in exercitio virtutū moraliū ⁊ ītellectu alium fugiunt ad delectaciones corꝑales. non tam̄ ꝓpter hͦſequitur. ꝙ ille ſint eligibiles ſimpliciter ⁊ p̄ropt̓ ſe. Sicut nec ſeqͥt̉ꝙ pueri qui intellcū et virtute carent iudicant aliqua eſſe precōſa⁊ magni pondeiſ gͦ ſunt talia. Aōa ſimili ſicut pueris ⁊ viriſ ꝑfectiſAlia ⁊ alia precioſa vident̓. Ita pͣiuis ⁊ virtuoſis alia: ⁊ alia precioſa vident̉. Illud aūt ſimplicit̓ virtuoſuꝫ ſiue ponderoſū eſt ſiue precioſū qd̓ a virtuoſo laudabile iudicatur vl̓ precioſum. Cum ergopotentes a potēcia ſua virtutē nōhabeant. patet ꝙ n̄ ſequitur Potentes in ludis delectant̓ maximegͦ felicitas cōſiſtit in ludis falſuꝫ ēTercio Ariſtotiles arguit iſtamviaꝫ tripliciter Primo cū felicitaſſit finis humane vite. ſi in oꝑibꝫludi conſiſtat felicitas. lūdꝰ foretfinis vite humane. Et ex hoc ſeqͥtur ꝙ homo ſtuderet ⁊ laboraretꝓpter ludum quod eſt ſtultū ⁊ puexile. ſed ecōuerſo ẜm ſm̄am Anatharſis bn̄ ſe habetdicere .ſ. ꝙ aliquis ludat ad hora ut poſtea melius ſtudeat qꝛ requies eſt propt̓oꝑatōneꝫ. non oꝑacio propͥter requiem. Scd̓̓ cum felicitas ſit ſummum bonū neceſſe eſt ꝙ in optīsꝯſiſtat Seria aūt ſunt ridiculoſismeliora gͦ felicitas magis circa ſerioſa ꝙͣ circa ridiculoſa conſiltit.Vnde Tulliꝰ primo de officijſ Nōita a natura generati ſumꝰ ut adludum ⁊ iocū facti eſſe videamur.ſed ad ſeueritatē pociꝰ ⁊ quedamſtudla grauioā atqꝫ maiora Tercio qꝛ nobilioris partis anime emelior operatio ⁊ per cōſequensin nobiliſſima parte poni debetfelicitas. ſed nichil prohibet hominem beſtialem corporales delectaciones maxime participare Ergo ī talibꝫ d̓lectacōibꝰ n̄ eſt felicitas. ꝙͣuis aūt ludꝰ non ſit humane vite felicitas. ē tn̄ ludlꝰ cōueniens virtus quedā. Sicut em̄ hō īdiget aliqn̄ a vexacōibꝰ corporisrequieſcere ita indiget ītencōnem⁊ a ſtudiis ſerioſiſ relaxare ⁊ a ſollicitudinū anxietate pauſare. hocautē fit ꝑ ludū qui conſiſtit in colloquijs ⁊ collacōibus cōuenient̓inter homines ordinatis. ¶ Eſt gͦnotandū circa ludū ꝙ ad hoc ꝙvirtuoſe fiat tria requirunt̉ videlicet. Cōdecentia honeſtatis. ꝓuidēcia idemptitatis. ⁊ carencia ſuꝑfluitatis. Primū gͦ qd̓ a virtuoſe ludētibꝫ ꝯſidea̓ri dēt. ē hoēſtatiſ ꝯdecencia. ut videlicet tal̓ ludus deceat ꝑſonam ludētem. deceat perſonas aſſiſtentes Vnde alius ludꝰconuenit clerico vel prelato ſeu viro religioſo. ⁊ alius militi armigero vel famulo Alius eciā ludꝰ decꝫſenes ⁊ alius iuuenes. quia nonomnia decent. Fingit eſopus deaſino ⁊ catulo ꝙ aſinuſ conſideraſcatulum ocioſum mirabiliter gratum ⁊ acceptum domino. deliberauit que poſſet eſſe cauſa quare dominus catulum nichil operis facientem tantum diligeret̉ Et deprehendit ꝙ quociens dominus domum rediijt catulus ei occurrit pedibus ⁊ vocemodis omnibus qͥbus potuit domino ſuo ſemperapplauſit. Viſum eſt ergo et expediens aſino effigiare catulum⁊