitatem. ꝓpter t̓ciuꝫ noſtre folicitatis ſalutēimportāt. Primo gͦ ī iſto vocabulo aue tres vocales exiſtunt: quēſūt a. v. ⁊ ē. ⁊ tres ꝑſonas deſig38 X.niāt. A apud omnes gentes pͥmalitperā dicit̉ eo ꝙ ipſa naſcētibusvocem prior aperiat ẜm Papīa.Et ideo ꝑ a ātiqua patris auctoritas. ꝑ v vniꝰ verbi veritas. ꝑ e etne emanacōis extremitas figuratur. ⁊ iō in nicarnacōis mīſteriovbi fuit in maria totiꝰ t̓nitatis oꝑatio ꝙͣuis ſoliꝰ vbi īcarnatio n̄od̓buit fieri ānūciacō n̓ iſta fuauiſſalutatio aue in qͣ latet ſūme t̓nitetis aſſil̓atio p̄ceſſiſſet. ⁊ iō iſtd̓ē v̓bū nō tetagiaton: ſꝫ trigmnaton fūme t̓nitalis veſtigiū ⁊ ymago n̄ ineffabile ſꝫ ſūme effabile ⁊iugi deuocōe a xp̄ianis effanduꝫIuxͣ exhortacōem eccīe ſic dicētisVerbū bo. ⁊ fu. ꝑ. il. aue ꝑ qd̓ xp̄ifit̉ cō. v̓go nir̄ fi. Primo gͦ ꝑ iſtaꝫlraꝫ q̄ ē a deſigͣtur pͥma ꝑſona ẜmordinē originis: q̄ ē pr̄ ¶ Vbi nōtandū ꝙ iſte t̓minꝰ pr̄duplit̓ accipit̓ ī ſcriptura: eencialit̓ ⁊ nocioͣliter. Fēncialit̓ accipit at̓. 6. Egoag. 1