cōpietatis exercitationem. Primoenim cōmunis fragilitas quā frequēter omnes erramꝰ debet nosmouere ad aliqualit̓ excuſādum:non tamen ꝑtinaciter defendend̓errores faciles alioꝝ vnde Bern̓.ſuper Cātica ẜmo 4i. Noli iudicae̓proximū ſꝫ magiſ excuſa ītencōeꝫſi opus non potes. puta ignoranciam. puta ſurrepconē. puta caſuꝫꝙͣ ſi omnē omnino diſſimilatiōeꝫrei certitudo recuſat. ſuade nichiloīnꝰ tibi ⁊ dicito apud temeip̄m veheinēs temptacō fuit. Quid de meilla feciſſet ſi illa accepiſſet in meſimiliter ptātē. Secundo mouerenot dꝫ ad idē ſincere faīliaritatiſ cōmunio. ut ſaltē de amicis facilitermala non credaꝰ. nec eciam de ꝓximis. nec de prelatis vel etate ꝓuectis Vnde Ieroniꝰ in ēpl̓a ad ruſticū. nō eſt facile malū de ꝓuectaetate credendū quaꝫ vita pretei̓tadefendit̉ ⁊ honorat vocabulumdignitatis de amico eciā ſuo Xeo.crate cum quidam platoni dixiſſꝫꝙ dixerat de eo malū reſpondit n̄oeē ſibi credibile. ꝙ ille que tm̄ aābat eum non diligeret cumqꝫ narratis dictum ſuum ſe probaturuꝫaſſereret. Reſpondit Plato nūꝙͣxenocratē talia dixiſſe niſi expedire iudicaſſet. Tercio moue̓ nosdebet ad ideꝫ vere pietatis exercifacio. Oiū eſt enim alienos defectꝰſine leſione iuſticie quantuꝫ fierip̄t excuſae̓ ⁊ famaꝫ ꝓximorū quatu poſſibile eſt illeſaꝫ ſeruare. Vn̄Oigenes ſuꝑ Leuit̓. 33. c. Nō vultte dominꝰ: ſi forte videris peccatūfratris cōtinuo euolare ad publicū ⁊ ꝓclamare paſſiꝫ ⁊ diuulgae̓pͣctā aliena. qd̓ eēt vliqꝫ nō corrēgentis ſꝫ infamantis Vn̄ apl̓i Symō ⁊ Iudaſ. Nos innocētes abſolue̓ oꝑtꝫ. nocēteſ vero ꝓdere n̄ decetLectio 148.Ed nō inperpetuuꝫ ira tua permanſit. ſed ad correctionē in breui turbatiſunt ſignum habentes ſalutis adcomemoracioneꝫ mandati legistue. Qui em̄ cōuerſus eſt nō propͥter hoc ꝙ videbat ſanabatur. ſꝫper re omniū ſaluatoreꝫ. ⁊ in hocoſtendiſti inimicis noſtris. quiatu es qui liberas ab omni malo. Illos autē locuſtaruꝫ ⁊ muſcaruꝫ occiderūt morſus: ⁊ nō eſt ſanitasanime illorū quoniaꝫ digni erātab huiuſmōdi ext̓minari. Oſtēſa diuerſitare demelti inter egipcios ꝑunitos per beſtias in egipto⁊ int̓ hebreos punitos per beſtiasin deẜto. In iſta parte proſequitur de eadē diuerſitate ſupplicij.Fuer̄t autē diu̓ſiōde puniti. Egip.cij ad ext̓minacioēꝫ. Hebrei veroad correctione. De p̄uicione egipciorum ꝑ ranas muſcas et cynifes ſatis eſt ſuꝑiꝰ tactum: de pūicione vero hebrorum ē ſciēdumꝙ ſicut habetur Numeri 21. Cū populꝰ in deſerto contr dominū murmuraſſet īmiſit eis ſerpentes ignitos hoc eſt paruos ⁊ veloceſ admodum ſcintillarum qui factu venenoſo inflāmabat ⁊ cauſabant̉tumorem ⁊ ruborem in carne. adquorum puncturam vulneratiſunt. Quidam vero mortui. Venierunt ergo ad oyſen ⁊ rogauereut eum ꝙ oraret pro eis addominum. Ad huiꝰ ergo preces