nauē quā aqua du̓lcis etiā elꝰdēquantitatis Cuiꝰ ca ē quia aquaſalſa ē corpulēcior et denſior ꝙ aqͣdulcis Vn̄ ſi ouū ponat̉ ī vaſe ī qͦeſt aqua ſalſa ſupernatat: ſi inaquā dulci ſubmergit. Et ob hocaliqui ignorantens hanc diuerſitate. penes grauitate ⁊ leuitatemin aquis onerati Primitꝰ in maridāpnificati ſunt ī fluminibꝰ ſicutdicit̉ 2. Meth̓. Et ideo ſecuriꝰ cōtingit nauigari ī mai ꝙͣ in flumībuˢMoraliter aqua mariſ ē vitā preſentiſ tribulacōis qͥ ē ſalſa ⁊ aaranīſ Nauiſ ē ꝑſona bn̄ onuſta virtutibꝰ ⁊ gracijſ ꝓu̓. 31. Facta eſt qͣſi nauis inſtitoris de longe portāſpanē ſuū. Iſta itaqꝫ ꝑſona bonamulto ſecuriꝰ nauigat in amaritudine ſeculi ⁊ adu̓ſitate ꝙ ī ꝓſpeitate ⁊ delicijs Vt merito dicat illudyſaīe ⁊X. Dn̄e ſi ſic viuitur ⁊ in talibus vita ſpūs mei corripies me ⁊viuificabis me ecce in pace amal̓tudo mea amariſſima hoc ē ī pacecōſcīe amaritudo mea amai̓ſſimadonec totaliter ꝑ paciēciā abſorbeat̉. Querit ergo Ariſtotiles ꝓbleumate 2i. ꝑticula i⁊. quae̓ pꝰcomeſtionem eorū q̄ ſunt ſtipticapontica. vl̓ auſtera que multū abinuicē drn̄t ẜm cōmētatorem. Vinū ⁊ aquā et vniuerſalit̓ omnispotus videtur dulcior Cauſa ē duplex. Prima cauſa ē quia contraī̓um magis apparet iuxta ſuuꝫ contrarium Alia cauſa eſt. quia ꝑ talia aperiunt̉ pori lingue ⁊ organorum guſtus. ⁊ ſic potus meliuſ penet̓rat ⁊ diuciūſ adheret eis. Iſtomodo moralit̓ vinū ꝑpetue iocunditatis melius ſapiet anime poſtꝙͣ amara vite preſentis deguſtauerit. ſic̄ exeunti de tenebriſ fit luxmagis accepta Iob 3. Lux ⁊ vitahijs qui in amarituonie fūt. Tercio vita preſens habet terminationis ambiguitatem ecēſ. 9. Suntiuſti ⁊ ſapientes ⁊ operā eorumin manu dei Neſcit homo fineꝫ ſuum ſed omnia in futurum ſeruantur incerta. ⁊ ideo dicit Seneca. ꝙvirtuoſuſ debet in opinione ⁊ mortis contemptu mori anteꝙͣ finiatvitam ſuam ⁊ conſummare vitaꝫante mortem dicit iteruꝫ Senecaepl̓a z ⁊. Pulchrum eſt conſūmare vitam ante mortem ⁊ exſpectae̓ſecure reliquam ſui temporis ꝑ artem Et tales illi erāt quibuſ Apoſtoluſ loquebatur ad Colo. z. Mortui enim eſtis ⁊ vita abſcondita ēcum criſto in deo. ⁊cͣ. Ltō 13.Ed ⁊ eſtimauerunt luſuꝫeſſe vitam noſtram ⁊ cōuerſacionem vite compoſitam̄ ad lucrum et oportere vndecumqꝫ etiam ex malo acquirere.Hic enim ſcit ſe ſuꝑ omnes delinquere qui ex terre materia fragilia vaſa ⁊ ſculptilia fingit. Omneſenim inſipientes ⁊ infelices ſupramodum anime ſue ſuperbi immi⁊i populi tui et īproperantes illi.¶ Poſtꝙͣ ſpiritus ſanctus redarguit ydolatras de negligencia bone conſideracionis circa proprijcorporis frāgilitatem. In iſta parhe redarguit eorum falſam opinionem circa vite humane moralem bonitatem. ¶ Eſt autem opimō ipſorum reproborum de cōuerſacione humana ſic ꝙ tota cōperſatio hominis ordinari debet