ē ſacͣ ſcriptua̓. Iacob meruit bn̄dictōne pr̄is offe̓ndo ei cibos ⁊ vinūde cōſilio mr̄is ſue Gen̄. 24. ⁊ illabn̄dcō data fuit a deo ⁊ ordīataeciā contrā intercōnē patris quiputabat ſe benedixiſſe eſau. ¶ Sꝫdubūi eſt qͥūo bn̄dixit Iacob pater ſuus yſaac contra intentionēſuam dicens enim verba conſecr̄cionis et non intendens celebrare vl̓ conſecrae̓ non conſecrat. Fodem mō in alijs bn̄dictionibꝰ ſacͣmentalibꝰ requiritur intentio. vn̄ſacerdos nullū ſacramētū cōfertvel cōficit niſi intendat face̓ ſicutecria ſtatuit faciendū in ſacramēto. Poteſt dici ꝙ Iacob conſecutꝰ eſt bn̄ficiū bn̄dictioīs. nō quādo primo hn̄dixit ei putans benedixiſſe eſau. ſed poſtea qn̄ fſau venierat ⁊ īnotuit̉ yſaac d̓ decepcōeapprobauit ⁊ ratā habuit bn̄dictionē ſibi datam dicenſ Benedixiei⁊ ei̓t bn̄dictꝰ. dicit magiſter ꝙIacob bn̄dictꝰ ē ẜm verba ⁊ nonẜmintencionē patris. Sicut Epūſordinat alienum que putat ſuum⁊ordinatꝰ eſt Sed non videt̉ ſil̓e.quia ep̄ūs ītēdit ordīare illaꝫ ꝑſonā ſibi pn̄tatā. ⁊ nullū aliū ꝓ tūcvnde ītencō ep̄i ꝑ ſe t̓minat̉ ad illam ꝑſonam Sed yſaac nō intendebat bn̄dice̓ Iacob gͦ ⁊cͣ. Poteſtdici ꝙ ꝙͣuis nō intendebat bn̄dicere iacob pͥmo ⁊ principalit̓ tam̄ꝑ accidens viꝫ ꝑ deceptionē intendebat benedicere illi quē tetigit ⁊quē oſtulatus eſt forte prima reſpoſio eſt melior. Huiꝰ em̄ exēpluꝫhabemꝰ in ſaluatore precipuū dequo dicit̉ ꝙ obtemꝑauit parentibuſ ſuis ⁊ exat ſubditꝰ ill̓ Luc̓. ⁊.ACap xv.In tantum aūt curā honoriſ habebat mr̄i deferēdi. ut etiā ī articl̓omortis inter verbera vulnerā ⁊ īiurias reuerenciā debitam ei exhibuit ⁊ de eius neceſſitate futuraſollicitudinē piā geſſit Mulier ecce filius tuus Io. 19. Sed nō ſoluꝫtunc ſꝫ eciam nunc honoreꝫ continuum defert matri cuꝫ eius precibus ſemper fauet ⁊ ipſa rogantequibuſcumqꝫ delinquētibus vitāprebet. Vn̄ de eo videtur eſſe ſicutde Coriolano principe volſcorū dequo narrat Valeiuſ li. 4. ꝙ fugatuſ de Roma ad volſcoſ fugit ur lateret ſed cum prudens ⁊ ꝓbus eſſet apud quoſ queſiuit latibulūadeptus eſt īperiū. Iſte gͦ romanis īfeſtus multas contra eos obtinuit victorias Tandē cum duxiſſet exercitū contra romanos incampuꝫ populus romanus coactus fuit ab eo pacē poſtulare Aittuntur ergo ad ſupplicandū legati ſꝫ nichil profecerūt Mittūt̉ ſaterdotes cū īfulis ſꝫ ſine effcū redier̄tStupebat ſenatuſ trepidabat populꝰ viri ꝑiter ⁊ mulieres exiciuꝫīminens lamētabant̉ Tūc vectulaa Coriolani mater vxorem eius⁊ liberos ſecū trahens caſtra volſcorū pecijt Quam ſtatī filius ut aſpexit Expugnaſti inquit ⁊ viciſtiiram meam Patriā precibus huius admotis. cuius vtero ꝙuismerito michi inuiſam dono. Et cōtinue a romanis exercitum ſuuꝫamouit. Sic omnino criſtus ſehabet ad reue̓nciam matris ſuequia vbi preces cuiuſcumqꝫ creature repelluntur ibi preces marie continue ⁊ gratant̓ exaudinnt̉