nōſole ⁊ luna ⁊ ſtellis de quibus immediate dictum eſt āte Et de iſtisloquens ſubdit Quorum ſi ſpeciedelectati deos putauerunt ſciat qnͣto hijs dn̄ator eorū ſpecioſior eſt.uoꝝ predictoꝝ .ſ. ſolis ⁊ lune ⁊ſtellarum ſpecie delectati In Osͣ.delectaſti me dn̄e in facturā tua.Vnde gloſa delectal̓ in ſpēcie creature ꝓpter deum licitum eſt Seddelectari in creatura ꝓpter ſeipſanon referendo ad deum ꝑuerſumeſt. Ergo ſi horum ſpecie delectatiſunt. ſcianta ſcire debent qnͣto dominator eorum. Deus videlicꝫ ſpecioſior eſt ſcꝫ hijs rebus. Ciuꝰ racionem ſubdit dicens Speciei em̄gubernatora creaturaꝝ rerum ſpecioſaꝝ. hec omnia cōſtituit Quiaergo deus pulchritudinem creaturarum creauit ⁊ non creauit niſiper liberum arbitriuꝫ. ſicut artifexfacit opus ſuum. ſcire poterant ꝙipſe longe ſit ſpecioſior ꝙ opus ſuum Boeciꝰ tercō de conſolacione.Pulchex pulcherrimus ipſe mundum niente gerens ſimiliqꝫ ymagine formans Aliud medium eſtin iſtis creaturis ducens ītellectūhominis in deum totiꝰ creatue̓ cauſam videlicet mirabilis virtus ⁊potentia corꝑm celeſtium. lucēdomouendo diuerſos ⁊ quaſi infinitos effectus in iſtis inferioribꝰ ꝓducendo Igitur ſi virtutem ⁊ opea̓eoꝝ mirati ſūt: qꝛ ꝓpt̓ mirai̓ ceper̄thoīes philoſophari .i. metha. ⁊videtur ph̓ia hr̄e mirabiles delectacōnes ſinceritate ⁊ puritate. 10.ethi. Intelligāt hoc ē intellige̓ debent ab ip̄is. ꝑ ip̄as creaturas qͦniā qͥ hec fecit fortiorē ill̓. fortior av̓tuoſior ⁊ potentiorē illis ī agēdoVnde ipſo volente ſol lumen ſuūretraxit. Math̓. 2. Ipſo volenteſol ſtetit Ioſue. 10. Ipſo volēte ſolretro redijt. 3. ℟. 20. Con̄r on̄ditqūo ꝑ iſta duo media intellectuſhumanus aſcendit in deum. q. d.Hec eſt tota racō quare gentilesab ignorantia ſua de deo ſunt īexcuſabiles: qꝛ a magnitudine ſpeciei ⁊ creature poterit creator eorumꝯgnoſcibiliter videri Amagnititudīe ſpecieia. pulchritudinis ⁊ creaturea. mirabilis factue̓ debebantarguiſſe creatorē eē maiorē tā ſpēꝙͣ v̓tute Sic̄ eriā Ariſ. ꝑ viā motusniſuſ eſt ꝓbare vnū pͥmū mouēseē imꝑtibile ⁊ infinituꝫ nullā hn̄ſmagnitudinē corꝑalem. 8. phiſi.Ad Roͣ. primo. Inuiſibilia em̄ ipſius . dei a creatura mūdi ⁊ ab homine ꝑ ea q̄ frā ſūt intellectiua cōſpiciūtur. Sempiterna quoqꝫ eiꝰvtus ⁊ d̓initas: ita vt ſin̄t excuſabiles. Iuxͣillaꝫ clauſulaꝫ Ruorumſpecie delectati deos putauerūt Notandū ē ꝙ delectant̉ aliqui vicioſiſpēꝓpria ⁊ aliqui ſpecie aliena Primi ſunt qui ſuꝑbiunt de pulchritudinis vanitate. Secundi ſūt qͣ īſaniūt libidīs voluptate. Primi etgo delectātur ī ſpecie ꝓpria. ſuꝑbiētes de pulchritudīs vaītate n̄ cōſiderātes ꝙ vana ſit ⁊ ſuꝑficial̓ ꝙͣb̓uis ⁊ tꝑal̓ Vn̄ Boeti. 3. de cōſo.ꝓſa. 8. Forme vo intor vt vētꝰ rap̄idꝰ ē vt velox ⁊ v̓naliū floꝝ mutabilitate fugatior Rd̓ ſi vt Ariſt.ait lynceis oculis vterentur homines vt eorum viſus obſtātia queqꝫ penetrae̓t: nonne ītroſpectiſ viſceribus illud altipi adis ſuperficie
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten