Secundo iſtud lignū germinauitin miraculoꝝ operacōe. Cn̄ lignūincipit gͣminare: v̓tus q̄ infra lignū latuit ſe exſerit ⁊ on̄dit. Eodēmodo vtus q̄ in xp̄o latuerāt vſqꝫad tempus ſue p̄dicacōis ſe oſtēdit euidēter in miraculoꝝ operatione Luc. 6 Virtus de illo exibat ⁊ſanabat om̄es eze. 36. Multiplicabo fructū ligni ⁊ germē. ¶ Tercio lignū iſtd̓ fronduit in bo oꝑacōne orādo: ieiunādo ⁊ itinerando¶ Quarto floruit ꝑ fame diul̓gacōnem Cantic. i. Vinee florētes odorē deder̄t. Odor floꝝ in vinea d̓rẜpentes fugare. ⁊ bo fama xp̄i iuvos ſcandalizauit. ¶ Qn̓to foliayduxit ꝑ doctrine ſalubris p̄dicacōnem. Verba eī ſunt ſicut foliatā folia ſūt ſonora ⁊ hn̄t figurāiingue Apo. vltīo. Folia ligni adſanitate gentiū ¶ Sexto fructumfecit in ablacōe pctōꝝ yſa. 24. Iſte ē oīs fructꝰ vt auferat̉ peccatū.Septio iſtd̓ lignū fuit putatuꝫin paſſione: vt fructū plus auferret Cant̓. ⁊. Tempꝰ putacōis aduenit. Octauo fuit iſti ligno apvdiamentū appoſitū ad ſupportādum: qn̄ cruci fuit applicatum Actuum. j0 Quē occiderūt ſuſpendentes in ligno: qn̄ xp̄s pctā nr̄a ꝑtulit in corpore ſuo ſuꝑ lignum Prima Petri. a Nono iſtud lignūaruit in morte Ecci. ſexto Relinqͣris velut lignum aridum in heremō. decio refloruit in reſurrectione In ꝑs. Refloruit caro mea. ⁊lob. 14. Lignū habet ſpem ſi p̄ſciſum fuerit: rurſū vireſcit ⁊ rami eius pullulant ¶ Vndecimo vſqꝫad celum creuit in aſcēſione fꝫec̄.Caplꝫ ꝓzi. Eleuata ē altitudo eius ſuꝑ oīaligna regionis. ¶ duodecīo iterūfructificauit in ſpūs ſancti miſſione Apoca. ⁊⁊. Ex vtraqꝫ ꝑte fluminis lignū vite afferens. 12. fructꝰꝑ mēſes ſingulos ⁊cͣ. Xp̄s vea̓citer ē lignū vite. Nā ab eo dat̉ hoīvita triplex nature: gr̄e ⁊ gl̓e. Natue̓ Gen̄. ⁊. Inſpirauit in faciē eiꝰſpiraculū vite. Secūdo dat vitamgr̄e Prou̓. 13. Lignū vite deſideriūveniēs. Tercio dat vitā gl̓e ꝓu̓.z. Lignū vite ē hijs qͥ apprehendexint ea ⁊ qͣ tenuerint ea: beati. dr̄de ſapīa increata q̄ eſt xp̄ſ. Iſtudlignū attrahit duodecim fructuſqn̄ poſt miſſionē ſpūs ſancti ⁊. apoſtolos miſit in mundū Luce. 620Elegit i⁊. quos ⁊ apoſtolos nominauit quibꝰ dixit Io. iij. Ego voselegi de mūdo ⁊ poſui vos vt eatis⁊ fructū afferatis. ⁊ fructꝰ veſtermaneat̉Lciō cēteſimaſexageſiāſecūdaEd ⁊ ab inicio cum ꝑiretſuperbi gigateˢ. Spes em̄lorbis terrarū adratem ꝯfugiens r̓miſit ſeculo ſemen natiuitatis: que in manū tua erat gubernata. Bendictum enim lignuꝫper quod ſit iuſticia. Per manꝰautem per quod fit ydolum maledictum ⁊ ipſum qui fecit illud:quia quidem operatus eſt: illudautem cum eſſet fragile deꝰ cognominatus eſt. Similiter autemodio ſunt deo: impiuſ ⁊ impietaˢeius. Etenii quod factum eſt cūillo qui fecit: tormenta patietur¶ Poſita comparatione inter ydolum ⁊ nauigium: proſequit̉ ſpiritus ſcus de ꝯmendacōne nauisin. 2.