lcīogichil perit confeſſio Hoc eſt figucatiue lignum quod dn̄s oſtēditmoyſi Exod̓. il. Cum enim populveniſſet in Ramatha ⁊ īueniſſentaqͣs ita amaras ꝙ eas nullo mōdibere potuerunt clamauit mōiſeſad dominū. Qui oſtendit ei lignūquod cu mimiſſuꝫ fuiſſet ī aquasdulcorate ſunt aque ⁊ facte ſūt potabiles. Iſto modo moralit̓ ſi quecūqꝫ penitētia in hac vitā nobis amara videatur immittatur lignuꝫcrucis ⁊ recogitet̉ quid ibi paſſuſAxpriſtus ⁊ fiet dulce nob̓ quitquid pro eo bibeimus Vnde Iſidorus de ſūmo bono ſic inquit. Si paſſio redemptoris ad memoriam reducatur: nichil tam durum quodnō equo animo toleretur. Paruaenim toleramus ſi recordamur qͥdbiberit ad patibulum qui nos īuitat ad crucem. Ille enim obprobria: contumelias: irriſiones: alapasſputa. flagella: ſpineam coronamcrucemqꝫ ſuſtinuit Et nos miſei̓ adnoſtram confuſionem vno ſermone fatigamur: vno ſermone deicimur. Secrindo lignum crucis eſt lectus in quo xpriſtus dormiuit Rn̄enim aliqui domini reclinant ſe inmeridie ad dormendum ī eſtateſolent feneſtre thalam ſui claudivt quietius dormiant. Iſto modoquādo fatigatus xpriſtus de miſera iſta vita: dormire volebat in lecto crucis: feneſtra mundi videbatur dauſa quando facte ſunt tenebre ſuper vniuerſam terram a ſexta hora vſqꝫ ad nonaꝫ vt de eo merito dicatur illd̓. ⁊. Paralip̄. 1. Occiderunt eum in lectulo ſuo ⁊ mortuꝰ ē. Vbi fuerūt duo in lecto vnodiuinitas ⁊ humanitaˢ Vna aſſuniebatur ad pena. Alia relinq̄bat̉libera qꝛ pati nō potuit. Et benep̄tlignum crucis vocari lectus ⁊ nonꝑfecte lectus. Nam ita ſtrictum fuit ⁊ breue ꝙ nec hūit vbi caputſuuꝫ reclinaret: nec vbi genua poſſet reclinare. Vn̄ de eo poteſt expōiilld̓. Gen̄. lo. de Iacob. Finitis madatis quibus filios īſtruebat: collegit pedes ſuos ſuper lectulum ⁊ obijt. Hoc fuit ferculū quod fecit ſibi Salomon de lignis libani Can.3. Et dicit̉ ferculū a fero fers non ꝓferculo eſcaꝝ: ſꝫ eſt genus vehituliquod vulgo leticiā dicit̉. Terciolignū crutis eſt ſcala per quā xpriſtus aſcendit. Aſcēdit em̄ ſicut Ionathas reptans manibus ⁊ pedibus .i. ℟. 14. Hec eſt ſcala quaꝫ iacob vidit in ſomnis cuius cacunieattingebat celū ⁊ angelos quōqꝫdei vidit aſcēdentes ⁊ deſcēdentes ⁊dominū innixū ſcale Gen̄. 28. Suꝑiſtā ſcalā oportet aſcendere ſi ad celū velimꝰ veīre: nec ad vera gl̓amalia via ptꝫ. ꝓpt̓ qd̓ dicebat apl̓sGal̓. 6 Michi aūt abſit gl̓ari nͥ incruce ⁊cͣ. Quarto lignuꝫ crutis ē libra in qua nr̄a redēpcō pepēdit. diuites ⁊ nobiles qn̄ pecuiaꝫ ſoluūtī magna ꝙͣtitatē nō numerat: ſedpōderāt ſiue librat. Pauꝑes eī ſēꝑnumerat̉ Tn̄ ſi vtrūqꝫ fiat de pecunia viꝫ ꝙ pōde̓tur ⁊ numeret̉: tuncp̄t oīno ꝯſtae̓ de ꝙͣtitate. Nā poſſibile ē ꝙ ctus numerꝰ denal̓oꝝ putaro. ſolidi deficiat a libra īponde̓Et iteꝝ poſſibile ꝙͣ aliqn̄ 19. ſolidiponderent vnam libram: ſed deficiant in numero. Et qꝛ apud xp̄mfacta ē copioſa noſtra redemptio