lcoEx ꝑle egiptiorū fuit duplex iniqͣtas. Vna cōtra deum ꝑ r̓bellioneAlia cōtra proximū ꝑ violentamoppreſſione. Fuerunt enim deo rebelles in hoc maxime: ꝙ cum eoſplagis grauiſſimis flagellaret: illi nullam diſciplinam receperuntEt quātum ad hoc dicit. Propterhoc ⁊ quia iudicia dei ⁊ flagellaeiꝰ non receperunt egiptij ad fuicorrectionem. Indiſciplinate anime errauierūt repugnantes imperijs dei ſuꝑ dimiſſione populi fui.Fecūdo peccauerunt contra proximū: viꝫ contra filios iſrahel: ſuperquos vſurpabāt ſibi violentā opp̄ſſionem. ſt quātum ad hoc ſubdit. dum em̄ ꝑſuaſum habēt ideſt frequēter credūt: imqui egiprij poſſe dominari ꝑ oppreſſioneꝫnacōi tue id eſt populo hebreorūquem deus ſibi ſanctis dedicauerūt legibꝰ deſeruire. ecce culpa ⁊ſtatim ſubditur pene forma viculis tenebrarum ⁊ longe noctis ⁊cetera quaſi diceret. dum egipcijdiuinis ꝓdigijs factis ꝑ moyſenrebellaret ⁊ populum iſrahel ſeruiture cogitarent opprimere: ſubitotenebris palpabilibꝰ īcluſi iacuerūt immobiles. Et tangit iſtarūtenebrarum tres cōditiones graues: viꝫ palpabilitateꝫ cum dicitVinculis tenebrarum compeditiFuit em̄ aer nō ſoluꝫ priuatꝰ lumine: īmo ſic ꝯdenſatus ꝙ palpaxi potuit. Vn̄ ipſi miſeri iacuerūtqͣſi vinculati in tenebriſ. dicūt eīquidam ꝙ aer poteſt cōdenſari ꝑartem in tantuꝫ ꝙ fiat homini impenetrabilis. ſed ſiue hoc ſit verūſiue nō. ſaltem hoc tunc a deo factum legit̉ fxo. lo frāt lenebre int̓ra egipti: vt poſſent palpari: necmouit ſe quiſꝙͣ de loco ī quo eratSecūdo tangit iſtiꝰ ligacōnis dut̓nitatem: cū dicit. Et longe noctisExo. 10. Tribꝰ diebꝰ nemo viditfratrem ſuū. Tercio tangit ligatoꝝ immobilitateni: cum dicit Iacuerūt incluſi ſub tectis. quia nullibi poterāt ſe vertere ꝓpt̓ aeris dēſitatē. Fugitiui ꝑpetue ꝓuidentieid eſt putantes ſe poſſe fugerediuinaꝫ ꝓuidentiam que ē immobilis ⁊ immutabilis Fap̄. 16. Mauūtuam effugere impoſſibile eſt Rabanꝰ ⁊ antiqui habent Latuer̄t.⁊ tūc ſenſus non mutatur. Alij dicūt Placuerūt. ⁊ tūc eſt ſenſus ꝙmiſeri puniti ſatiſfecerūt ꝑ penaſꝑpetue prouidentie. Magna ſunt Giudicia tua domine Nota ꝙ diuina iudicia magna ſūt̉ ꝓpter quatuor viꝫ ꝓpter iudicis infallibilitatem: ꝓpter iuriſdictionis generalitatem ꝓpter iuſticie inflexibilitatem ⁊ ꝓpt̓ potētie incomp̄henſibilitatem. Primo iudicium dei dicit̉magnum ꝓpter iudicis infallibi.litatem. Humanū enim iudiciuꝫfallit ⁊ fallitur. Vn̄ iudiciū eccleſic fallitur n̄ numꝙͣ. ſicut dicit̉ exͣde ſentē. excōi. a nobis. ⁊ 2g. q. 3.Si quis no. Et capi. Cum aliquisVnde ibi dicitur ꝙ eccleſia quādoqꝫ in ſuo iudicio decipitur ⁊ ille qͣintrat illam ꝑ eam excludatur ⁊qui foris eſt ītromittatur. Et ideoſolius dei eſt occulta iudicare quiſolus nouit corda hominū vt dicitur ⁊. q. quarta Cōſuluiſti Et eciam nono capi. Non preſbiteri dicitur. diuinū iudicium vſurpant