lcōdicitur ꝙ nequicia data eſt om̄nibꝰ in damnacōem. Velſicut alialiterā habet dat teſtimonū cōdēnacioni ⁊ eadem ſentētia ē. Et heceſt ratio illiꝰ que ſequitur. ſemperenim ſeua preſumit ⁊ preſumit ſibi futura penalia ⁊ crudelia perturbata vel cōturbata ſeu turbata cōſcīa ⁊ neqͥciā perpetrata cōſciētiadictans ꝙ omnis culpā pena aliqͣdebet puniri. Et precōceptio penecauſat timoreꝫ. Et hoc ē quod ſubdit. Nichil enim eſt timor niſi preſūptionis ⁊ aticipacōis precōcepcōnis p̄dicte de pena debita inferenda. adiutoriū p̄dicio cogitaciōisauxilioꝝ. Prodit enim timor manifeſtat ꝙ timens habet cogitacōnies de auxilio acquirendo ⁊ eoipoꝙ ſollicite deſiderat auxiliū ⁊ nichilvidet bonitatis intrinſecus ī ſeipſo vnde debeat eſſe dignꝰ auxil̓io ⁊eo ipſo augetur timor ⁊ iudicat penam cauſe per quam torquētur eſſe maiorem. Vnde ſubdit Et dumab intus minor eſt exſpectacio deremedio maiore computat penaꝫVel ſcientiam ſcd̓m aliam literaꝫcredo conſcientiam ⁊ certitudineꝫeiuſdē ⁊ exterioris rei de qͣ tormentum preſtat ⁊ a qua infertur ſibipena. preoccupat peſſima redarguCo¶o.ente conſcientia. Notandum eſtꝙ conſcientia hominis multipliceactum habet. Iſt autem conſcientia accuſatrix praue trāſgreſſiōisSicut enim puero datur dica in qͣdefectus ſui ſignantur vt poſtea vberetur ⁊ nullo modo licet ſibi abicere dicam ſuam: ſꝫ per eam accuſabitur Ita cuilibꝫ homiīni alligaturconſcientia in qua omnia peccatanotantur vt ſcd̓m eam in iudicioatcuſetur Rom. ⁊. Teſtimoniumreddente illis conſcientia ip̄ſorum⁊ inter ſe inuicem cogitacionū accuſatium ⁊ defendentiū in die quoiudicabit deus occulta hominumEt ideo iſtam accuſatricem maxīetimere debemus dicente Seneca li.ſuo de moribus Nl̓lum conſciumpeccatorum tuorum magis timueris ꝙ temetipſum potes fugere. teautem numꝙͣ. Item in eodeui: cōſcientiam magis ꝙ famam ītendeFalli emni ſepe poteſt fama conſcietiā numꝙͣ. Sicut enim caritatiuaccuſator primo monet ad parteꝫ⁊ eum premunit de ſuis defectibuſ⁊ ſi ſe correxerit culpaꝫ celat. Si vero corrigere cōtempſerit: publice īiudicio proclamat. ita conſcientianrā in pn̄ti quidē nos corripit̉ ⁊ reprehēdit occulte: ſꝫ ſi nos nō correxerimꝰ: īfuturo iudicio nos preclamnabit Leui. lj. Cōſciꝰ ē niſi iudicaue̓it portabit imqͥtatē ſua. Secūdocōſcīa hoīs eſt t̓uelatrix ſue dep̄ſſionis. In omni enim depreſſiōe vl̓turbacione terrena ſingularis cōſolatio ē bona cōſcīa. Coꝝ. i. Sl̓anr̄a hec ē teſtimoniū ꝯſcīe nr̄e Vn̄Ambroſiꝰ de officijs bn̄ ſibi ꝯſciꝰ:falſis non debet commoueri coniūcijſ. nec eſtimare plus ponderis inalieno conuicio: ꝙ in ſue conſcientie teſtimonio. Et Gregorius ſuꝑEzechieleꝫ Omēl̓. 9. Ruid prodeſtſi omnes laudant ⁊ cōſcientia accuſat? Aut quid obeſt ſi ones derogant̉ ⁊ ſola cōſciētia defendarItem Auguſtinus ī quadam epiſtola: ⁊ ponitur in Canōe. ii. q. 3.ſenti loquens ad Manicheuꝫ dixit