ctōſuoꝝ vulneꝝ fatue iurando īproperant que nullatenꝰ ſuſtinuiſſetniſi eum caritas ad hoc cogriſſetEcci. 29. Paſtet ⁊ potabit igrātos⁊ adhuc amarā audiet. Quarto ſunt ingrati qui cōtra deum ꝑbn̄ficiā pugnat: qui donis dei adpeccādum v̓tutur: Aliqnͣdo qui habūdant diuicijs a deo cōceſſis vtneceſſitatibus pauperum ſuccurrant ⁊ hij erūt precipui pauperuꝫoppreſſores. Alij fortitudine corporis ſui vigent: vt deo ꝑ penitētiaꝫſeruiant. ⁊ hij ſpecialiter in ſeruicijs demonum vires ſuas conſumūt. ⁊ fiūt brigoſi: rixoſi: predones ⁊ latrones. nō nulli vigēt ingemo naturali quo deum colere ⁊ſe ⁊ alios rege̓ deberent. ⁊ iſti fraudibꝰ ⁊ dolis intenti circumueniūtproximos: deſeruientes dyabolo ⁊nō deo cōtra quoꝫ Gregorius. 32.Moraliū. ſuꝑ illud Iob. .40. Hicmontes herbas fer̄t dicit ſic. dūreprobi de diuinitus acceptis nequaꝙͣ recta ſed praua cogitant.Quid aliud faciūt: niſi contra deūſuis donis pugnāt.? Quā ſentētiaexpreſſiꝰ in Omelia qͥdaꝫ dicit ſuꝑ illud. Cum audieritis prelia ⁊ceditiones. Omnia inquit que advſum vite accepimꝰ: ad vſum culpe cōuertimus. tranquillitatemquippe pacis humane ad vſumrōuertimus ſecuritatis vane: peregrinacōnem terre pro habitatione diligimus patrie: ſalutem corporum in vſum rediginiu̓s viciorum: ſb̓ſtantie habundātiam adperuerſitateꝫ intorſimus voluptatis Hec ille. Hij ſunt ſimiles cūculo quiꝑ quandam auiculam dicitur foueri in nido quā poſtea occidit cum etatem adultam habūexit ⁊ cōmedit. ẜt tamen iltis nōobſtantibus benignus eſt ſuperingratos ⁊ malos Luce ſexto. Ingratum tripliciter punitum inūemo lib̓tum. Vnde apud Atheniēſes cōuictus libertus de ingrͣtitudine aduerſus patronum: iure libertatis exuebatur. ſicut narratValerius libro t̓cio capitulo primo. dicebatqꝫ ei dominus ſuꝑſedeo ciuem tanti muneris impiuꝫeſtimatorem: nec adduci poſſumvt te credam vrbi vtilem quemde lib̓tate deſtituo. Abi ergo ⁊ eſto ſeruꝰ: quia liber eſſe neſciuiſtiVnde Sencca qrͣto declamationum de beneficijs. Miles quidaꝫnaufrāgus litore eſt appulſus ⁊in hoſpicio cuiꝰ dam ꝑ tres diesrefocillatus: tandem licētiam recipiens ait. Gratias tibi referam: ſiimperatorem meum me videre cōtingat veniens apud Philippūregem Macedonum: predia illiꝰapud quem hoſpitatus fuit popoſcit ānuit Philippꝰ. vir ſuis expl̓ſus: non vt iners vel ruſticus illūd tulit: ſed ad curiaꝫ imperatoris acceſſit: ingratitudinem militis expoſuit. Philippꝰ hec audiēſiuſſit vt reprobiſſimo militi ⁊ ingratiſſimo hoſpiti ſtigmata inFringerentur: que eius ingratitudinem ꝑpetue teſtarentur ⁊ hoſpiti omnia redderentur. Sic ergolibertus lib̓tatis priuilegio priuabatur. ⁊ filius igratus parentibus vinculatus vinculis carceralibꝰ arcebatur ingratus hoſpiti⁊ amico ſtigmatibus perpetuis